هوش مصنوعی: این شعر به مضامینی مانند رنج‌های درونی، پیچیدگی‌های زندگی، صبر و تلاش برای رسیدن به مقصود، و ناامیدی‌های انسان می‌پردازد. شاعر از گره‌های وجودی، دشواری‌های مسیر زندگی و نیاز به صبر و تفکر سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی سنگین، درک متن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.

غزل ۲۶۱۹ - هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره

هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره
به موی‌ کاسهٔ چینی ‌دل صداست گره ۱

ز موج باز نشد عقدهٔ دل‌گرداب
به‌کار ما همه دم ناخن آزماست‌ گره ۲

به‌کوشش ازسرمقصدگذشتن آسان نیست
چو جاده رشتهٔ ما را در انتهاست‌گره ۳

ز خبث‌گریه‌ام ای غافلان نفس دزدید
به برشگال دم اسب را رواست‌ گره ۴

قناعتم نکشد خجلت زبان طلب
ز فرق تا قدمم یک‌گهر حیاست‌ گره ۵

به وادیی‌که پر افشانده است‌کلفت من
زگرد بادیه پیشانی هواست گره ۶

چو تار سبحه در این دامگاه حیرانی
فلک به‌کار من افکند هرکجاست گره ۷

ز خویش مگذر و کوتاه کن ره اوهام
به تار جادهٔ این دشت نقش پاست گره ۸

که غنچه‌گشت‌ که آغوش‌ گل نکرد ایجاد
به صبر کوش‌ که اینجا گره‌گشاست گره ۹

تعلق من و ما سهل نشمری بیدل
تاملی‌ که به تار نفس چهاست ‌گره ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۱۸ - به رشته‌ات اثر وهم مدعاست گره
گوهر بعدی:غزل ۲۶۲۰ - زین چمن درکف ندارد غنچهٔ دل جز گره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.