خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از تجربیات تلخ خود در روابط با یاران قدیمی میگوید و هشدار میدهد که نباید به وفای دیگران اعتماد کرد، زیرا او همه را آزموده و ناامید شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق و انتقادی درباره روابط انسانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا باعث ایجاد نگرش منفی شود.
رباعی ۲ - یاران کهن، که بنده بودم همه را
یاران کهن، که بنده بودم همه را
در بند جفای خود شنودم همه را ۱
زنهار! از کس وفا مجویید که من
دیدم همه را و آزمودم همه را ۲
در بند جفای خود شنودم همه را ۱
زنهار! از کس وفا مجویید که من
دیدم همه را و آزمودم همه را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱ - باز آی، که از جان اثری نیست مرا
گوهر بعدی:رباعی ۳ - آیینهٔ نورست رخ یار امشب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.