رباعی ۱۴ - آن نیمه ی نان که بینوایی یابد

آن نیمه ی نان که بینوایی یابد
وان جامه که کودک گدایی یابد ۱

چون لذت فتحی ست که اقلیمی را
لشکر شکنی جهانگشایی یابد ۲