خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از کمبود دولت بیدار (احتمالاً اشاره به روزگار خوش یا اقبال) گله میکند و بیان میکند که رنج فراق بسیار است، در حالی که لذت وصال بسیار کم است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
رباعی ۷ - از بس که مرا دولت بیدار کمست
از بس که مرا دولت بیدار کمست
گفتن نتوان که تا چه مقدار کمست ۱
رنجیست فراقت که کمش بسیارست
عیشیست وصال تو، که بسیار کمست ۲
گفتن نتوان که تا چه مقدار کمست ۱
رنجیست فراقت که کمش بسیارست
عیشیست وصال تو، که بسیار کمست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶ - ای سیمذقن، این چه دهان و چه لبست؟
گوهر بعدی:رباعی ۸ - در عالم بیوفا کسی خرم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
