هوش مصنوعی: متن بالا از بیدل دهلوی، شاعر فارسی‌زبان، است که به مضامین عرفانی و فلسفی می‌پردازد. در این شعر، شاعر از بی‌ثباتی دنیا، پوچی آرزوهای بیهوده، و دوری از وهم و خیال سخن می‌گوید. او به خواننده توصیه می‌کند که از تعلقات دنیوی دست بکشد و به حقیقت وجودی خود بیاندیشد. همچنین، اشاره‌ای به ناپایداری روابط و امیدهای بشری دارد و از نیرنگ‌های دنیا و نقش خیال در زندگی انتقاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌های به‌کاررفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۷۳۶ - ای شیخ به تدبیر امل بیهده حرفی

ای شیخ به تدبیر امل بیهده حرفی
دستار به کهسار میفکن تل برفی ۱

همنسبتی جوهر رازت چه خیال است
از وهم برون ‌آ،‌ کف این قلزم ژرفی ۲

دون فطرتیت غیر جنون هیچ ندارد
بر حوصلهٔ پوچ مناز آبله ظرفی ۳

در عالم برق و شرر امید وفا نیست
هستی رم نازست و تو حسرت‌کش طرفی ۴

با نقش خیال این همه رعنا نتوان زیست
چون پیکر طاووس ز نیرنگ شگرفی ۵

بحث من و ما برده‌ای آن سوی قیامت
ای مدٌ نفس با همه فرصت دو سه حرفی ۶

بیدل ادب علم و فن از دور بجا آر
جزخجلت تقریرنه نحوی و نه صرفی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۳۵ - پوچست قماش تو به اظهار تلافی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۳۷ - جهان‌کورانه دارد سعی نخجیری به تاریکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.