غزل ۱۶۰۱ - چه شدکه قاصد امید لنگ برگردید

چه شدکه قاصد امید لنگ برگردید
زمان وصل قریب است رنگ برگردید ۱

به عرصه‌ای ‌که نشان یقین بود منظور
نشاید از سرکیش خدنگ برگرذید ۲

به پاس غیرت مردی اگر نظر باشد
به فتح هم نتوان بعد جنگ برگردید ۳

به قتل من چقدر سعی داشت مژگانش
که آخر این دم تیغ فرنگ برگردید ۴

نگاهش ازکجک سرمه بس{‌جنونی نیست
زه عزم فتنه دم این پلنگ برگردید ۵

حذر ز عبرت‌ کار جهان‌ که خلق آنجا
به باغ رفت و زکام نهنگ برگردید ۶

کمین تیغ اجل فرصتی نمی‌خواهد
محرف است زمانی‌ که رنگ برگردید ۷

تنزه از هوس جسم باکدورت ساخت
عنان جهد صفاها به زنگ برگردید ۸

وداع الفت این باغ‌کن‌که رنگ بهار
ز بس فضای طرب دید تنگ برگردید ۹

گذشته‌ام به شتابی ز خود که نتوانم
به صد هزار قیامت درنگ برگردید ۱۰

به خواب راحت‌کهسار پا زدی بیدل
که از صدای تو پهلوی سنگ برگردید ۱۱