هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند شمع، پروانه و دود، به موضوعاتی مانند عشق، درد، سوختن و خاموشی می‌پردازد. شمع به عنوان نماد عاشقانی است که در راه عشق می‌سوزند و رازشان را با سوختن فاش می‌کنند. پروانه نیز نماد عاشقی است که با بال‌افشانی‌هایش به سوی شمع می‌رود. شعر به مفاهیمی مانند فداکاری، رازداری، و رسیدن به حقیقت از طریق سکوت و سوختن اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند سوختن، خاموشی و نیستی، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۱۸۶۱ - سوختن یک نغمه است از ساز شمع

سوختن یک نغمه است از ساز شمع
پرده نتواند نهفتن راز شمع ۱

خود گدازی آبروی دیگر است
می‌رسد بر انجمنها ناز شمع ۲

ناله‌ها در دود دل گم کرده‌ایم
سرمه پیچیده‌سث بر آواز شمع ۳

عاشقان را مونسی جز درد نیست
سوختن باشد همین دمساز شمع ۴

تا کی ای پروانه بال افشانی‌ات
پرفشانیهاست با گلباز شمع ۵

ختم تدبیر زبان لب بستن است
تا خموشی می‌رسد پرواز شمع ۶

رونق عشاق عرض نیستی است
سر بریدن می‌شود پرواز شمع ۷

کیست دریابد زبان بیخودان
نیست جز پرواز رنگ آواز شمع ۸

سعی خود را خود تلافی ‌کرده‌ایم
هم سر خویش است پا انداز شمع ۹

مدعای جستجو روشن نشد
پر بلند افتاده است انداز شمع ۱۰

فکر انجام دگر داریم ما
دیده باشی صورت آغاز شمع ۱۱

خامشی هم ترجمان حال ماست
بی‌سخن پیداست بیدل راز شمع ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۸۶۰ - نی در پرواز زد، نی‌ سعی جولان کرد شمع
گوهر بعدی:غزل ۱۸۶۲ - بی ‌نم خجلت نمی‌باشد سر و کار طمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.