هوش مصنوعی: این شعر از بیدل به زیبایی از تضاد سیاه و سفید در توصیف عشق و رنج‌های عاشقانه استفاده می‌کند. شاعر با تصاویری مانند زلف و روی معشوق، شب و روز، و داغ‌های دل، احساسات پیچیده و دوگانه خود را بیان می‌کند. او از نیرنگ‌های معشوق و رنج‌های عشق نافرجام می‌گوید و در نهایت، گل‌های بهار جنون را سیاه و سفید می‌بیند که نشان‌دهنده آشفتگی و اندوه عمیق اوست.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شعری سنگین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

غزل ۱۶۲۳ - ز زلف و روی توتا دیده‌ام سیاه و سفید

ز زلف و روی توتا دیده‌ام سیاه و سفید
به جای دیده پسندیده‌ام سیاه و سفید ۱

ز خط و روی توکایینهٔ فریب‌نماست
ز شام و صبح چه فهمیده‌ام سیاه و سفید ۲

ازآن زمان‌که به سرگشتگی‌ست نسبت من
به رنگ خامه بسی دیده‌ام سیاه و سفید ۳

مژه به نرگس نیرنگ‌ساز او می‌گفت‌
غزاله‌ای چو تو نشنیده‌ام سیاه و سفید ۴

ز بس شرار خیال تو در نظر دارم
چو داغ پنبه بود دیده‌ام سیاه و سفید ۵

ز داغهای دل و اشک چشم تر بیدل
گل بهار جنون چیده‌ام سیاه و سفید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۲۲ - صبح شد در عرصهٔ‌گردون مگو خندان سفید
گوهر بعدی:غزل ۱۶۲۴ - خاک شد رنگ تنزه گل آثار دمید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.