هوش مصنوعی:
شاعر از ساقی میخواهد که با شراب، جهان و قضا و قدر را دگرگون کند. او از غم و اندوه رهایی میجوید و آرزو میکند که شراب، او را از محدودیتهای دنیوی رها کند و به وجد و شادی برساند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۱۹۱۲ - بیا ساقی، می ما را بگردان
بیا ساقی، میِ ما را بِگَردان
بِدان میْ این قَضاها را بِگَردان ۱
قَضا خواهی که از بالا بِگَردد
شَرابِ پاکِ بالا را بِگَردان ۲
زمینی خود کِه باشد با غُبارش؟
زمین و چَرخ و دریا را بِگَردان ۳
نَیَندیشَم دِگَر زین خُورده سودا
بیا دریایِ سودا را بِگَردان ۴
اگر من مَحْرَمِ ساغَر نباشم
مرا لا گیر و اِلّا را بِگَردان ۵
اگر کَژْ رفت این دلها زِ مَستی
دلِ بیدست و بیپا را بِگَردان ۶
شَرابی دِهْ که اَنْدَر جا نگُنجَم
چو فرمودی مرا، جا را بِگَردان ۷
بِدان میْ این قَضاها را بِگَردان ۱
قَضا خواهی که از بالا بِگَردد
شَرابِ پاکِ بالا را بِگَردان ۲
زمینی خود کِه باشد با غُبارش؟
زمین و چَرخ و دریا را بِگَردان ۳
نَیَندیشَم دِگَر زین خُورده سودا
بیا دریایِ سودا را بِگَردان ۴
اگر من مَحْرَمِ ساغَر نباشم
مرا لا گیر و اِلّا را بِگَردان ۵
اگر کَژْ رفت این دلها زِ مَستی
دلِ بیدست و بیپا را بِگَردان ۶
شَرابی دِهْ که اَنْدَر جا نگُنجَم
چو فرمودی مرا، جا را بِگَردان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۱۱ - تو را پندی دهم، ای طالب دین
گوهر بعدی:غزل ۱۹۱۳ - به باغ آییم فردا جمله یاران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
