هوش مصنوعی:
این شعر به مفاهیمی مانند غفلت، خودنمایی، رنج، امید، و گذر عمر میپردازد. شاعر از بیثباتی دنیا، تلاش انسان و ناامیدیهایش سخن میگوید و در نهایت به این نکته اشاره میکند که هرکس سزاوار سرنوشت خود است.
رده سنی:
18+
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۱۸۸۹ - گاه به رنگ مایلی گاه به بوی بی نسق
گاه به رنگ مایلی گاه به بوی بی نسق
دستهٔ باطلت کهبست ایچمن حضور حق ۱
تا تو ز حرص بگذری و ز غم جوع وارهی
چیده زمین و آسمان عالم کاسه و طبق ۲
عمر شد و همان بجاست غفلت خودنماییات
از نظر تو دور رفت آینههای ماسبق ۳
پوست به تن شکنجه چید هر سر مو به خم رسید
منتخب چه نسخه است اینکه شکستهای ورق ۴
در عمل محال هم همت مرد سرخروست
برد علم بر آسمان پای حنایی شفق ۵
تحفهٔ محفل حضور درکف عرض هیچ نیست
کاش شفیع ما شود آینهسازی عرق ۶
قانع قسمت ازل وضع فضولش آفت است
مغز به امتلا سپرد پسته دمی که گشت شق ۷
خواه دو روزه عمر گیر خواه هزار سال زی
یک نفس است صد جنون، یک رمق است صد قلق ۸
هرکس ازین ستمکشان قابل التفات نیست
چشم به هر چه وا کند بیدل ماست مستحق ۹
دستهٔ باطلت کهبست ایچمن حضور حق ۱
تا تو ز حرص بگذری و ز غم جوع وارهی
چیده زمین و آسمان عالم کاسه و طبق ۲
عمر شد و همان بجاست غفلت خودنماییات
از نظر تو دور رفت آینههای ماسبق ۳
پوست به تن شکنجه چید هر سر مو به خم رسید
منتخب چه نسخه است اینکه شکستهای ورق ۴
در عمل محال هم همت مرد سرخروست
برد علم بر آسمان پای حنایی شفق ۵
تحفهٔ محفل حضور درکف عرض هیچ نیست
کاش شفیع ما شود آینهسازی عرق ۶
قانع قسمت ازل وضع فضولش آفت است
مغز به امتلا سپرد پسته دمی که گشت شق ۷
خواه دو روزه عمر گیر خواه هزار سال زی
یک نفس است صد جنون، یک رمق است صد قلق ۸
هرکس ازین ستمکشان قابل التفات نیست
چشم به هر چه وا کند بیدل ماست مستحق ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۸۸ - ای زعکس نرگست آیینه جام مل به کف
گوهر بعدی:غزل ۱۸۹۰ - رخ شرمگین توهیچگه به خیال ما نکند عرق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
