غزل ۱۵۷۸ - آفات از هوس به سرت هاله می‌شود

آفات از هوس به سرت هاله می‌شود
این شعله‌ها ز دست تو جواله می‌شود ۱

زبن‌کاروان چه سودکه هرکس چونقش پا
از سعی پیش تاخته دنباله می‌شود ۲

بی‌شغل فتنه نیست چو نفس از فساد ماند
چون قحبهٔ عجوز که دلاله می‌شود ۳

از محتسب بترس‌ که این فتنه‌زاده را
چون وارسند دختر رز خاله می‌شود ۴

بی ‌سحر نیست هیأ‌ت شیخ از رجوع خلق
این خر تناسخی‌ست که گوساله می‌شود ۵

سوداییان بخت سیه را ترانه‌هاست
طوطی هزار رنگ به بنگاله می‌شود ۶

ما را قرینه دولت بیدار داده است
صبحی‌که در شب‌، او شفق لاله می‌شود ۷

در وقت احتیاج‌، ز اظهار، شرم دار
چون شد بلند دست دعا ناله می‌شود ۸

وامانده‌ام به راه تو چندانکه بر لبم
چون شمع حرف آبله تبخاله می‌شود ۹

بیدل به شیب نام حلاوت مبر که نخل
دور اسث از ثمر چوکهن‌ ساله می‌شود ۱۰