غزل ۱ - ای رستخیز ناگهان، وی رحمت بی‌منتها غزل ۲ - ای طایران قدس را عشقت فزوده بال‌ها غزل ۳ - ای دل چه اندیشیده‌یی در عذر آن تقصیرها؟ غزل ۴ - ای یوسف خوش نام ما، خوش می‌روی بر بام ما غزل ۵ - آن شکل بین، وان شیوه بین، وان قد و خد و دست و پا غزل ۶ - بگریز ای میر اجل، از ننگ ما، از ننگ ما غزل ۷ - بنشسته‌ام من بر درت تا بو که برجوشد وفا غزل ۸ - جز وی چه باشد کز اجل اندر رباید کل ما غزل ۹ - من از کجا، پند از کجا؟ باده بگردان ساقیا غزل ۱۰ - مهمان شاهم هر شبی، بر خوان احسان و وفا غزل ۱۱ - ای طوطی عیسی نفس، وی بلبل شیرین نوا غزل ۱۲ - ای نوبهار عاشقان، داری خبر از یار ما غزل ۱۳ - ای باد بی‌آرام ما، با گل بگو پیغام ما غزل ۱۴ - ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما غزل ۱۵ - ای نوش کرده نیش را، بی‌خویش کن باخویش را غزل ۱۶ - ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا غزل ۱۷ - آمد ندا از آسمان جان را که بازآ، الصلا غزل ۱۸ - ای یوسف خوش نام ما، خوش می‌روی بر بام ما غزل ۱۹ - امروز دیدم یار را، آن رونق هر کار را غزل ۲۰ - چندانک خواهی جنگ کن، یا گرم کن تهدید را غزل ۲۱ - جرمی ندارم بیش ازین کز دل هوا دارم تو را غزل ۲۲ - چندان بنالم ناله‌ها، چندان برآرم رنگ‌ها غزل ۲۳ - چون خون نخسپد خسروا، چشمم کجا خسپد مها؟ غزل ۲۴ - چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را ؟ غزل ۲۵ - من دی نگفتم مر تو را کی بی‌نظیر خوش لقا غزل ۲۶ - هر لحظه وحی آسمان، آید به سر جان‌ها غزل ۲۷ - آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفته‌ست پا غزل ۲۸ - ای شاه جسم و جان ما، خندان کن دندان ما غزل ۲۹ - ای از ورای پرده‌ها، تاب تو تابستان ما غزل ۳۰ - ای فصل با باران ما، برریز بر یاران ما غزل ۳۱ - بادا مبارک در جهان، سور و عروسی‌های ما غزل ۳۲ - دیدم سحر آن شاه را، بر شاهراه هل اتی غزل ۳۳ - می ده گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا غزل ۳۴ - ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا غزل ۳۵ - ای یار ما، دلدار ما، ای عالم اسرار ما غزل ۳۶ - خواجه بیا، خواجه بیا، خواجه دگربار بیا غزل ۳۷ - یار مرا، غار مرا، عشق جگرخوار مرا غزل ۳۸ - رستم ازین نفس و هوی، زنده بلا مرده بلا غزل ۳۹ - آه که آن صدر سرا، می‌ندهد بار مرا غزل ۴۰ - طوق جنون سلسله شد، باز مکن سلسله را غزل ۴۱ - شمع جهان دوش نبد نور تو در حلقۀ ما غزل ۴۲ - کار تو داری صنما، قدر تو، باری صنما غزل ۴۳ - کاهل و ناداشت بدم، کار درآورد مرا غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟ غزل ۴۵ - با لب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا غزل ۴۶ - دی بنواخت یار من، بندۀ غم رسیده را غزل ۴۷ - ای که تو ماه آسمان، ماه کجا و تو کجا؟ غزل ۴۸ - ماه درست را ببین، کو بشکست خواب ما غزل ۴۹ - با تو حیات و زندگی، بی‌تو فنا و مردنا غزل ۵۰ - ای بگرفته از وفا گوشه، کران چرا؟ چرا؟ غزل ۵۱ - گر تو ملولی ای پدر، جانب یار من بیا غزل ۵۲ - چون همه عشق روی توست، جمله رضای نفس ما غزل ۵۳ - عشق تو آورد قدح پر ز بلاها غزل ۵۴ - از این اقبالگاه خوش، مشو یک دم دلا تنها غزل ۵۵ - شب قدر است جسم تو، کزو یابند دولت‌ها غزل ۵۶ - عطارد مشتری باید، متاع آسمانی را غزل ۵۷ - مسلمانان مسلمانان چه باید گفت یاری را غزل ۵۸ - رسید آن شه، رسید آن شه، بیارایید ایوان را غزل ۵۹ - تو از خواری همی‌نالی، نمی‌بینی عنایت‌ها غزل ۶۰ - ایا نور رخ موسی، مکن اعمی صفورا را غزل ۶۱ - هلا ای زهرهٔ زهرا، بکش آن گوش زهرا را غزل ۶۲ - بهار آمد بهار آمد، سلام آورد مستان را غزل ۶۳ - چه چیزاست آن که عکس او، حلاوت داد صورت را؟ غزل ۶۴ - تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا؟ غزل ۶۵ - ببین ذرات روحانی، که شد تابان از این صحرا غزل ۶۶ - تو را ساقی جان گوید، برای ننگ و نامی را غزل ۶۷ - از آن مایی ای مولا، اگر امروز اگر فردا غزل ۶۸ - چو شست عشق در جانم، شناسا گشت شستش را غزل ۶۹ - چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا غزل ۷۰ - برات آمد، برات آمد، بنه شمع براتی را غزل ۷۱ - اگر نه عشق شمس الدین بدی در روز و شب ما را غزل ۷۲ - به خانه خانه می‌آرد، چو بیذق شاه جان ما را غزل ۷۳ - آمد بت میخانه تا خانه برد ما را غزل ۷۴ - گر زان که نه‌ای طالب جوینده شوی با ما غزل ۷۵ - ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را؟ غزل ۷۶ - آخر بشنید آن مه، آه سحر ما را غزل ۷۷ - آب حیوان باید، مر روح فزایی را غزل ۷۸ - ساقی ز شراب حق، پر دار شرابی را غزل ۷۹ - ای خواجه نمی‌بینی، این روز قیامت را؟ غزل ۸۰ - امروز گزافی ده، آن بادهٔ نابی را غزل ۸۱ - ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین را غزل ۸۲ - معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا غزل ۸۳ - ای یار قمرسیما، ای مطرب شکرخا غزل ۸۴ - چون گل همه تن خندم، نه از راه دهان تنها غزل ۸۵ - از بهر خدا بنگر، در روی چو زر جانا غزل ۸۶ - ای گشته ز تو خندان، بستان و گل رعنا غزل ۸۷ - جانا سر تو یارا، مگذار چنین ما را غزل ۸۸ - شاد آمدی ای مه رو، ای شادی جان شاد آ غزل ۸۹ - یک پند ز من بشنو، خواهی نشوی رسوا غزل ۹۰ - ای شاد که ما هستیم اندر غم تو جانا غزل ۹۱ - در آب فکن ساقی، بط زادهٔ آبی را غزل ۹۲ - زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا غزل ۹۳ - میندیش، میندیش، که اندیشه گری‌ها غزل ۹۴ - زهی عشق، زهی عشق، که ما راست خدایا غزل ۹۵ - زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا غزل ۹۶ - لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا غزل ۹۷ - رفتم به سوی مصر و خریدم شکری را غزل ۹۸ - ای از نظرت مست شده اسم و مسما غزل ۹۹ - دلارام نهان گشته ز غوغا غزل ۱۰۰ - بیا ای جان نو داده جهان را غزل ۱۰۱ - بسوزانیم سودا و جنون را غزل ۱۰۲ - سلیمانا بیار انگشتری را غزل ۱۰۳ - دل و جان را درین حضرت بپالا غزل ۱۰۴ - خبر کن ای ستاره یار ما را غزل ۱۰۵ - چو او باشد دل دلسوز ما را غزل ۱۰۶ - مرا حلوا هوس کرده‌ست، حلوا غزل ۱۰۷ - امیر حسن خندان کن حشم را غزل ۱۰۸ - به برج دل رسیدی، بیست این جا غزل ۱۰۹ - بکت عینی غداه البین دمعا غزل ۱۱۰ - تو بشکن چنگ ما را ای معلا غزل ۱۱۱ - برای تو فدا کردیم جان‌ها غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را غزل ۱۱۳ - ای مطرب دل برای یاری را غزل ۱۱۴ - اندر دل ما تویی نگارا غزل ۱۱۵ - ای جان و قوام جمله جان‌ها غزل ۱۱۶ - ای سخت گرفته جادوی را غزل ۱۱۷ - از دور بدیده شمس دین را غزل ۱۱۸ - بنمود مه وفا از این جا غزل ۱۱۹ - برخیز و صبوح را بیارا غزل ۱۲۰ - تا چند تو پس روی؟ به پیش آ غزل ۱۲۱ - چون خانه روی ز خانهٔ ما غزل ۱۲۲ - دیدم رخ خوب گلشنی را غزل ۱۲۳ - دیدم شه خوب خوش‌لقا را غزل ۱۲۴ - ساقی تو شراب لامکان را غزل ۱۲۵ - گفتی که گزیده‌یی تو بر ما غزل ۱۲۶ - گستاخ مکن تو ناکسان را غزل ۱۲۷ - کو مطرب عشق چست دانا؟ غزل ۱۲۸ - ما را سفری فتاد بی‌ما غزل ۱۲۹ - مشکن دل مرد مشتری را غزل ۱۳۰ - بیدار کنید مستیان را غزل ۱۳۱ - من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا غزل ۱۳۲ - در میان پردهٔ خون عشق را گلزارها غزل ۱۳۳ - غمزهٔ عشقت بدان آرد یکی محتاج را غزل ۱۳۴ - ساقیا در نوش آور شیرهٔ عنقود را غزل ۱۳۵ - ساقیا گردان کن آخر، آن شراب صاف را غزل ۱۳۶ - پردهٔ دیگر مزن جز پردهٔ دلدار ما غزل ۱۳۷ - با چنین شمشیر دولت، تو زبون مانی چرا؟ غزل ۱۳۸ - سکهٔ رخسار ما، جز زر مبادا بی‌شما غزل ۱۳۹ - رنج تن دور از تو، ای تو راحت جان‌های ما غزل ۱۴۰ - درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما غزل ۱۴۱ - جمله یاران تو سنگند و تویی مرجان چرا؟ غزل ۱۴۲ - دولتی همسایه شد، همسایگان را الصلا غزل ۱۴۳ - دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را غزل ۱۴۴ - عقل دریابد تو را، یا عشق یا جان صفا؟ غزل ۱۴۵ - ای وصالت یک زمان بوده، فراقت سال‌ها غزل ۱۴۶ - در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما غزل ۱۴۷ - آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا غزل ۱۴۸ - از پی شمس حق و دین دیدهٔ گریان ما غزل ۱۴۹ - خدمت شمس حق و دین یادگارت ساقیا غزل ۱۵۰ - درد شمس الدین بود سرمایهٔ درمان ما غزل ۱۵۱ - سر برون کن از دریچه‌ی جان، ببین عشاق را غزل ۱۵۲ - دوش آن جانان ما، افتان و خیزان یک قبا غزل ۱۵۳ - شمع دیدم گرد او پروانه‌ها چون جمع‌ها غزل ۱۵۴ - دیده حاصل کن دلا آن گه ببین تبریز را غزل ۱۵۵ - از فراق شمس دین افتاده‌ام در تنگنا غزل ۱۵۶ - ای هوس‌های دلم، بیا بیا بیا بیا غزل ۱۵۷ - ای هوس‌های دلم، باری بیا، رویی نما غزل ۱۵۸ - امتزاج روح‌ها، در وقت صلح و جنگ‌ها غزل ۱۵۹ - ای ز مقدارت هزاران فخر بی‌مقدار را غزل ۱۶۰ - مفروشید کمان و زره و تیغ، زنان را غزل ۱۶۱ - چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها را غزل ۱۶۲ - تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را؟ غزل ۱۶۳ - بروید ای حریفان بکشید یار ما را غزل ۱۶۴ - چو مرا به سوی زندان بکشید، تن ز بالا غزل ۱۶۵ - اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا غزل ۱۶۶ - چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا غزل ۱۶۷ - که بپرسد جز تو، خسته و رنجور تو را؟ غزل ۱۶۸ - ای بروییده بناخواست به مانند گیا غزل ۱۶۹ - رو ترش کن که همه روترشانند این جا غزل ۱۷۰ - تا به شب ای عارف شیرین نوا غزل ۱۷۱ - چون نمایی آن رخ گلرنگ را غزل ۱۷۲ - در میان عاشقان عاقل مبا غزل ۱۷۳ - از یکی آتش برآوردم تو را غزل ۱۷۴ - زآتش شهوت برآوردم تو را غزل ۱۷۵ - از ورای سر دل بین شیوه‌ها غزل ۱۷۶ - روح زیتونی‌ست عاشق نار را غزل ۱۷۷ - ای بگفته در دلم اسرارها غزل ۱۷۸ - می‌شدی غافل ز اسرار قضا غزل ۱۷۹ - گر تو عودی سوی این مجمر بیا غزل ۱۸۰ - ای تو آب زندگانی فاسقنا غزل ۱۸۱ - دل چو دانه، ما مثال آسیا غزل ۱۸۲ - در میان عاشقان، عاقل مبا غزل ۱۸۳ - ای دل رفته ز جا، بازمیا غزل ۱۸۴ - من رسیدم به لب جوی وفا غزل ۱۸۵ - از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا غزل ۱۸۶ - ای میرآب بگشا آن چشمهٔ روان را غزل ۱۸۷ - از سینه پاک کردم، افکار فلسفی را غزل ۱۸۸ - این جا کسی‌ست پنهان، خود را مگیر تنها غزل ۱۸۹ - آمد بهار جان‌ها، ای شاخ تر به رقص آ غزل ۱۹۰ - با آن که می‌رسانی، آن بادهٔ بقا را غزل ۱۹۱ - بیدار کن طرب را، بر من بزن تو خود را غزل ۱۹۲ - بشکن سبو و کوزه، ای میرآب جان‌ها غزل ۱۹۳ - جانا قبول گردان، این جست و جوی ما را غزل ۱۹۴ - خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را غزل ۱۹۵ - شهوت که با تو رانند، صد تو کنند جان را غزل ۱۹۶ - در جنبش اندرآور، زلف عبرفشان را غزل ۱۹۷ - ای بنده بازگرد، به درگاه ما بیا غزل ۱۹۸ - ای صوفیان عشق، بدرید خرقه‌ها غزل ۱۹۹ - ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا غزل ۲۰۰ - نام شتر به ترکی چبود؟ بگو دوا غزل ۲۰۱ - شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما غزل ۲۰۲ - هر روز بامداد سلام علیکما غزل ۲۰۳ - آمد بهار خرم، آمد نگار ما غزل ۲۰۴ - سر به گریبان در است، صوفی اسرار را غزل ۲۰۵ - چند گریزی ز ما؟چندروی جا به جا؟ غزل ۲۰۶ - ای همه خوبی تورا، پس تو کرایی؟ که را؟ غزل ۲۰۷ - ای که به هنگام درد، راحت جانی مرا غزل ۲۰۸ - از جهت ره زدن، راه درآرد مرا غزل ۲۰۹ - ای در ما را زده، شمع سرایی درآ غزل ۲۱۰ - گر نه تهی باشدی بیش ترین جوی‌ها غزل ۲۱۱ - باز بنفشه رسید، جانب سوسن دوتا غزل ۲۱۲ - اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را غزل ۲۱۳ - اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویا غزل ۲۱۴ - درخت اگر متحرک بدی ز جای به جا غزل ۲۱۵ - من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا غزل ۲۱۶ - روم به حجره‌ی خیاط عاشقان فردا غزل ۲۱۷ - چه نیک بخت کسی که خدای خواند تو را غزل ۲۱۸ - ز بهر غیرت آموخت آدم اسما را غزل ۲۱۹ - چو اندرآید یارم، چه خوش بود به خدا غزل ۲۲۰ - ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا غزل ۲۲۱ - مرا تو گوش گرفتی، همی‌کشی به کجا؟ غزل ۲۲۲ - رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا غزل ۲۲۳ - کجاست مطرب جان تا ز نعره‌های صلا غزل ۲۲۴ - چه خیره می‌نگری در رخ من ای برنا؟ غزل ۲۲۵ - بپخته است خدا بهر صوفیان حلوا غزل ۲۲۶ - برفت یار من و یادگار ماند مرا غزل ۲۲۷ - به جان پاک تو ای معدن سخا و وفا غزل ۲۲۸ - بیار آن که قرین را سوی قرین کشدا غزل ۲۲۹ - شراب داد خدا مر مرا، تو را سرکا غزل ۲۳۰ - ز سوز شوق دل من، همی‌زند عللا غزل ۲۳۱ - سبک تری تو از آن دم که می‌رسد ز صبا غزل ۲۳۲ - چو عشق را تو ندانی بپرس از شب‌ها غزل ۲۳۳ - کجاست ساقی جان تا به هم زند ما را؟ غزل ۲۳۴ - ز جام ساقی باقی چو خورده‌یی تو دلا؟ غزل ۲۳۵ - مرا بدید و نپرسید آن نگار، چرا؟ غزل ۲۳۶ - مبارکی که بود در همه عروسی‌ها غزل ۲۳۷ - یار ما دلدار ما، عالم اسرار ما غزل ۲۳۸ - هله ای کیا، نفسی بیا غزل ۲۳۹ - کرانی ندارد بیابان ما غزل ۲۴۰ - تو جان و جهانی کریما مرا غزل ۲۴۱ - نرد کف تو برده‌ست مرا غزل ۲۴۲ - خیک دل ما، مشک تن ما غزل ۲۴۳ - بگشا در، بیا، درآ، که مبا عیش بی‌شما غزل ۲۴۴ - چه شدی گر تو همچو من، شدی‌یی عاشق ای فتا؟ غزل ۲۴۵ - از برای صلاح مجنون را غزل ۲۴۶ - صد دهل می‌زنند در دل ما غزل ۲۴۷ - بانگ تسبیح بشنو از بالا غزل ۲۴۸ - گوش من منتظر پیام تو را غزل ۲۴۹ - دل بر ما شده‌ست دلبر ما غزل ۲۵۰ - هین که منم بر در، در برگشا غزل ۲۵۱ - پیش ترآ، پیش تر، ای بوالوفا غزل ۲۵۲ - نذر کند یار که امشب تو را غزل ۲۵۳ - چند نهان داری آن خنده را؟ غزل ۲۵۴ - باده ده آن یار قدح باره را غزل ۲۵۵ - خیز صبوحی کن و درده صلا غزل ۲۵۶ - داد دهی ساغر و پیمانه را غزل ۲۵۷ - لعل لبش داد کنون مر مرا غزل ۲۵۸ - گر بنخسبی شبی ای مه لقا غزل ۲۵۹ - پیش کش آن شاه شکرخانه را غزل ۲۶۰ - چرخ فلک با همه کار و کیا غزل ۲۶۱ - هان ای طبیب عاشقان سودایی‌یی دیدی چو ما؟ غزل ۲۶۲ - فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری غزل ۲۶۳ - به شکرخنده اگر می‌ببرد جان مرا غزل ۲۶۴ - لی حبیب حبه یشوی الحشا غزل ۲۶۵ - راح بفیها و الروح فیها غزل ۲۶۶ - هیج نومی و نفی ریح علی الغور هفا غزل ۲۶۷ - قد اشرقت الدنیا من نور حمیانا غزل ۲۶۸ - فدیتک یا ذا الوحی آیاته تتریٰ غزل ۲۶۹ - تعالوا بنا نصفوا نخلی التدللا غزل ۲۷۰ - افدی قمرا لاح علینا و تلالا غزل ۲۷۱ - تعالوا کلنا ذا الیوم سکریٰ غزل ۲۷۲ - حدأ الحادی صباحا بهواکم فأتینا غزل ۲۷۳ - طالما بتنا بلاکم یا کرامی و شتنا غزل ۲۷۴ - ایه یا اهل الفرادیس اقرؤوا منشورنا غزل ۲۷۵ - ابصرت روحی ملیحا زلزلت زلزالها غزل ۲۷۶ - یا خفی الحسن بین الناس یا نور الدجیٰ غزل ۲۷۷ - سبق الجد الینا نزل الحب علینا غزل ۲۷۸ - انا لا اقسم الا برجال صدقونا غزل ۲۷۹ - مولانا، مولانا، اغنانا، اغنانا غزل ۲۸۰ - یا منیر الخد، یا روح البقا غزل ۲۸۱ - یا ساقی المدامه حی علی الصلا غزل ۲۸۲ - یا من لواء عشقک لا زال عالیا غزل ۲۸۳ - جاء الربیع مفتخرا فی جوارنا غزل ۲۸۴ - اخی رایت جمالا سبا القلوب سبا؟ غزل ۲۸۵ - اتاک عید وصال فلا تذق حزنا غزل ۲۸۶ - یا من بنا قصر الکمال مشیدا غزل ۲۸۷ - ورد البشیر مبشرا ببشاره غزل ۲۸۸ - یا کالمینا، یا حاکمینا غزل ۲۸۹ - یا مخجل البدر اشرقنا بلالاء غزل ۲۹۰ - بی‌یار مهل ما را، بی‌یار مخسب امشب غزل ۲۹۱ - ای خواب به جان تو زحمت ببری امشب غزل ۲۹۲ - زان شاهد شکرلب زان ساقی خوش مذهب غزل ۲۹۳ - مهمان توام ای جان، زنهار مخسب امشب غزل ۲۹۴ - بریده شد از این جوی جهان آب غزل ۲۹۵ - الا ای روی تو صد ماه و مهتاب غزل ۲۹۶ - مخسب ای یار مهمان دار امشب غزل ۲۹۷ - ای در غم تو به سوز و یارب غزل ۲۹۸ - آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب غزل ۲۹۹ - یا وصال یار باید، یا حریفان را شراب غزل ۳۰۰ - کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب؟ غزل ۳۰۱ - هله صدر و بدر عالم، منشین مخسب امشب غزل ۳۰۲ - در هوایت بی‌قرارم روز و شب غزل ۳۰۳ - مجلسی خوش کن از آن دو پاره چوب غزل ۳۰۴ - هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب غزل ۳۰۵ - آواز داد اختر بس روشن است امشب غزل ۳۰۶ - رغبت به عاشقان کن، ای جان صد رغایب غزل ۳۰۷ - کار همه محبان، همچون زراست امشب غزل ۳۰۸ - خوابم ببسته‌یی، بگشا ای قمر نقاب غزل ۳۰۹ - واجب کند، چو عشق مرا کرد دل خراب غزل ۳۱۰ - بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب غزل ۳۱۱ - زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب غزل ۳۱۲ - به جان تو که مرو از میان کار، مخسب غزل ۳۱۳ - رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب غزل ۳۱۴ - تو را که عشق نداری، تو را رواست، بخسب غزل ۳۱۵ - چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب غزل ۳۱۶ - چونک درآییم به غوغای شب غزل ۳۱۷ - یار آمد به صلح ای اصحاب غزل ۳۱۸ - علونا سماء الود من غیر سلم غزل ۳۱۹ - امسی و اصبح بالجوی اتعذب غزل ۳۲۰ - ابشروا یا قوم هذا فتح باب غزل ۳۲۱ - آن خواجه را از نیم‌شب، بیماریی پیدا شده‌ست غزل ۳۲۲ - آمده‌ام که تا به خود، گوش کشان کشانمت غزل ۳۲۳ - آن نفسی که باخودی، یار چو خار آیدت غزل ۳۲۴ - درآ تا خرقه قالب دراندازم همین ساعت غزل ۳۲۵ - که دید ای عاشقان شهری که شهر نیکبختان‌ست؟ غزل ۳۲۶ - حالت ده و حیرت ده، ای مبدع بی‌حالت غزل ۳۲۷ - از دفتر عمر ما، یکتا ورقی مانده‌ست غزل ۳۲۸ - بادست مرا زان سر، اندر سر و در سبلت غزل ۳۲۹ - بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ست غزل ۳۳۰ - بار دگر آن دلبر عیار مرا یافت غزل ۳۳۱ - زان شاه که او را هوس طبل و علم نیست غزل ۳۳۲ - این خانه که پیوسته درو بانگ چغانه‌ست غزل ۳۳۳ - اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست غزل ۳۳۴ - از اول امروز حریفان خرابات غزل ۳۳۵ - همه خوف آدمی را از درون است غزل ۳۳۶ - بده یک جام ای پیر خرابات غزل ۳۳۷ - ببستی چشم یعنی وقت خواب است غزل ۳۳۸ - سماع از بهر جان بی‌قرار است غزل ۳۳۹ - سماع آرام جان زندگان است غزل ۳۴۰ - دگربار این دلم آتش گرفت‌ست غزل ۳۴۱ - بیا کامروز ما را روز عیدست غزل ۳۴۲ - مرا چون تا قیامت یار این است غزل ۳۴۳ - ز همراهان جدایی مصلحت نیست غزل ۳۴۴ - به جان تو که سوگند عظیم است غزل ۳۴۵ - بگو ای یار همراز، این چه شیوه‌ست؟ غزل ۳۴۶ - شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت غزل ۳۴۷ - قرار زندگانی آن نگارست غزل ۳۴۸ - صدایی کز کمان آید نذیریست غزل ۳۴۹ - مبر رنج ای برادر خواجه سخت‌ست غزل ۳۵۰ - ز بعد وقت نومیدی امیدی‌ست غزل ۳۵۱ - طبیب درد بی‌درمان کدام است؟ غزل ۳۵۲ - چو با ما یار ما امروز جفت است غزل ۳۵۳ - زهی می کندران دست است، هیهات غزل ۳۵۴ - ز میخانه دگربار این چه بوی است؟ غزل ۳۵۵ - درین خانه کژی ای دل، گهی راست غزل ۳۵۶ - تو را در دلبری دستی تمام است غزل ۳۵۷ - چو آن کان کرم ما را شکار است غزل ۳۵۸ - نگار خوب شکربار چون است؟ غزل ۳۵۹ - درین جو دل چو دولاب خراب است غزل ۳۶۰ - ایا ساقی توی قاضی حاجات غزل ۳۶۱ - اگر حوا بدانستی ز رنگت غزل ۳۶۲ - دو چشم آهوانه‌ش شیرگیر است غزل ۳۶۳ - چنان کاین دل از آن دلدار مستست غزل ۳۶۴ - تا نقش خیال دوست با ماست غزل ۳۶۵ - می‌دان که زمانه نقش سوداست غزل ۳۶۶ - دود دل ما نشان سوداست غزل ۳۶۷ - دل آمد و دی به گوش جان گفت غزل ۳۶۸ - گویم سخن شکرنباتت غزل ۳۶۹ - در شهر شما یکی نگاری‌ست غزل ۳۷۰ - آمد رمضان و عید با ماست غزل ۳۷۱ - گر جام سپهر زهرپیماست غزل ۳۷۲ - من سر نخورم، که سر گران است غزل ۳۷۳ - گر می‌نکند لبم بیانت غزل ۳۷۴ - پرسید کسی که ره کدامست؟ غزل ۳۷۵ - مر عاشق را ز ره چه بیمست؟ غزل ۳۷۶ - امروز جنون نو رسیده‌ست غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست غزل ۳۷۸ - ای گشته ز شاه عشق شهمات غزل ۳۷۹ - ای کرده میان سینه غارت غزل ۳۸۰ - آن خواجه اگر چه تیزگوش است غزل ۳۸۱ - آن ره که بیامدم کدام‌ست؟ غزل ۳۸۲ - ای از کرم تو کار ما راست غزل ۳۸۳ - هین که گردن سست کردی، کو کبابت کو شرابت؟ غزل ۳۸۴ - عاشقان را گر چه در باطن جهانی دیگرست غزل ۳۸۵ - خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات غزل ۳۸۶ - چون نداری تاب ذاتش چشم بگشا در صفات غزل ۳۸۷ - خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست غزل ۳۸۸ - خدمت بی‌دوستی را قدر و قیمت هست؟ نیست غزل ۳۸۹ - چون دلت با من نباشد، هم‌نشینی سود نیست غزل ۳۹۰ - ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست غزل ۳۹۱ - مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست غزل ۳۹۲ - گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست؟ غزل ۳۹۳ - جمع باشید ای حریفان زان که وقت خواب نیست غزل ۳۹۴ - چشمه‌یی خواهم که از وی جمله را افزایش است غزل ۳۹۵ - عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست غزل ۳۹۶ - در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست غزل ۳۹۷ - آفتاب امروز بر شکل دگر تابان شده‌ست غزل ۳۹۸ - از سقاهم ربهم بین جملهٔ ابرار مست غزل ۳۹۹ - آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شده‌ست؟ غزل ۴۰۰ - چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دل است غزل ۴۰۱ - اندرآ ای مه که بی‌تو ماه را استاره نیست غزل ۴۰۲ - نقش بند جان که جان‌ها جانب او مایل است غزل ۴۰۳ - گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست، نیست غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت غزل ۴۰۵ - به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت غزل ۴۰۶ - چند گویی که چه چاره‌ست و مرا درمان چیست؟ غزل ۴۰۷ - چشم پرنور که مست نظر جانان است غزل ۴۰۸ - آن شنیدی که خضر تختهٔ کشتی بشکست غزل ۴۰۹ - تا نلغزی که ز خون راه پس و پیش‌تر است غزل ۴۱۰ - دوش آمد بر من آن که شب افروز من است غزل ۴۱۱ - عجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شده‌ست؟ غزل ۴۱۲ - آن که بی‌باده کند جان مرا مست کجاست؟ غزل ۴۱۳ - من نشستم ز طلب، وین دل پیچان ننشست غزل ۴۱۴ - روز و شب خدمت تو، بی‌سر و بی‌پا چه خوش است غزل ۴۱۵ - تشنه‌یی بر لب جو بین که چه در خواب شده‌ست غزل ۴۱۶ - مطرب و نوحه گر عاشق و شوریده خوش است غزل ۴۱۷ - من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست غزل ۴۱۸ - سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توست غزل ۴۱۹ - بوسه‌یی داد مرا دلبر عیار و برفت غزل ۴۲۰ - ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت غزل ۴۲۱ - ساقیا این می از انگور کدامین پشته ست؟ غزل ۴۲۲ - ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشاد است غزل ۴۲۳ - مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است غزل ۴۲۴ - دلبری و بی‌دلی اسرار ماست غزل ۴۲۵ - عاشقان را جست و جو از خویش نیست غزل ۴۲۶ - غیر عشقت راه‌بین جستیم، نیست غزل ۴۲۷ - در دل و جان خانه کردی عاقبت غزل ۴۲۸ - این چنین پابند جان میدان کیست؟ غزل ۴۲۹ - عاشقی و بی‌وفایی کار ماست غزل ۴۳۰ - گم شدن در گم شدن دین من است غزل ۴۳۱ - عشوهٔ دشمن بخوردی عاقبت غزل ۴۳۲ - این چنین پابند جان میدان کیست؟ غزل ۴۳۳ - اندر این جمع شررها ز کجاست؟ غزل ۴۳۴ - هم به بر این بت زیبا خوشکست غزل ۴۳۵ - هر که بالاست مر او را چه غم است؟ غزل ۴۳۶ - گفتا که کیست بر در؟ گفتم کمین غلامت غزل ۴۳۷ - هر جور کز تو آید بر خود نهم غرامت غزل ۴۳۸ - هر دم سلام آرد کین نامه از فلان است غزل ۴۳۹ - بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت غزل ۴۴۰ - امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جان است غزل ۴۴۱ - بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست غزل ۴۴۲ - بر عاشقان فریضه بود جست و جوی دوست غزل ۴۴۳ - از دل به دل برادر گویند روزنی‌ست غزل ۴۴۴ - ساقی بیار باده که ایام بس خوش است غزل ۴۴۵ - این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست غزل ۴۴۶ - گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست غزل ۴۴۷ - ای گل تو را اگر چه رخسار نازک است غزل ۴۴۸ - امروز روز نوبت دیدار دلبر است غزل ۴۴۹ - جانا جمال روح بسی خوب و بافراست غزل ۴۵۰ - از بامداد روی تو دیدن حیات ماست غزل ۴۵۱ - پنهان مشو که روی تو بر ما مبارک است غزل ۴۵۲ - ساقی و سردهی ز لب یارم آرزوست غزل ۴۵۳ - بد دوش بی‌تو تیره شب و روشنی نداشت غزل ۴۵۴ - جان سوی جسم آمد و تن سوی جان نرفت غزل ۴۵۵ - آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست غزل ۴۵۶ - ما را کنار گیر تو را خود کنار نیست غزل ۴۵۷ - ای چنگ پرده‌های سپاهانم آرزوست غزل ۴۵۸ - امروز چرخ را ز مه ما تحیری‌ست غزل ۴۵۹ - ای مرده‌یی که در تو ز جان هیچ بوی نیست غزل ۴۶۰ - عاشق آن قند تو جان شکرخای ماست غزل ۴۶۱ - شاه گشاده‌ست رو دیدهٔ شه بین کراست؟ غزل ۴۶۲ - یوسف کنعانی‌ام روی چو ماهم گواست غزل ۴۶۳ - هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست غزل ۴۶۴ - نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست غزل ۴۶۵ - کار ندارم جزین کارگه و کارم اوست غزل ۴۶۶ - باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوست غزل ۴۶۷ - آن که چنان می‌رود ای عجب او جان کیست؟ غزل ۴۶۸ - با وی از ایمان و کفر باخبری کافری‌ست غزل ۴۶۹ - ای غم اگر مو شوی پیش منت بار نیست غزل ۴۷۰ - ای غم اگر مو شوی پیش منت بار نیست غزل ۴۷۱ - پیش چنین ماهرو گیج شدن واجب است غزل ۴۷۲ - کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست غزل ۴۷۳ - هر نفس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست غزل ۴۷۴ - ز عشق روی تو روشن دل بنین و بنات غزل ۴۷۵ - بیا که عاشق ماه است وزاختران پیداست غزل ۴۷۶ - بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست غزل ۴۷۷ - ز آفتاب سعادت مرا شرابات است غزل ۴۷۸ - وجود من به کف یار جز که ساغر نیست غزل ۴۷۹ - ستیزه کن که ز خوبان ستیزه شیرین است غزل ۴۸۰ - به حق آن که درین دل به جز ولای تو نیست غزل ۴۸۱ - چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست غزل ۴۸۲ - برات عاشق نو کن رسید روز برات غزل ۴۸۳ - هر آن که از سبب وحشت غمی تنهاست غزل ۴۸۴ - هر آنچه دور کند مر تو را ز دوست بد است غزل ۴۸۵ - سه روز شد که نگارین من دگرگون است غزل ۴۸۶ - به حق چشم خمار لطیف تابانت غزل ۴۸۷ - چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات غزل ۴۸۸ - در ین سلام مرا با تو دار و گیر جداست غزل ۴۸۹ - اگر تو مست وصالی، رخ تو ترش چراست؟ غزل ۴۹۰ - مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست غزل ۴۹۱ - جهان و کار جهان سر به سر اگر باد است غزل ۴۹۲ - ز دام چند بپرسی و دانه را چه شده‌ست؟ غزل ۴۹۳ - تو مردی و نظرت در جهان جان نگریست غزل ۴۹۴ - به شاه نهانی رسیدی که نوشت غزل ۴۹۵ - اگر مر تو را صلح آهنگ نیست غزل ۴۹۶ - طرب ای بحر اصل آب حیات غزل ۴۹۷ - صوفیان آمدند از چپ و راست غزل ۴۹۸ - فعل نیکان محرض نیکی‌ست غزل ۴۹۹ - عشق جز دولت و عنایت نیست غزل ۵۰۰ - قبله امروز جز شهنشه نیست غزل ۵۰۱ - امشب از چشم و مغز، خواب گریخت غزل ۵۰۲ - اندرآ عیش بی‌تو شادان نیست غزل ۵۰۳ - بر شکرت جمع مگس‌ها چراست؟ غزل ۵۰۴ - خیز که امروز جهان آن ماست غزل ۵۰۵ - پیش‌ترآ روی تو جز نور نیست غزل ۵۰۶ - کار من این است که کاریم نیست غزل ۵۰۷ - کیست که او بندهٔ رای تو نیست؟ غزل ۵۰۸ - شیر خدا بند گسستن گرفت غزل ۵۰۹ - مرغ دلم باز پریدن گرفت غزل ۵۱۰ - باز به بط گفت که صحرا خوش است غزل ۵۱۱ - همچو گل سرخ برو دست دست غزل ۵۱۲ - صبر مرا آینه بیماری است غزل ۵۱۳ - کیست در این شهر که او مست نیست؟ غزل ۵۱۴ - قصد سرم داری خنجر به مشت غزل ۵۱۵ - خانهٔ دل باز کبوتر گرفت غزل ۵۱۶ - بازرسیدیم ز میخانه مست غزل ۵۱۷ - ای زبگه خاسته سرمست مست غزل ۵۱۸ - نفسی بهوی الحبیب فارت غزل ۵۱۹ - ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج غزل ۵۲۰ - ای مبارک ز تو صبوح و صباح غزل ۵۲۱ - یا راهبا انظر الیٰ مصباح غزل ۵۲۲ - ماه دیدم شد مرا سودای چرخ غزل ۵۲۳ - ای بی‌وفا جانی که او بر ذوالوفا عاشق نشد غزل ۵۲۴ - بیگاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد غزل ۵۲۵ - بیگاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد غزل ۵۲۶ - ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد غزل ۵۲۷ - گر جان عاشق دم زند آتش درین عالم زند غزل ۵۲۸ - آن کیست آن آن کیست آن کو سینه را غمگین کند غزل ۵۲۹ - خامی سوی پالیز جان آمد که تا خربز خورد غزل ۵۳۰ - امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان می‌رسد غزل ۵۳۱ - صوفی چرا هوشیار شد ساقی چرا بی‌کار شد غزل ۵۳۲ - مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند غزل ۵۳۳ - رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند غزل ۵۳۴ - رو آن ربابی را بگو مستان سلامت می‌کنند غزل ۵۳۵ - سودای تو در جوی جان چون آب حیوان می‌رود غزل ۵۳۶ - آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود غزل ۵۳۷ - کاری نداریم ای پدر جز خدمت ساقی خود غزل ۵۳۸ - گر آتش دل برزند بر مؤمن و کافر زند غزل ۵۳۹ - مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند غزل ۵۴۰ - مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند غزل ۵۴۱ - صرفه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود غزل ۵۴۲ - بیگاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد غزل ۵۴۳ - یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود غزل ۵۴۴ - ای که ز یک تابش تو کوه احد پاره شود غزل ۵۴۵ - بی‌تو به سر می‌نشود با دگری می‌نشود غزل ۵۴۶ - هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود غزل ۵۴۷ - سجده کنم پیش کش آن قد و بالا چه شود؟ غزل ۵۴۸ - چشم تو ناز می‌کند ناز جهان تو را رسد غزل ۵۴۹ - آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد غزل ۵۵۰ - پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسد غزل ۵۵۱ - جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود؟ غزل ۵۵۲ - چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌رود غزل ۵۵۳ - بی‌همگان به سر شود بی‌تو به سر نمی‌شود غزل ۵۵۴ - این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می‌شود؟ غزل ۵۵۵ - چون که جمال حسن تو اسب شکار زین کند غزل ۵۵۶ - جور و جفا و دوری‌یی کان کنه کار می‌کند غزل ۵۵۷ - دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود؟ غزل ۵۵۸ - یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشد غزل ۵۵۹ - زهرهٔ عشق هر سحر بر در ما چه می‌کند؟ غزل ۵۶۰ - عاشق دلبر مرا شرم و حیا چرا بود؟ غزل ۵۶۱ - طوطی جان مست من از شکری چه می‌شود غزل ۵۶۲ - خیال ترک من هر شب صفات ذات من گردد غزل ۵۶۳ - دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد غزل ۵۶۴ - همی‌بینیم ساقی را که گرد جام می‌گردد غزل ۵۶۵ - اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد غزل ۵۶۶ - بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد غزل ۵۶۷ - نباشد عیب پرسیدن تو را خانه کجا باشد؟ غزل ۵۶۸ - چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد؟ غزل ۵۶۹ - بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد غزل ۵۷۰ - بهار آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمد غزل ۵۷۱ - بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می‌ماند غزل ۵۷۲ - ورای پردهٔ جانت دلا خلقان پنهانند غزل ۵۷۳ - برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه‌ی شکر گوید غزل ۵۷۴ - مرا عاشق چنان باید که هرباری که برخیزد غزل ۵۷۵ - ایا سر کرده از جانم تو را خانه کجا باشد؟ غزل ۵۷۶ - دل من چون صدف باشد خیال دوست در باشد غزل ۵۷۷ - چو برقی می‌جهد چیزی عجب آن دلستان باشد؟ غزل ۵۷۸ - مرا عهدی‌ست با شادی که شادی آن من باشد غزل ۵۷۹ - دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد غزل ۵۸۰ - صلا یا ایها العشاق کان مه رو نگار آمد غزل ۵۸۱ - مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد غزل ۵۸۲ - اگر خواب آیدم امشب سزای ریش خود بیند غزل ۵۸۳ - رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید غزل ۵۸۴ - یکی گولی همی‌خواهم که در دلبر نظر دارد غزل ۵۸۵ - مرا دلبر چنان باید که جان فتراک او گیرد غزل ۵۸۶ - سعادت جو دگر باشد و عاشق خود دگر باشد غزل ۵۸۷ - صلا جان‌های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد غزل ۵۸۸ - صلا رندان دگرباره که آن شاه قمار آمد غزل ۵۸۹ - شکایت‌ها همی‌کردی که بهمن برگ ریز آمد غزل ۵۹۰ - سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چبود؟ غزل ۵۹۱ - چه بوی است این چه بوی است این مگر آن یار می‌آید؟ غزل ۵۹۲ - اگر چرخ وجود من ازین گردش فرو ماند غزل ۵۹۳ - برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید غزل ۵۹۴ - امروز جمال تو سیمای دگر دارد غزل ۵۹۵ - آن را که درون دل عشق و طلبی باشد غزل ۵۹۶ - آن مه که ز پیدایی در چشم نمی‌آید غزل ۵۹۷ - امروز جمال تو بر دیده مبارک باد غزل ۵۹۸ - یاران سحر خیزان تا صبح که دریابد؟ غزل ۵۹۹ - امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد غزل ۶۰۰ - جامم بشکست ای جان پهلوش خلل دارد غزل ۶۰۱ - آن عشق که از پاکی از روح حشم دارد غزل ۶۰۲ - آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد؟ غزل ۶۰۳ - گویند به بلا ساقون ترکی دو کمان دارد غزل ۶۰۴ - هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد غزل ۶۰۵ - ای دوست شکر خوش‌تر یا آن که شکر سازد؟ غزل ۶۰۶ - با تلخی معزولی میری بنمی‌ارزد غزل ۶۰۷ - ای دل به غمش ده جان یعنی بنمی‌ارزد غزل ۶۰۸ - ایمان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد؟ غزل ۶۰۹ - در خانهٔ غم بودن از همت دون باشد غزل ۶۱۰ - نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد غزل ۶۱۱ - ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد غزل ۶۱۲ - بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد غزل ۶۱۳ - ای خواجهٔ بازرگان از مصر شکر آمد غزل ۶۱۴ - آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد غزل ۶۱۵ - خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند غزل ۶۱۶ - چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند؟ غزل ۶۱۷ - چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند غزل ۶۱۸ - چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید؟ غزل ۶۱۹ - آن صبح سعادت‌ها چون نورفشان آید غزل ۶۲۰ - از سرو مرا بوی بالای تو می‌آید غزل ۶۲۱ - در تابش خورشیدش رقصم به چه می‌باید؟ غزل ۶۲۲ - جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌روید غزل ۶۲۳ - عاشق شده‌یی ای دل سودات مبارک باد غزل ۶۲۴ - هر ذره که بر بالا می نوشد و پا کوبد غزل ۶۲۵ - گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد غزل ۶۲۶ - هر کاتش من دارد او خرقه ز من دارد غزل ۶۲۷ - عاشق به سوی عاشق زنجیر همی‌درد غزل ۶۲۸ - ای دوست شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟ غزل ۶۲۹ - عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد غزل ۶۳۰ - گر دیو و پری حارس با تیغ و سپر باشد غزل ۶۳۱ - نومید مشو جانا کاومید پدید آمد غزل ۶۳۲ - عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد غزل ۶۳۳ - شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد غزل ۶۳۴ - نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند غزل ۶۳۵ - مستان می ما را هم ساقی ما باید غزل ۶۳۶ - بمیرید بمیرید درین عشق بمیرید غزل ۶۳۷ - برانید برانید که تا باز نمانید غزل ۶۳۸ - ملولان همه رفتند در خانه ببندید غزل ۶۳۹ - آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد غزل ۶۴۰ - تا باد سعادت ز محمد خبر افکند غزل ۶۴۱ - در حلقهٔ عشاق به ناگه خبر افتاد غزل ۶۴۲ - در خانه نشسته بت عیار که دارد؟ غزل ۶۴۳ - در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد غزل ۶۴۴ - تا نقش تو در سینهٔ ما خانه نشین شد غزل ۶۴۵ - بار دگر آن آب به دولاب درآمد غزل ۶۴۶ - بار دگر آن مست به بازار درآمد غزل ۶۴۷ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند غزل ۶۴۸ - ای قوم به حج رفته کجایید کجایید؟ غزل ۶۴۹ - بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد غزل ۶۵۰ - آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد غزل ۶۵۱ - مهتاب برآمد کلک از گور برآمد غزل ۶۵۲ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند غزل ۶۵۳ - چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید غزل ۶۵۴ - هر نکته که از زهر اجل تلخ‌تر آید غزل ۶۵۵ - از بهر خدا عشق دگر یار مدارید غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید غزل ۶۵۷ - گر یک سر موی از رخ تو روی نماید غزل ۶۵۸ - بگو دل را که گرد غم نگردد غزل ۶۵۹ - دلم امروز خوی یار دارد غزل ۶۶۰ - نشرنا فی ربیع الوصل بالورد غزل ۶۶۱ - بیا ای زیرک و بر گول می‌خند غزل ۶۶۲ - اگر عالم همه پرخار باشد غزل ۶۶۳ - تویی نقشی که جان‌ها برنتابد غزل ۶۶۴ - دلی دارم که گرد غم نگردد غزل ۶۶۵ - خنک جانی که او یاری پسندد غزل ۶۶۶ - چمن جز عشق تو کاری ندارد غزل ۶۶۷ - سماع صوفیان می در نگیرد غزل ۶۶۸ - رجب بیرون شد و شعبان درآمد غزل ۶۶۹ - چو شب شد جملگان در خواب رفتند غزل ۶۷۰ - پریر آن چهرهٔ یارم چه خوش بود غزل ۶۷۱ - دلم را نالهٔ سرنای باید غزل ۶۷۲ - بگویم خفیه تا خواجه نرنجد غزل ۶۷۳ - کسی کز غمزه‌یی صد عقل بندد غزل ۶۷۴ - چنان کز غم دل دانا گریزد غزل ۶۷۵ - هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد غزل ۶۷۶ - سگ ارچه بی‌فغان و شر نباشد غزل ۶۷۷ - عجب آن دلبر زیبا کجا شد؟ غزل ۶۷۸ - به صورت یار من چون خشمگین شد غزل ۶۷۹ - چو دیوم عاشق آن یک پری شد غزل ۶۸۰ - نگارا مردگان از جان چه دانند؟ غزل ۶۸۱ - کسی که غیر این سوداش نبود غزل ۶۸۲ - یکی لحظه ازو دوری نباید غزل ۶۸۳ - ز خاک من اگر گندم برآید غزل ۶۸۴ - ز رویت دستهٔ گل می‌توان کرد غزل ۶۸۵ - دل با دل دوست در حنین باشد غزل ۶۸۶ - ای مطرب جان چو دف به دست آمد غزل ۶۸۷ - کی باشد کاین قفص چمن گردد؟ غزل ۶۸۸ - روی تو به رنگ ریز کان ماند غزل ۶۸۹ - دوش از بت من جهان چه می‌شد؟ غزل ۶۹۰ - ای عشق که جمله از تو شادند غزل ۶۹۱ - هر چند که بلبلان گزینند غزل ۶۹۲ - رفتیم بقیه را بقا باد غزل ۶۹۳ - جانی که ز نور مصطفی زاد غزل ۶۹۴ - آن کز دهن تو رنگ دارد غزل ۶۹۵ - این قافله بار ما ندارد غزل ۶۹۶ - بیچاره کسی که زر ندارد غزل ۶۹۷ - دل بی‌لطف تو جان ندارد غزل ۶۹۸ - آن کس که ز تو نشان ندارد غزل ۶۹۹ - بیچاره کسی که می ندارد غزل ۷۰۰ - آن خواجهٔ خوش لقا چه دارد؟ غزل ۷۰۱ - آن خواجهٔ خوش لقا چه دارد؟ غزل ۷۰۲ - پرکندگی از نفاق خیزد غزل ۷۰۳ - آن کس که ز جان خود نترسد غزل ۷۰۴ - آن جا که چو تو نگار باشد غزل ۷۰۵ - ای کز تو همه جفا وفا شد غزل ۷۰۶ - روزم به عیادت شب آمد غزل ۷۰۷ - آن یوسف خوش عذار آمد غزل ۷۰۸ - برخیز که ساقی اندر آمد غزل ۷۰۹ - جان از سفر دراز آمد غزل ۷۱۰ - آن شعلهٔ نور می‌خرامد غزل ۷۱۱ - امروز نگار ما نیامد غزل ۷۱۲ - خوش باش که هر که راز داند غزل ۷۱۳ - ساقی زان می که می‌چریدند غزل ۷۱۴ - اول نظر ارچه سرسری بود غزل ۷۱۵ - اول نظر ارچه سرسری بود غزل ۷۱۶ - دیر آمده‌یی سفر مکن زود غزل ۷۱۷ - آن کس که به بندگیت آید غزل ۷۱۸ - آخر گهر وفا ببارید غزل ۷۱۹ - ای اهل صبوح در چه کارید؟ غزل ۷۲۰ - از بهر چه در غم و زحیرید؟ غزل ۷۲۱ - هر سینه که سیم‌بر ندارد‌ غزل ۷۲۲ - ما مست شدیم و دل جدا شد‌ غزل ۷۲۳ - ساقی برخیز کان مه آمد‌ غزل ۷۲۴ - گرمابهٔ دهر جان فزا بود‌ غزل ۷۲۵ - کس با چو تو یار راز گوید؟‌ غزل ۷۲۶ - شب رفت حریفکان کجایید؟‌ غزل ۷۲۷ - از دلبر ما نشان که دارد؟‌ غزل ۷۲۸ - دشمن خویشیم و یار آن که ما را می‌کشد‌ غزل ۷۲۹ - اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند غزل ۷۳۰ - اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند‌ غزل ۷۳۱ - پیش از آن کندر جهان باغ و می و انگور بود غزل ۷۳۲ - دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود غزل ۷۳۳ - ذره ذره آفتاب عشق دردی خوار باد غزل ۷۳۴ - مطربا این پرده زن کز ره زنان فریاد و داد غزل ۷۳۵ - دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد غزل ۷۳۶ - گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد؟ غزل ۷۳۷ - نام آن کس بر که مرده از جمالش زنده شد غزل ۷۳۸ - مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند غزل ۷۳۹ - قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کند غزل ۷۴۰ - مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند غزل ۷۴۱ - پنج درچه فایده چون هجر را شش تو کند غزل ۷۴۲ - عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند غزل ۷۴۳ - آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود غزل ۷۴۴ - رو ترش کردی مگر دی باده­ات گیرا نبود؟ غزل ۷۴۵ - آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود غزل ۷۴۶ - برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید غزل ۷۴۷ - ای طربناکان ز مطرب التماس می کنید غزل ۷۴۸ - فخر جمله ساقیانی ساغرت در کار باد غزل ۷۴۹ - مست آمد دلبرم تا دل برد از بامداد غزل ۷۵۰ - شاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهاد غزل ۷۵۱ - هر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشد غزل ۷۵۲ - هم دلم ره می‌نماید هم دلم ره می‌زند غزل ۷۵۳ - هم لبان می فروشت باده را ارزان کند غزل ۷۵۴ - می‌خرامد آفتاب خوب رویان ره کنید غزل ۷۵۵ - شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود غزل ۷۵۶ - علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود غزل ۷۵۷ - وصف آن مخدوم می‌کن گرچه می‌رنجد حسود غزل ۷۵۸ - دل من کار تو دارد گل و گلنار تو دارد غزل ۷۵۹ - دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد غزل ۷۶۰ - خنک آن کس که چو ما شد همه تسلیم و رضا شد غزل ۷۶۱ - چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد غزل ۷۶۲ - بدرد مرده کفن را به سر گور بر آید غزل ۷۶۳ - خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد غزل ۷۶۴ - مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند غزل ۷۶۵ - هله نومید نباشی که تو را یار براند غزل ۷۶۶ - خضری که عمر زآبت بکشد دراز گردد غزل ۷۶۷ - صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد غزل ۷۶۸ - چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد غزل ۷۶۹ - چه توقف است زین پس همه کاروان روان شد غزل ۷۷۰ - همه را بیازمودم ز تو خوش ترم نیامد غزل ۷۷۱ - هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نماند غزل ۷۷۲ - صنما سپاه عشقت به حصار دل در آمد غزل ۷۷۳ - سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد غزل ۷۷۴ - به میان دل خیال مه دلگشا درآمد غزل ۷۷۵ - هله هش دار که در شهر دو سه طرارند غزل ۷۷۶ - عاشقان بر درت از اشک چو باران کارند غزل ۷۷۷ - ای خدایی که چو حاجات به تو بر گیرند غزل ۷۷۸ - از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود غزل ۷۷۹ - همه خفتند و من دل شده را خواب نبرد غزل ۷۸۰ - بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد غزل ۷۸۱ - در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد غزل ۷۸۲ - خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟ غزل ۷۸۳ - ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند غزل ۷۸۴ - عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند غزل ۷۸۶ - آن که عکس رخ او راه ثریا بزند غزل ۷۸۷ - آنچه روی تو کند نور رخ خور نکند غزل ۷۸۸ - آه کان طوطی دل بی‌شکرستان چه کند؟ غزل ۷۸۹ - از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود غزل ۷۹۰ - واقف سرمد تا مدرسهٔ عشق گشود غزل ۷۹۱ - این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پرید غزل ۷۹۲ - هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد غزل ۷۹۳ - هست مستی که مرا جانب میخانه برد؟ غزل ۷۹۴ - هر که از حلقهٔ ما جای دگر بگریزد غزل ۷۹۵ - وقت آن شد که ز خورشید ضیایی برسد غزل ۷۹۶ - وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد غزل ۷۹۷ - زاول روز که مخموری مستان باشد غزل ۷۹۸ - ننگ عالم شدن از بهر تو ننگی نبود غزل ۷۹۹ - سفرهٔ کهنه کجا درخور نان تو بود؟ غزل ۸۰۰ - گر نخسبی ز تواضع شبکی جان چه شود غزل ۸۰۱ - عشرتی هست در این گوشه غنیمت دارید غزل ۸۰۲ - می‌رسد یوسف مصری همه اقرار دهید غزل ۸۰۳ - بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد غزل ۸۰۴ - صنما گر ز خط و خال تو فرمان آرند غزل ۸۰۵ - یا رب این بوی که امروز به ما می‌آید غزل ۸۰۶ - یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید؟ غزل ۸۰۷ - لحظه‌یی قصه کنان قصه تبریز کنید غزل ۸۰۸ - عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند غزل ۸۰۹ - طرفه گرمابه بانی کو ز خلوت برآید غزل ۸۱۰ - باز شیری با شکر آمیختند غزل ۸۱۱ - آن شکرپاسخ نباتم می‌دهد غزل ۸۱۲ - خنب‌های لایزالی جوش باد غزل ۸۱۳ - موشکی صندوق را سوراخ کرد غزل ۸۱۴ - بار دیگر یار ما هنباز کرد غزل ۸۱۵ - شهر پر شد لولیان عقل دزد غزل ۸۱۶ - خلق می‌جنبند مانا روز شد غزل ۸۱۷ - چون مرا جمعی خریدار آمدند غزل ۸۱۸ - ساقیان سرمست در کار آمدند غزل ۸۱۹ - اندک اندک جمع مستان می‌رسند غزل ۸۲۰ - هر چه آن خسرو کند شیرین کند غزل ۸۲۱ - خنده از لطفت حکایت می‌کند غزل ۸۲۲ - عشق اکنون مهربانی می‌کند غزل ۸۲۳ - عمر بر اومید فردا می‌رود غزل ۸۲۴ - عاشقان پیدا و دلبر ناپدید غزل ۸۲۵ - برنشین ای عزم و منشین ای امید غزل ۸۲۶ - ای خدا از عاشقان خشنود باد غزل ۸۲۷ - نه فلک مر عاشقان را بنده باد غزل ۸۲۸ - هر که را اسرار عشق اظهار شد غزل ۸۲۹ - هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود؟ غزل ۸۳۰ - صاف جان‌ها سوی گردون می‌رود غزل ۸۳۱ - هر زمان لطفت همی در پی رسد غزل ۸۳۲ - شب شد و هنگام خلوتگاه شد غزل ۸۳۳ - مرگ ما هست عروسی ابد غزل ۸۳۴ - از دل رفته نشان می‌آید غزل ۸۳۵ - گل خندان که نخندد چه کند؟ غزل ۸۳۶ - گر نخسپی شبکی جان چه شود؟ غزل ۸۳۷ - هر کجا بوی خدا می‌آید غزل ۸۳۸ - گر نخسپی شبکی جان چه شود؟ غزل ۸۳۹ - خشمین بر آن کسی شو کز وی گزیر باشد غزل ۸۴۰ - بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد؟ غزل ۸۴۱ - باز آفتاب دولت بر آسمان برآمد غزل ۸۴۲ - آن ماه کو ز خوبی بر جمله می‌دواند غزل ۸۴۳ - در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید غزل ۸۴۴ - گر ساعتی ببری زاندیشه‌ها چه باشد؟ غزل ۸۴۵ - مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد غزل ۸۴۶ - بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند غزل ۸۴۷ - پیمانه‌یی‌ست این جان پیمانه این چه داند؟ غزل ۸۴۸ - از چشم پرخمارت دل را قرار ماند؟ غزل ۸۴۹ - ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند غزل ۸۵۰ - یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند غزل ۸۵۱ - ای آن که پیش حسنت حوری قدم در آید غزل ۸۵۲ - جز لطف و جز حلاوت خود از شکر چه آید؟ غزل ۸۵۳ - مر بحر را ز ماهی دایم گزیر باشد غزل ۸۵۴ - گفتم مکن چنین‌ها ای جان چنین نباشد غزل ۸۵۵ - عید آمد و خوش آمد دلدار دلکش آمد غزل ۸۵۶ - برجه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد غزل ۸۵۷ - گفتی که در چه کاری؟ با تو چه کار ماند؟ غزل ۸۵۸ - وقتی خوشست ما را لابد نبید باید غزل ۸۵۹ - نی دیده هر دلی را دیدار می‌نماید غزل ۸۶۰ - ای دل اگر کم آیی کارت کمال گیرد غزل ۸۶۱ - لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد غزل ۸۶۲ - قومی که بر براق بصیرت سفر کنند غزل ۸۶۳ - آتش پریر گفت نهانی به گوش دود غزل ۸۶۴ - بلبل نگر که جانب گلزار می‌رود غزل ۸۶۵ - جانا بیار باده که ایام می‌رود غزل ۸۶۶ - چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاد غزل ۸۶۷ - چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاد غزل ۸۶۸ - بحرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد غزل ۸۶۹ - خیاط روزگار به بالای هیچ مرد غزل ۸۷۰ - چشمم همی‌پرد مگر آن یار می‌رسد غزل ۸۷۱ - آمد بهار خرم و رحمت نثار شد غزل ۸۷۲ - این عشق جمله عاقل و بیدار می‌کشد غزل ۸۷۳ - خفته نمود دلبر گفتم ز باغ زود غزل ۸۷۴ - امروز مرده بین که چه سان زنده می‌شود غزل ۸۷۵ - گر عید وصل توست منم خود غلام عید غزل ۸۷۶ - تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید غزل ۸۷۷ - امسال بلبلان چه خبرها همی‌دهند غزل ۸۷۸ - صحرا خوش است لیک چو خورشید فر دهد غزل ۸۷۹ - صبح آمد و صحیفه مصقول برکشید غزل ۸۸۰ - صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد غزل ۸۸۱ - آه که بار دگر آتش در من فتاد غزل ۸۸۲ - جامه سیه کرد کفر نور محمد رسید غزل ۸۸۳ - جان من و جان تو بود یکی ز اتحاد غزل ۸۸۴ - پرده دل می‌زند زهره هم از بامداد غزل ۸۸۵ - بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد غزل ۸۸۶ - از رسن زلف تو خلق به جان آمدند غزل ۸۸۷ - روبهکی دنبه برد شیر مگر خفته بود؟ غزل ۸۸۸ - زهره من بر فلک شکل دگر می‌رود غزل ۸۸۹ - روی تو چون روی مار خوی تو زهر قدید غزل ۸۹۰ - صبح دمی همچو صبح پرده ظلمت درید غزل ۸۹۱ - دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید غزل ۸۹۲ - آمد شهر صیام سنجق سلطان رسید غزل ۸۹۳ - نیک بد است آن که او شد تلف نیک و بد غزل ۸۹۴ - نعره آن بلبلان از سوی بستان رسید غزل ۸۹۵ - وسوسه تن گذشت غلغله جان رسید غزل ۸۹۶ - غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند غزل ۸۹۷ - شرح دهم من که شب از چه سیه دل بود غزل ۸۹۸ - بانگ زدم من که دل مست کجا می‌رود؟ غزل ۸۹۹ - یار مرا عارض و عذار نه این بود غزل ۹۰۰ - بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد غزل ۹۰۱ - اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد؟ غزل ۹۰۲ - ز سر بگیرم عیشی چو پا به گنج فروشد غزل ۹۰۳ - اگر مرا تو نخواهی دلم تو را نگذارد غزل ۹۰۴ - ز باد حضرت قدسی بنفشه زار چه می‌شد غزل ۹۰۵ - شدم ز عشق به جایی که عشق نیز نداند غزل ۹۰۶ - گرفت خشم ز بستان سرخری و برون شد غزل ۹۰۷ - مده به دست فراقت دل مرا که نشاید غزل ۹۰۸ - چو درد گیرد دندان تو عدو گردد غزل ۹۰۹ - چه پادشاست که از خاک پادشا سازد غزل ۹۱۰ - بر آستانه اسرار آسمان نرسد غزل ۹۱۱ - به روز مرگ چو تابوت من روان باشد غزل ۹۱۲ - نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند؟ غزل ۹۱۳ - بگو به گوش کسانی که نور چشم منند غزل ۹۱۴ - ز بانگ پست تو ای دل بلند گشت وجود غزل ۹۱۵ - بیا که ساقی عشق شراب باره رسید غزل ۹۱۶ - درخت و برگ برآید ز خاک این گوید غزل ۹۱۷ - به یارکان صفا جز می صفا مدهید غزل ۹۱۸ - چو کارزار کند شاه روم با شمشاد غزل ۹۱۹ - ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب برد غزل ۹۲۰ - کسی که عاشق آن رونق چمن باشد غزل ۹۲۱ - سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند غزل ۹۲۲ - چو عشق را هوس بوسه و کنار بود غزل ۹۲۳ - رسید ساقی جان ما خمار خواب آلود غزل ۹۲۴ - به روح‌های مقدس ز من سلام برید غزل ۹۲۵ - دو ماه پهلوی همدیگرند بر در عید غزل ۹۲۶ - حبیب کعبه جان است اگر نمی‌دانید غزل ۹۲۷ - به باغ بلبل ازین پس حدیث ما گوید غزل ۹۲۸ - هزار جان مقدس فدای روی تو باد غزل ۹۲۹ - ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مراد غزل ۹۳۰ - سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد غزل ۹۳۱ - مها به دل نظری کن که دل تو را دارد غزل ۹۳۲ - مها به دل نظری کن که دل تو را دارد غزل ۹۳۳ - میان باغ گل سرخ های و هو دارد غزل ۹۳۴ - میان باغ گل سرخ های و هو دارد غزل ۹۳۵ - مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشد غزل ۹۳۶ - مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند؟ غزل ۹۳۷ - فراغتی دهدم عشق تو ز خویشاوند غزل ۹۳۸ - سخن به نزد سخن دان بزرگوار بود غزل ۹۳۹ - به پیش تو چه زند جان و جان کدام بود؟ غزل ۹۴۰ - ربود عشق تو تسبیح و داد بیت و سرود غزل ۹۴۱ - ز بعد خاک شدن یا زیان بود یا سود غزل ۹۴۲ - اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد غزل ۹۴۳ - نماز شام چو خورشید در غروب آید غزل ۹۴۴ - به باغ بلبل از این پس نوای ما گوید غزل ۹۴۵ - ندا رسید به جان‌ها که چند می‌پایید؟ غزل ۹۴۶ - میان باغ گل سرخ های و هو دارد غزل ۹۴۷ - مخسب شب که شبی صد هزار جان ارزد غزل ۹۴۸ - کسی خراب خرابات و مست می‌باشد غزل ۹۴۹ - مرا وصال تو باید صبا چه سود کند؟ غزل ۹۵۰ - سپاس آن عدمی را که هست ما بربود غزل ۹۵۱ - هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود غزل ۹۵۲ - ز شمس دین طرب نوبهار بازآید غزل ۹۵۳ - سپیده دم بدمید و سپیده می‌ساید غزل ۹۵۴ - فزود آتش من آب را خبر ببرید غزل ۹۵۵ - سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید غزل ۹۵۶ - ز جان سوخته‌ام خلق را حذار کنید غزل ۹۵۷ - هزار جان مقدس فدای روی تو باد غزل ۹۵۸ - کدام لب که ازو بوی جان نمی‌آید؟ غزل ۹۵۹ - اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد غزل ۹۶۰ - به حارسان نکوروی من خطاب کنید غزل ۹۶۱ - جهان را بدیدم وفایی ندارد غزل ۹۶۲ - سحر این دل من ز سودا چه می‌شد غزل ۹۶۳ - دل من که باشد که تو را نباشد؟ غزل ۹۶۴ - گفتم که ای جان خود جان چه باشد؟ غزل ۹۶۵ - دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شود غزل ۹۶۶ - دیده خون گشت و خون نمی‌خسبد غزل ۹۶۷ - رسم نو بین که شهریار نهاد غزل ۹۶۸ - سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد غزل ۹۶۹ - سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد غزل ۹۷۰ - دیده‌ها شب فراز باید کرد غزل ۹۷۱ - عشق تو مست و کف زنانم کرد غزل ۹۷۲ - عاشقانی که باخبر میرند غزل ۹۷۳ - صوفیان در دمی دو عید کنند غزل ۹۷۴ - گر تو را بخت یار خواهد بود غزل ۹۷۵ - آتش افکند در جهان جمشید غزل ۹۷۶ - خسروانی که فتنه‌ای چینید غزل ۹۷۷ - عید بر عاشقان مبارک باد غزل ۹۷۸ - زندگانی صدر عالی باد غزل ۹۷۹ - شاهدی بین که در زمانه بزاد غزل ۹۸۰ - مادر عشق طفل عاشق را غزل ۹۸۱ - شعر من نان مصر را ماند غزل ۹۸۲ - یوسف آخرزمان خرامان شد غزل ۹۸۳ - هر که در ذوق عشق دنگ آمد غزل ۹۸۴ - هین که هنگام صابران آمد غزل ۹۸۵ - هر که بهر تو انتظار کند غزل ۹۸۶ - عشق را جان بی‌قرار بود غزل ۹۸۷ - هر که را ذوق دین پدید آید غزل ۹۸۸ - بوی دلدار ما نمی‌آید غزل ۹۸۹ - صبر با عشق بس نمی‌آید غزل ۹۹۰ - من بسازم ولیک کی شاید غزل ۹۹۱ - عشق جانان مرا ز جان ببرید غزل ۹۹۲ - خسروانی که فتنه چینید غزل ۹۹۳ - زان ازلی نور که پرورده‌اند غزل ۹۹۴ - دوست همان به که بلاکش بود غزل ۹۹۵ - دیدن روی تو هم از بامداد غزل ۹۹۶ - گفت کسی خواجه سنایی بمرد غزل ۹۹۷ - پیرهن یوسف و بو می‌رسد غزل ۹۹۸ - آتش عشق تو قلاووز شد غزل ۹۹۹ - از سوی دل لشکر جان آمدند غزل ۱۰۰۰ - آنچ گل سرخ قبا می‌کند غزل ۱۰۰۱ - آه در آن شمع منور چه بود غزل ۱۰۰۲ - چونک کمند تو دلم را کشید غزل ۱۰۰۳ - شاخ گلی، باغ ز تو سبز و شاد غزل ۱۰۰۴ - دوش دل عربده‌گر با که بود؟ غزل ۱۰۰۵ - هر که ز عشاق گریزان شود غزل ۱۰۰۶ - عشق مرا بر همگان برگزید غزل ۱۰۰۷ - گفت کسی خواجه سنایی بمرد غزل ۱۰۰۸ - یا من نعماه غیر معدود غزل ۱۰۰۹ - طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد غزل ۱۰۱۰ - من رای درا تلالا نوره وسط الفواد غزل ۱۰۱۱ - میر خوبان را دگر منشور خوبی دررسید غزل ۱۰۱۲ - یا شبه الطیف لی، انت قریب بعید غزل ۱۰۱۳ - اگر حریف منی، پس بگو که دوش چه بود؟ غزل ۱۰۱۴ - حکم البین بموتی و عمد غزل ۱۰۱۵ - ای شاهد سیمین ذقن، درده شرابی همچو زر غزل ۱۰۱۶ - انا فتحنا عینکم، فاستبصروا الغیب البصر غزل ۱۰۱۷ - آمد ترش رویی دگر، یا زمهریر است او مگر؟ غزل ۱۰۱۸ - رو چشم جان را برگشا، در بی‌دلان اندرنگر غزل ۱۰۱۹ - ما را خدا از بهر چه آورد؟ بهر شور و شر غزل ۱۰۲۰ - ای تو نگار خانگی، خانه درآ از این سفر غزل ۱۰۲۱ - گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببر غزل ۱۰۲۲ - دی سحری بر گذری گفت مرا یار غزل ۱۰۲۳ - اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور غزل ۱۰۲۴ - مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادر غزل ۱۰۲۵ - مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر غزل ۱۰۲۶ - گر چه نه به دریاییم دانه‌ی گهریم آخر غزل ۱۰۲۷ - یغمابک ترکستان بر زنگ بزد لشکر غزل ۱۰۲۸ - ذاتت عسل است ای جان گفتت عسلی دیگر غزل ۱۰۲۹ - جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر غزل ۱۰۳۰ - نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر غزل ۱۰۳۱ - جان من و جان تو بسته‌ست به همدیگر غزل ۱۰۳۲ - تا چند زنی بر من زانکار تو خار آخر؟ غزل ۱۰۳۳ - ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر غزل ۱۰۳۴ - مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار غزل ۱۰۳۵ - ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر غزل ۱۰۳۶ - ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر غزل ۱۰۳۷ - گیرم که بود میر تو را زر به خروار غزل ۱۰۳۸ - به حسن تو نباشد یار دیگر غزل ۱۰۳۹ - به گرد فتنه می‌گردی دگربار غزل ۱۰۴۰ - جفا از سر گرفتی یاد می‌دار غزل ۱۰۴۱ - مرا یارا چنین بی‌یار مگذار غزل ۱۰۴۲ - منم از جان خود بیزار بیزار غزل ۱۰۴۳ - مرا اقبال خندانید آخر غزل ۱۰۴۴ - به ساقی درنگر در مست منگر غزل ۱۰۴۵ - بگردان ساقیا آن جام دیگر غزل ۱۰۴۶ - نگشتم از تو هرگز ای صنم سیر غزل ۱۰۴۷ - درین سرما و باران یار خوش تر غزل ۱۰۴۸ - خداوند خداوندان اسرار غزل ۱۰۴۹ - صد بار بگفتمت نگه دار غزل ۱۰۵۰ - کی باشد اختری در اقطار غزل ۱۰۵۱ - شب گشت ولیک پیش اغیار غزل ۱۰۵۲ - نوری‌‌ست میان شعر احمر غزل ۱۰۵۳ - نزدیک توام مرا مبین دور غزل ۱۰۵۴ - ای یار شگرف در همه کار غزل ۱۰۵۵ - انجیرفروش را چه بهتر غزل ۱۰۵۶ - انجیرفروش را چه بهتر غزل ۱۰۵۷ - دارد درویش نوش دیگر غزل ۱۰۵۸ - آخر که شود از آن لقا سیر؟ غزل ۱۰۵۹ - گفتی که زیان کنی زیان گیر غزل ۱۰۶۰ - عاشقی در خشم شد از یار خود معشوق وار غزل ۱۰۶۱ - عرض لشکر می‌دهد مر عاشقان را عشق یار غزل ۱۰۶۲ - چون نبینم من جمالت صد جهان خود دیده گیر غزل ۱۰۶۳ - عزم رفتن کرده‌یی چون عمر شیرین یاد دار غزل ۱۰۶۴ - مطربا در پیش شاهان چون شده‌ستی پرده دار غزل ۱۰۶۵ - یا ربا این لطف‌ها را از لبش پاینده دار غزل ۱۰۶۶ - مرحبا ای جان باقی پادشاه کامیار غزل ۱۰۶۷ - سر برآور ای حریف و روی من بین همچو زر غزل ۱۰۶۸ - نیشکر باید که بندد پیش آن لب‌ها کمر غزل ۱۰۶۹ - در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر غزل ۱۰۷۰ - گر به خلوت دیدمی او را به جایی سیر سیر غزل ۱۰۷۱ - معده را پر کرده‌‌‌یی دوش از خمیر و از فطیر غزل ۱۰۷۲ - گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر غزل ۱۰۷۳ - خوی بد دارم ملولم تو مرا معذور دار غزل ۱۰۷۴ - گرم در گفتار آمد آن صنم این الفرار غزل ۱۰۷۵ - آینه‌ی چینی تو را با زنگی اعشیٰ چه کار؟ غزل ۱۰۷۶ - لحظه لحظه می برون آمد ز پرده شهریار غزل ۱۰۷۷ - از کنار خویش یابم هر دمی من بوی یار غزل ۱۰۷۸ - شادی‌‌‌یی کان از جهان اندر دلت آید مخر غزل ۱۰۷۹ - بهر شهوت جان خود را می‌دهی همچون ستور غزل ۱۰۸۰ - ساقیا هستند خلقان از می ما دور دور غزل ۱۰۸۱ - ای صبا حالی ز خد و خال شمس الدین بیار غزل ۱۰۸۲ - عقل بند ره روان و عاشقان است ای پسر غزل ۱۰۸۳ - هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر غزل ۱۰۸۴ - مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر غزل ۱۰۸۵ - همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر غزل ۱۰۸۶ - هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر غزل ۱۰۸۷ - بده آن باده به ما باده به ما اولیٰ تر غزل ۱۰۸۸ - سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر غزل ۱۰۸۹ - هین که آمد به سر کوی تو مجنون دگر غزل ۱۰۹۰ - صنما این چه گمان است فرودست حقیر غزل ۱۰۹۱ - نه که مهمان غریبم؟ تو مرا یار مگیر غزل ۱۰۹۲ - اختران را شب وصل است و نثاراست و نثار غزل ۱۰۹۳ - روستایی بچه‌‌‌یی هست درون بازار غزل ۱۰۹۴ - پرده آن جام می را ساقیا بار دیگر غزل ۱۰۹۵ - داد جاروبی به دستم آن نگار غزل ۱۰۹۶ - گر ز سر عشق او داری خبر غزل ۱۰۹۷ - عقل بند رهروان است ای پسر غزل ۱۰۹۸ - آمدم من بی‌دل و جان ای پسر غزل ۱۰۹۹ - ای نهاده بر سر زانو تو سر غزل ۱۱۰۰ - بس که می‌انگیخت آن مه شور و شر غزل ۱۱۰۱ - نرم نرمک سوی رخسارش نگر غزل ۱۱۰۲ - عشق را با گفت و با ایما چه کار؟ غزل ۱۱۰۳ - رفتم آن جا مست و گفتم ای نگار غزل ۱۱۰۴ - باز شد در عاشقی بابی دگر غزل ۱۱۰۵ - ای خیالت در دل من هر سحور غزل ۱۱۰۶ - راز را اندر میان نه وامگیر غزل ۱۱۰۷ - در چمن آیید و بربندید دید غزل ۱۱۰۸ - ساقیا باده چون نار بیار غزل ۱۱۰۹ - ساقیا باده گلرنگ بیار غزل ۱۱۱۰ - از لب یار شکر را چه خبر؟ غزل ۱۱۱۱ - روزی خوش است رویت از نور روز خوش تر غزل ۱۱۱۲ - بر منبرست این دم مذکر مذکر غزل ۱۱۱۳ - ای جان جان جان‌ها جانی و چیز دیگر غزل ۱۱۱۴ - ای محو عشق گشته جانی و چیز دیگر غزل ۱۱۱۵ - ای آینه‌ی فقیری جانی و چیز دیگر غزل ۱۱۱۶ - هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگار غزل ۱۱۱۷ - دل ناظر جمال تو آنگاه انتظار؟ غزل ۱۱۱۸ - میر شکار من که مرا کرده‌ای شکار غزل ۱۱۱۹ - کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدر غزل ۱۱۲۰ - مستیم و بیخودیم و جمال تو پرده در غزل ۱۱۲۱ - آمد بهار خرم و آمد رسول یار غزل ۱۱۲۲ - اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر غزل ۱۱۲۳ - پرده خوش آن بود کز پس آن پرده دار غزل ۱۱۲۴ - تاخت رخ آفتاب گشت جهان مست وار غزل ۱۱۲۵ - چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر غزل ۱۱۲۶ - سست مکن زه که من تیر توام چارپر غزل ۱۱۲۷ - وجهک مثل القمر قلبک مثل الحجر غزل ۱۱۲۸ - بر سر ره دیدمش تیزروان چون قمر غزل ۱۱۲۹ - عمر که‌ بی‌عشق رفت هیچ حسابش مگیر غزل ۱۱۳۰ - آید هر دم رسول از طرف شهر یار غزل ۱۱۳۱ - گفت لبم چون شکر ارزد گنج گهر غزل ۱۱۳۲ - چون سرکس نیستت فتنه مکن دل مبر غزل ۱۱۳۳ - نه در وفات گذارد نه در جفا دلدار غزل ۱۱۳۴ - چرا ز قافله یک کس نمی‌شود بیدار؟ غزل ۱۱۳۵ - بیار ساقی بادت فدا سر و دستار غزل ۱۱۳۶ - نبشته است خدا گرد چهره دلدار غزل ۱۱۳۷ - شده‌‌ست نور محمد هزار شاخ هزار غزل ۱۱۳۸ - چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار غزل ۱۱۳۹ - مجوی شادی چون در غم است میل نگار غزل ۱۱۴۰ - بیامدیم دگربار چون نسیم بهار غزل ۱۱۴۱ - ز بامداد چه دشمن کش است دیدن یار غزل ۱۱۴۲ - درخت اگر متحرک بدی به پا و به پر غزل ۱۱۴۳ - تو شاخ خشک چرایی؟ به روی یار نگر غزل ۱۱۴۴ - ندا رسید به جان‌ها ز خسرو منصور غزل ۱۱۴۵ - به من نگر که منم مونس تو اندر گور غزل ۱۱۴۶ - مرا بگاه ده ای ساقی کریم عقار غزل ۱۱۴۷ - بکش بکش که چه خوش می‌کشی بیار بیار غزل ۱۱۴۸ - کسی بگفت ز ما یا ازوست نیکی و شر غزل ۱۱۴۹ - فغان فغان که ببست آن نگار بار سفر غزل ۱۱۵۰ - به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر غزل ۱۱۵۱ - قدح شکست و شرابم نماند و من مخمور غزل ۱۱۵۲ - ببین دلی که نگردد ز جان سپاری سیر غزل ۱۱۵۳ - مه تو یار ندارد جز او تو یار مگیر غزل ۱۱۵۴ - چو دررسید ز تبریز شمس دین چو قمر غزل ۱۱۵۵ - از آن مقام که نبود گشاد زود گذر غزل ۱۱۵۶ - مطرب عاشقان بجنبان تار غزل ۱۱۵۷ - گر تو خواهی وطن پر از دلدار غزل ۱۱۵۸ - رحم بر یار کی کند؟ هم یار غزل ۱۱۵۹ - عشق جان است عشق تو جان تر غزل ۱۱۶۰ - روی بنما به ما مکن مستور غزل ۱۱۶۱ - مطربا عیش و نوش از سر گیر غزل ۱۱۶۲ - مطربا عشق بازی از سر گیر غزل ۱۱۶۳ - عار بادا جهانیان را عار غزل ۱۱۶۴ - خلق را زیر گنبد دوار غزل ۱۱۶۵ - میر خرابات تویی ای نگار غزل ۱۱۶۶ - چند ازین راه نو روزگار؟ غزل ۱۱۶۷ - مست توام نزمی و نز کوکنار غزل ۱۱۶۸ - جان خراباتی و عمر بهار غزل ۱۱۶۹ - هست کسی صافی و زیبانظر غزل ۱۱۷۰ - رحم کن ار زخم شوم سر به سر غزل ۱۱۷۱ - در بگشا کامد خامی دگر غزل ۱۱۷۲ - جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر غزل ۱۱۷۳ - بشنو خبر صادق از گفته پیغامبر غزل ۱۱۷۴ - مرا می‌گفت دوش آن یار عیار غزل ۱۱۷۵ - انجیرفروش را چه بهتر غزل ۱۱۷۶ - انتم الشمس و القمر منکم السمع و البصر غزل ۱۱۷۷ - آفتابی برآمد از اسرار غزل ۱۱۷۸ - جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر غزل ۱۱۷۹ - غرة وجه سلبت قلب جمیع البشر غزل ۱۱۸۰ - سیدی انی کلیل انت فی زی النهار غزل ۱۱۸۱ - به سوی ما نگر چشمی برانداز غزل ۱۱۸۲ - تو چشم شیخ را دیدن میاموز غزل ۱۱۸۳ - اگر کی در قرینداش یوقسا یاوز غزل ۱۱۸۴ - بیا با تو مرا کاراست امروز غزل ۱۱۸۵ - چنان مستم چنان مستم من امروز غزل ۱۱۸۶ - چنان مستم چنان مستم من امروز غزل ۱۱۸۷ - درین سرما سر ما داری امروز غزل ۱۱۸۸ - الا ای شمع گریان گرم می‌سوز غزل ۱۱۸۹ - درین سرما سر ما داری امروز غزل ۱۱۹۰ - ای خفته به یاد یار برخیز غزل ۱۱۹۱ - ماییم فداییان جان باز غزل ۱۱۹۲ - برخیز و صبوح را برانگیز غزل ۱۱۹۳ - من از سخنان مهرانگیز غزل ۱۱۹۴ - گر نه‌یی دیوانه رو مر خویش را دیوانه ساز غزل ۱۱۹۵ - سوی خانه‌ی خویش آمد عشق آن عاشق نواز غزل ۱۱۹۶ - عاشقان را شد مسلم شب نشستن تا به روز غزل ۱۱۹۷ - اگر آتش است یارت تو برو درو همی‌سوز غزل ۱۱۹۸ - سیمرغ کوه قاف رسیدن گرفت باز غزل ۱۱۹۹ - یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشوز غزل ۱۲۰۰ - ساقی روحانیان روح شدم خیز خیز غزل ۱۲۰۱ - برای عاشق و دزد است شب فراخ و دراز غزل ۱۲۰۲ - به آفتاب شهم گفت هین مکن این ناز غزل ۱۲۰۳ - برو برو که نفورم ز عشق عارآمیز غزل ۱۲۰۴ - عشق گزین عشق و درو کوکبه می‌ران و مترس غزل ۱۲۰۵ - سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس غزل ۱۲۰۶ - سوی لبش هر آن که شد زخم خورد ز پیش و پس غزل ۱۲۰۷ - نیم شب از عشق تا دانی چه‌‌‌ می‌گوید خروس غزل ۱۲۰۸ - حال ما بی‌آن مه زیبا مپرس غزل ۱۲۰۹ - ای دل بی‌بهره از بهرام ترس غزل ۱۲۱۰ - نیست در آخرزمان فریادرس غزل ۱۲۱۱ - ای روترش به پیشم بد گفته‌یی مرا پس غزل ۱۲۱۲ - دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرس غزل ۱۲۱۳ - ای سگ قصاب هجر خون مرا خوش بلیس غزل ۱۲۱۴ - بیا که دانه لطیف است رو، ز دام مترس غزل ۱۲۱۵ - ای مست ماه روی تو استاره و گردون خوش غزل ۱۲۱۶ - گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کش غزل ۱۲۱۷ - الحذر از عشق حذر هر که نشانی بودش غزل ۱۲۱۸ - ای شب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش غزل ۱۲۱۹ - یار نخواهم که بود بدخو و غم خوار و ترش غزل ۱۲۲۰ - دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش غزل ۱۲۲۱ - اگر گم گردد این بی‌دل از آن دلدار جوییدش غزل ۱۲۲۲ - چه دارد در دل آن خواجه که می‌تابد ز رخسارش؟ غزل ۱۲۲۳ - قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش غزل ۱۲۲۴ - پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانش غزل ۱۲۲۵ - ریاضت نیست پیش ما همه لطف است و بخشایش غزل ۱۲۲۶ - آن یار ترش رو را این سوی کشانیدش غزل ۱۲۲۷ - رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش غزل ۱۲۲۸ - ای یوسف مه رویان ای جاه و جمالت خوش غزل ۱۲۲۹ - زلفی که به جان ارزد هر تار بشوریدش غزل ۱۲۳۰ - جانم به چه آرامد ای یار؟ به آمیزش غزل ۱۲۳۱ - وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش غزل ۱۲۳۲ - هنگام صبوح آمد ای مرغ سحرخوانش غزل ۱۲۳۳ - درون ظلمتی‌‌‌ می‌جو صفاتش غزل ۱۲۳۴ - قضا آمد شنو طبل نفیرش غزل ۱۲۳۵ - نگاری را که‌‌‌ می‌جویم به جانش غزل ۱۲۳۶ - برفتم دی به پیشش سخت پرجوش غزل ۱۲۳۷ - شنو پندی ز من ای یار خوش کیش غزل ۱۲۳۸ - امروز خوش است دل که تو دوش غزل ۱۲۳۹ - ای خواجه تو عاقلانه‌‌‌ می‌باش غزل ۱۲۴۰ - آن مطرب ما خوش است و چنگش غزل ۱۲۴۱ - ما نعره به شب زنیم و خاموش غزل ۱۲۴۲ - گر لاش نمود راه قلاش غزل ۱۲۴۳ - اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش غزل ۱۲۴۴ - ای سنایی گر نیابی یار یار خویش باش غزل ۱۲۴۵ - آن که بیرون از جهان بد در جهان آوردمش غزل ۱۲۴۶ - دوش رفتم در میان مجلس سلطان خویش غزل ۱۲۴۷ - عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش غزل ۱۲۴۸ - ساقیا بی‌گه رسیدی می بده مردانه باش غزل ۱۲۴۹ - شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش غزل ۱۲۵۰ - به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدش غزل ۱۲۵۱ - گر لب او شکند نرخ شکر می‌رسدش غزل ۱۲۵۲ - آن که مه غاشیهٔ زین چو غلامان کشدش غزل ۱۲۵۳ - بر ملک نیست نهان حال دل و نیک و بدش غزل ۱۲۵۴ - من توام تو منی ای دوست مرو از بر خویش غزل ۱۲۵۵ - اندک اندک راه زد سیم و زرش غزل ۱۲۵۶ - آن که جانش داده‌یی آن را مکش غزل ۱۲۵۷ - چون تو شادی بنده گو غم خوار باش غزل ۱۲۵۸ - آن مایی همچو ما دلشاد باش غزل ۱۲۵۹ - عقل آمد عاشقا خود را بپوش غزل ۱۲۶۰ - اندرآمد شاه شیرینان ترش غزل ۱۲۶۱ - روی تو جان جان است از جان نهان مدارش غزل ۱۲۶۲ - گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش غزل ۱۲۶۳ - سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش غزل ۱۲۶۴ - می‌گفت چشم شوخش با طر‌هٔ سیاهش غزل ۱۲۶۵ - آن مه که هست گردون گردان و بی‌قرارش غزل ۱۲۶۶ - روحی‌‌ست بی‌نشان و ما غرقه در نشانش غزل ۱۲۶۷ - در عشق آتشینش آتش نخورده آتش غزل ۱۲۶۸ - صد سال اگر گریزی و نایی بتا به پیش غزل ۱۲۶۹ - آینه‌ام من آینه‌ام من تا که بدیدم روی چو ماهش غزل ۱۲۷۰ - مستی امروز من نیست چو مستی دوش غزل ۱۲۷۱ - باز درآمد طبیب از در رنجور خویش غزل ۱۲۷۲ - باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش غزل ۱۲۷۳ - ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش غزل ۱۲۷۴ - خواجه چرا کرده‌یی روی تو بر ما ترش؟ غزل ۱۲۷۵ - چون بزند گردنم سجده کند گردنش غزل ۱۲۷۶ - باز درآمد ز راه بی‌خود و سرمست دوش غزل ۱۲۷۷ - خواجه غلط کرده‌یی در صفت یار خویش غزل ۱۲۷۸ - یار درآمد ز باغ بی‌خود و سرمست دوش غزل ۱۲۷۹ - باز درآمد طبیب از در ایوب خویش غزل ۱۲۸۰ - جان من است او هی مزنیدش غزل ۱۲۸۱ - ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش غزل ۱۲۸۲ - تمام اوست که فانی شده‌‌ست آثارش غزل ۱۲۸۳ - ندا رسید به عاشق ز عالم رازش غزل ۱۲۸۴ - سری برآر که تا ما رویم بر سر عیش غزل ۱۲۸۵ - شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش غزل ۱۲۸۶ - شنو ز سینه ترنگا ترنگ آوازش غزل ۱۲۸۷ - مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش غزل ۱۲۸۸ - چو رو نمود به منصور وصل دلدارش غزل ۱۲۸۹ - دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش؟ غزل ۱۲۹۰ - مست گشتم ز ذوق دشنامش غزل ۱۲۹۱ - توبهٔ من درست نیست خموش غزل ۱۲۹۲ - آمد آن خواجهٔ سیماترش غزل ۱۲۹۳ - علی الله ای مسلمانان ازان هجران پرآتش غزل ۱۲۹۴ - کل عقل بوصلکم مدهش غزل ۱۲۹۵ - بیا بیا که تویی جان جان جان سماع غزل ۱۲۹۶ - بیا بیا که تویی جان جان جان سماع غزل ۱۲۹۷ - مدارم یک زمان از کار فارغ غزل ۱۲۹۸ - امروز روز شادی و امسال سال لاغ غزل ۱۲۹۹ - گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ غزل ۱۳۰۰ - عیسی روح، گرسنه‌ست چو زاغ غزل ۱۳۰۱ - ما دو سه رند عشرتی، جمع شدیم این طرف غزل ۱۳۰۲ - ما دو سه مست خلوتی، جمع شدیم این طرف غزل ۱۳۰۳ - گر تو تنگ آیی ز ما، زوتر برون رو، ای حریف غزل ۱۳۰۴ - باده نمی‌بایدم، فارغم از درد و صاف غزل ۱۳۰۵ - کعبه جان‌ها تویی، گرد تو آرم طواف غزل ۱۳۰۶ - بیا بیا که تویی شیر شیر شیر مصاف غزل ۱۳۰۷ - ای مونس و غمگسار عاشق غزل ۱۳۰۸ - گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق غزل ۱۳۰۹ - ای جهان را دلگشا اقبال عشق غزل ۱۳۱۰ - ای ناطق الهی و ای دیده حقایق غزل ۱۳۱۱ - باز از آن کوه قاف، آمد عنقای عشق غزل ۱۳۱۲ - فریفت یار شکربار من مرا به طریق غزل ۱۳۱۳ - جان و سر تو که بگو بی‌نفاق غزل ۱۳۱۴ - به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانک غزل ۱۳۱۵ - روان شد اشک یاقوتی، ز راه دیدگان اینک غزل ۱۳۱۶ - رو رو که نه‌یی عاشق، ای زلفک و ای خالک غزل ۱۳۱۷ - آن میر دروغین بین، با اسپک و با زینک غزل ۱۳۱۸ - هر اول روز ای جان، صد بار سلام علیک غزل ۱۳۱۹ - بباید عشق را ای دوست دردک غزل ۱۳۲۰ - اندرآ با ما، نشان ده راستک غزل ۱۳۲۱ - ایا هوای تو در جان‌ها، سلام علیک غزل ۱۳۲۲ - ای ظریف جهان، سلام علیک غزل ۱۳۲۳ - ای ظریف جهان، سلام علیک غزل ۱۳۲۴ - برخیز ز خواب و ساز کن چنگ غزل ۱۳۲۵ - عشق خامش طرفه‌تر یا نکته‌های چنگ، چنگ؟ غزل ۱۳۲۶ - عاشقی و آن گهانی نام و ننگ؟ غزل ۱۳۲۷ - تتار اگرچه جهان را خراب کرد به جنگ غزل ۱۳۲۸ - حریف جنگ گزیند، تو هم درآ در جنگ غزل ۱۳۲۹ - چو زد فراق تو بر سر مرا به نیرو سنگ غزل ۱۳۳۰ - بگردان شراب ای صنم بی‌درنگ غزل ۱۳۳۱ - هر که درو نیست ازین عشق رنگ غزل ۱۳۳۲ - توبه سفر گیرد با پای لنگ غزل ۱۳۳۳ - ای تو ولی احسان دل، ای حسن رویت دام دل غزل ۱۳۳۴ - این بوالعجب کندر خزان شد آفتاب اندر حمل غزل ۱۳۳۵ - بانگ زدم نیم شبان، کیست درین خانهٔ دل؟ غزل ۱۳۳۶ - حلقهٔ دل زدم شبی، در هوس سلام دل غزل ۱۳۳۷ - الا ای رو ترش کرده، که تا نبود مرا مدخل غزل ۱۳۳۸ - بقا اندر بقا باشد، طریق کم زنان، ای دل غزل ۱۳۳۹ - مهم را لطف در لطف است، از آنم بی‌قرار، ای دل غزل ۱۳۴۰ - هر آن کو صبر کرد ای دل، زشهوت‌ها درین منزل غزل ۱۳۴۱ - امروز بحمدالله از دی بتر است این دل غزل ۱۳۴۲ - چه کارستان که داری اندرین دل غزل ۱۳۴۳ - صد هزاران همچو ما غرقه درین دریای دل غزل ۱۳۴۴ - شتران مست شدستند، ببین رقص جمل غزل ۱۳۴۵ - تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل غزل ۱۳۴۶ - رفت عمرم در سر سودای دل غزل ۱۳۴۷ - سوی آن سلطان خوبان الرحیل غزل ۱۳۴۸ - امروز روز شادی و امسال سال گل غزل ۱۳۴۹ - تا نزند آفتاب، خیمهٔ نور جلال غزل ۱۳۵۰ - چشم تو با چشم من، هر دم بی‌قیل و قال غزل ۱۳۵۱ - شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال غزل ۱۳۵۲ - چند ازین قیل و قال؟ عشق پرست و ببال غزل ۱۳۵۳ - چگونه برنپرد جان؟ چو از جناب جلال غزل ۱۳۵۴ - تو را سعادت بادا، در آن جمال و جلال غزل ۱۳۵۵ - دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال غزل ۱۳۵۶ - اگر درآید ناگه صنم، زهی اقبال غزل ۱۳۵۷ - پیام کرد مرا بامداد بحر عسل غزل ۱۳۵۸ - به گوش دل پنهانی بگفت رحمت کل غزل ۱۳۵۹ - ز خود شدم ز جمال پر از صفا، ای دل غزل ۱۳۶۰ - باده ده ای ساقی جان، بادهٔ بی‌درد و دغل غزل ۱۳۶۱ - عمرک یا واحدا فی درجات الکمال غزل ۱۳۶۲ - گچکنن اغلن هی بزه گلگل غزل ۱۳۶۳ - گچکنن اغلن اودیا گلگل غزل ۱۳۶۴ - ایها النور فی الفؤاد، تعال غزل ۱۳۶۵ - یا منیر البدر قد اوضحت بالبلبال بال غزل ۱۳۶۶ - یا بدیع الحسن قد اوضحت بالبلبال بال غزل ۱۳۶۷ - رشأ العشق حبیبی لشرود ومضل غزل ۱۳۶۸ - عمرک یا واحدا فی درجات الکمال غزل ۱۳۶۹ - تعال یا مدد العیش والسرور، تعال غزل ۱۳۷۰ - آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم غزل ۱۳۷۱ - ای عاشقان، ای عاشقان، پیمانه را گم کرده‌ام غزل ۱۳۷۲ - این بار من یک بارگی، در عاشقی پیچیده‌ام غزل ۱۳۷۳ - هان، ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم غزل ۱۳۷۴ - ای عاشقان ای عاشقان، من خاک را گوهر کنم غزل ۱۳۷۵ - بازآمدم چون عید نو، تا قفل زندان بشکنم غزل ۱۳۷۶ - کاری ندارد این جهان، تا چند گل کاری کنم؟ غزل ۱۳۷۷ - ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می‌کنم غزل ۱۳۷۸ - ای آسمان این چرخ من زان ماه رو آموختم غزل ۱۳۷۹ - آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم غزل ۱۳۸۰ - دی بر سرم تاج زری بنهاده است آن دلبرم غزل ۱۳۸۱ - هرگز ندانم راندن مستی که افتد بر درم غزل ۱۳۸۲ - ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم غزل ۱۳۸۳ - تا من بدیدم روی تو، ای ماه و شمع روشنم غزل ۱۳۸۴ - عشقا تو را قاضی برم، کاشکستی‌ام همچون صنم غزل ۱۳۸۵ - بس جهد می‌کردم که من آیینهٔ نیکی شوم غزل ۱۳۸۶ - آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم غزل ۱۳۸۷ - هین، خیره خیره می‌نگر، اندر رخ صفرایی‌ام غزل ۱۳۸۸ - ای نفس کل صورت مکن، وی عقل کل بشکن قلم غزل ۱۳۸۹ - ای پاک رو چون جام جم، وزعشق آن مه متهم غزل ۱۳۹۰ - بازآمدم، بازآمدم، از پیش آن یار آمدم غزل ۱۳۹۱ - تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم؟ غزل ۱۳۹۲ - یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم غزل ۱۳۹۳ - مرده بدم، زنده شدم، گریه بدم، خنده شدم غزل ۱۳۹۴ - دفع مده، دفع مده، من نروم تا نخورم غزل ۱۳۹۵ - مطرب عشق ابدم، زخمهٔ عشرت بزنم غزل ۱۳۹۶ - باز در اسرار روم، جانب آن یار روم غزل ۱۳۹۷ - زین دو هزاران من و ما ای عجبا، من چه منم غزل ۱۳۹۸ - جمع تو دیدم، پس ازین هیچ پریشان نشوم غزل ۱۳۹۹ - هر نفسی تازه ترم، کز سر روزن بپرم غزل ۱۴۰۰ - تیز دوم، تیز دوم، تا به سواران برسم غزل ۱۴۰۱ - کوه نیم، سنگ نیم، چون که گدازان نشوم؟ غزل ۱۴۰۲ - دوش چه خورده‌‌‌ای بگو، ای بت همچو شکرم غزل ۱۴۰۳ - آمده‌‌‌‌‌ام که سر نهم، عشق تو را به سر برم غزل ۱۴۰۴ - کار مرا چو او کند، کار دگر چرا کنم غزل ۱۴۰۵ - میل هواش می‌کنم، طال بقاش می‌زنم غزل ۱۴۰۶ - هر شب و هر سحر تو را، من به دعا بخواستم غزل ۱۴۰۷ - دوش چه خورده‌‌‌یی بگو، ای بت همچو شکرم غزل ۱۴۰۸ - تا به کی ای شکر چو تن‌ بی‌دل و جان فغان کنم؟ غزل ۱۴۰۹ - ای تو بداده در سحر، از کف خویش باده‌‌‌‌‌ام غزل ۱۴۱۰ - تا که اسیر و عاشق آن صنم چو جان شدم غزل ۱۴۱۱ - گرم درآ و دم مده، باده بیار ای صنم غزل ۱۴۱۲ - بیا هر کس که می‌خواهد که تا با وی گرو بندم غزل ۱۴۱۳ - کشید این دل گریبانم، به سوی کوی آن یارم غزل ۱۴۱۴ - درخت و آتشی دیدم، ندا آمد که جانانم غزل ۱۴۱۵ - ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم، چه شهماتم غزل ۱۴۱۶ - ترش رویی و خشمینی چنین شیرین، ندیدستم غزل ۱۴۱۷ - به حق روی تو که من چنین رویی ندیدستم غزل ۱۴۱۸ - دلا مشتاق دیدارم، غریب و عاشق و مستم غزل ۱۴۱۹ - بگفتم حال دل گویم ازان نوعی که دانستم غزل ۱۴۲۰ - اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی؟ چو من هستم غزل ۱۴۲۱ - بیا بشنو که من پیش و پس اسپت چرا گردم غزل ۱۴۲۲ - طواف حاجیان دارم، به گرد یار می‌گردم غزل ۱۴۲۳ - تو تا دوری ز من جانا چنین‌ بی‌جان‌ همی‌گردم غزل ۱۴۲۴ - بگفتم عذر با دلبر که‌ بی‌گه بود و ترسیدم غزل ۱۴۲۵ - دعا گویی‌‌ست کار من، بگویم تا نطق دارم غزل ۱۴۲۶ - چه دانی تو که در باطن، چه شاهی همنشین دارم؟ غزل ۱۴۲۷ - من از اقلیم بالایم، سر عالم‌ نمی‌دارم غزل ۱۴۲۸ - همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم غزل ۱۴۲۹ - نه آن‌ بی‌بهره دلدارم که از دلدار بگریزم غزل ۱۴۳۰ - نهادم پای در عشقی، که بر عشاق سر باشم غزل ۱۴۳۱ - مرا چون کم فرستی غم، حزین و تنگ دل باشم غزل ۱۴۳۲ - تو خود دانی که من‌ بی‌تو عدم باشم، عدم باشم غزل ۱۴۳۳ - من آنم کز خیالاتش، تراشنده‌ی وثن باشم غزل ۱۴۳۴ - چو آمد روی مه رویم، که باشم من که من باشم؟ غزل ۱۴۳۵ - به گرد دل‌ همی‌گردی، چه خواهی کرد؟ می‌دانم غزل ۱۴۳۶ - تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی؟‌ نمی‌دانم غزل ۱۴۳۷ - چو رعد و برق می‌خندد، ثنا و حمد می‌خوانم غزل ۱۴۳۸ - ندارد پای عشق او، دل‌ بی‌دست و‌ بی‌پایم غزل ۱۴۳۹ - من این ایوان نه تو را‌ نمی‌دانم،‌ نمی‌دانم غزل ۱۴۴۰ - بنه ای سبز خنگ من، فراز آسمان‌ها سم غزل ۱۴۴۱ - بنه ای سبز خنگ من، فراز آسمان‌ها سم غزل ۱۴۴۲ - زهی سرگشته در عالم، سر و سامان که من دارم غزل ۱۴۴۳ - بشستم تختهٔ هستی، سر عالم،‌ نمی‌دارم غزل ۱۴۴۴ - ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم غزل ۱۴۴۵ - من دلق گرو کردم، عریان خراباتم غزل ۱۴۴۶ - گر‌ بی‌دل و‌ بی‌دستم، وز عشق تو پابستم غزل ۱۴۴۷ - رفتم به طبیب جان، گفتم که ببین دستم غزل ۱۴۴۸ - در مجلس آن رستم، درعربده بنشستم غزل ۱۴۴۹ - زان می که ز بوی او، شوریده و سرمستم غزل ۱۴۵۰ - بستان قدح از دستم، ای مست که من مستم غزل ۱۴۵۱ - گر تو بنمی خسپی، بنشین تو که من خفتم غزل ۱۴۵۲ - ساقی چو شه من بد، بیش از دگران خوردم غزل ۱۴۵۳ - در آینه چون بینم نقش تو، به گفت آرم غزل ۱۴۵۴ - گفتم به مهی کز تو، صد گونه طرب دارم غزل ۱۴۵۵ - ای خواجه سلام علیک، من عزم سفر دارم غزل ۱۴۵۶ - توبه نکنم هرگز، زین جرم که من دارم غزل ۱۴۵۷ - من خفته وشم اما، بس آگه و بیدارم غزل ۱۴۵۸ - یک لحظه و یک ساعت، دست از تو‌ نمی‌دارم غزل ۱۴۵۹ - تا عاشق آن یارم،‌ بی‌کارم و بر کارم غزل ۱۴۶۰ - بشکسته سر خلقی، سر بسته که‌ رنجورم غزل ۱۴۶۱ - پایی به میان درنه، تا عیش ز سر گیرم غزل ۱۴۶۲ - صورتگر نقاشم، هر لحظه بتی سازم غزل ۱۴۶۳ - شاگرد تو می‌باشم، گر کودن و کژپوزم غزل ۱۴۶۴ - سر برمزن از هستی، تا راه نگردد گم غزل ۱۴۶۵ - ای کرده تو مهمانم، در پیش درآ جانم غزل ۱۴۶۶ - در عشق سلیمانی، من همدم مرغانم غزل ۱۴۶۷ - این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم؟ غزل ۱۴۶۸ - امروز خوشم با تو، جان تو و فردا هم غزل ۱۴۶۹ - بی‌خود شده‌‌‌‌‌ام ‌لیکن‌‌ بی‌‌خودتر از این خواهم غزل ۱۴۷۰ - جانم به فدا بادا، آن را که‌‌ نمی‌‌گویم غزل ۱۴۷۱ - مخمورم پرخواره، اندازه‌‌ نمی‌‌دانم غزل ۱۴۷۲ - دگربار، دگربار، ز زنجیر بجستم غزل ۱۴۷۳ - بیایید، بیایید، به گلزار بگردیم غزل ۱۴۷۴ - حکیمیم، طبیبیم، ز بغداد رسیدیم غزل ۱۴۷۵ - بجوشید، بجوشید، که ما بحر شعاریم غزل ۱۴۷۶ - طبیبیم، حکیمیم، طبیبان قدیمیم غزل ۱۴۷۷ - از اول امروز چو آشفته و مستیم غزل ۱۴۷۸ - المنه لله که ز پیکار رهیدیم غزل ۱۴۷۹ - آن خانه که صد بار درو مایده خوردیم غزل ۱۴۸۰ - خیزید مخسپید، که نزدیک رسیدیم غزل ۱۴۸۱ - ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم غزل ۱۴۸۲ - چون در عدم آییم و سر از یار برآریم غزل ۱۴۸۳ - امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم غزل ۱۴۸۴ - بشکن قدح باده که امروز چنانیم غزل ۱۴۸۵ - صبح است و صبوح است، برین بام برآییم غزل ۱۴۸۶ - چون آینهٔ رازنما باشد جانم غزل ۱۴۸۷ - امروز چنانم که خر از بار ندانم غزل ۱۴۸۸ - ای خواجه بفرما به که مانم؟ به که مانم؟ غزل ۱۴۸۹ - ساقی ز پی عشق روان است روانم غزل ۱۴۹۰ - از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم غزل ۱۴۹۱ - خلقان همه نیک‌اند جز این تن که گزیدیم غزل ۱۴۹۲ - بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم غزل ۱۴۹۳ - ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم غزل ۱۴۹۴ - افتادم، افتادم، در آبی افتادم غزل ۱۴۹۵ - اگر تو نیستی در عاشقی خام غزل ۱۴۹۶ - چه دیدم خواب شب، کامروز مستم؟ غزل ۱۴۹۷ - به جان جملهٔ مستان که مستم غزل ۱۴۹۸ - بیا، کز غیر تو بیزار گشتم غزل ۱۴۹۹ - بیا، کز عشق تو دیوانه گشتم غزل ۱۵۰۰ - چنان مست است از آن دم جان آدم غزل ۱۵۰۱ - منم فتنه هزاران فتنه زادم غزل ۱۵۰۲ - ز زندان خلق را آزاد کردم غزل ۱۵۰۳ - غلامم خواجه را آزاد کردم غزل ۱۵۰۴ - حسودان را ز غم آزاد کردم غزل ۱۵۰۵ - یکی مطرب‌‌‌ همی‌خواهم درین دم غزل ۱۵۰۶ - همیشه من چنین مجنون نبودم غزل ۱۵۰۷ - ایا یاری که در تو ناپدیدم غزل ۱۵۰۸ - سفر کردم به هر شهری دویدم غزل ۱۵۰۹ - سفر کردم به هر شهری دویدم غزل ۱۵۱۰ - اگر عشقت به جای جان ندارم غزل ۱۵۱۱ - بیا ای آن که بردی تو قرارم غزل ۱۵۱۲ - گهی در گیرم و گه بام گیرم غزل ۱۵۱۳ - اگر سرمست اگر مخمور باشم غزل ۱۵۱۴ - خداوندا مده آن یار را غم غزل ۱۵۱۵ - چه نزدیک است جان تو به جانم غزل ۱۵۱۶ - چه نزدیک است جان تو به جانم غزل ۱۵۱۷ - مرا گویی کرایی؟ من چه دانم غزل ۱۵۱۸ - من آن ماهم که اندر لامکانم غزل ۱۵۱۹ - بیا کامروز بیرون از جهانم غزل ۱۵۲۰ - مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم غزل ۱۵۲۱ - من از عالم تو را تنها گزینم غزل ۱۵۲۲ - ورا خواهم دگر یاری نخواهم غزل ۱۵۲۳ - نه آن شیرم که با دشمن برآیم غزل ۱۵۲۴ - چو آب آهسته زیر که درآیم غزل ۱۵۲۵ - ز قند یار تا شاخی نخایم غزل ۱۵۲۶ - از آن باده ندانم چون فنایم غزل ۱۵۲۷ - بیا کامروز گرد یار گردیم غزل ۱۵۲۸ - به پیش باد تو ما همچو گردیم غزل ۱۵۲۹ - شب دوشینه ما بیدار بودیم غزل ۱۵۳۰ - من و تو دوش شب بیدار بودیم غزل ۱۵۳۱ - بیا کامروز شه را ما شکاریم غزل ۱۵۳۲ - بیا تا عاشقی از سر بگیریم غزل ۱۵۳۳ - بیا امروز ما مهمان میریم غزل ۱۵۳۴ - بیا ما چند کس با هم بسازیم غزل ۱۵۳۵ - بیا تا قدر همدیگر بدانیم غزل ۱۵۳۶ - میان ما درآ ما عاشقانیم غزل ۱۵۳۷ - چرا شاید چو ما شه زادگانیم غزل ۱۵۳۸ - بران بودم که فرهنگی بجویم غزل ۱۵۳۹ - مگردان روی خود ای دیده رویم غزل ۱۵۴۰ - بیا با هم سخن از جان بگوییم غزل ۱۵۴۱ - مرا خواندی ز در تو جستی از بام غزل ۱۵۴۲ - چنان مستم چنان مستم من این دم غزل ۱۵۴۳ - کجایی ساقیا؟ درده مدامم غزل ۱۵۴۴ - مرا گویی چه سانی؟ من چه دانم غزل ۱۵۴۵ - شراب شیره انگور خواهم غزل ۱۵۴۶ - رفتم تصدیع از جهان بردم غزل ۱۵۴۷ - من با تو حدیث‌‌ بی‌زبان گویم غزل ۱۵۴۸ - روی تو چو نوبهار دیدم غزل ۱۵۴۹ - زنهار مرا مگو که پیرم غزل ۱۵۵۰ - گر از غم عشق عار داریم غزل ۱۵۵۱ - از اصل چو حورزاد باشیم غزل ۱۵۵۲ - ما آفت جان عاشقانیم غزل ۱۵۵۳ - ما صحبت همدگر گزینیم غزل ۱۵۵۴ - چون ذره به رقص اندرآییم غزل ۱۵۵۵ - جز جانب دل به دل نیاییم غزل ۱۵۵۶ - ای برده نماز من ز هنگام غزل ۱۵۵۷ - یا رب توبه چرا شکستم؟ غزل ۱۵۵۸ - دانی کامروز از چه زردم؟ غزل ۱۵۵۹ - من دوش بتازه عهد کردم غزل ۱۵۶۰ - تا عشق تو سوخت همچو عودم غزل ۱۵۶۱ - تا چهرۀ آن یگانه دیدم غزل ۱۵۶۲ - گر ناز تو را به گفت نارم غزل ۱۵۶۳ - من اشتر مست شهریارم غزل ۱۵۶۴ - روزی که گذر کنی به گورم غزل ۱۵۶۵ - ای دشمن روزه و نمازم غزل ۱۵۶۶ - تا با تو قرین شده‌‌‌‌ست جانم غزل ۱۵۶۷ - امروز مرا چه شد؟ چه دانم غزل ۱۵۶۸ - ای جان لطیف و ای جهانم غزل ۱۵۶۹ - ناآمده سیل تر شدستیم غزل ۱۵۷۰ - آن عشرت نو که برگرفتیم غزل ۱۵۷۱ - در عشق قدیم سال خوردیم غزل ۱۵۷۲ - گر گم شدگان روزگاریم غزل ۱۵۷۳ - ما عاشق و‌‌ بی‌دل و فقیریم غزل ۱۵۷۴ - نی سیم و نه زر نه مال خواهیم غزل ۱۵۷۵ - ما شاخ گلیم نی گیاهیم غزل ۱۵۷۶ - ما زنده به نور کبریاییم غزل ۱۵۷۷ - امروز نیم ملول شادم غزل ۱۵۷۸ - من جز احد صمد نخواهم غزل ۱۵۷۹ - ما آب دریم ما چه دانیم غزل ۱۵۸۰ - تا دلبر خویش را نبینیم غزل ۱۵۸۱ - گر به خوبی مه بلافد لا نسلم لا نسلم غزل ۱۵۸۲ - هرچه گویی از بهانه لا نسلم لا نسلم غزل ۱۵۸۳ - می‌خرامد جان مجلس سوی مجلس گام گام غزل ۱۵۸۴ - هر که گوید کان چراغ دیده‌‌ها را دیده‌‌‌‌ام غزل ۱۵۸۵ - ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم غزل ۱۵۸۶ - خویش را چون خار دیدم سوی گل بگریختم غزل ۱۵۸۷ - عشوه دادستی که من در‌‌ بی‌وفایی نیستم غزل ۱۵۸۸ - من سر خم را ببستم باز شد پهلوی خم غزل ۱۵۸۹ - چشم بگشا جان نگر کش سوی جانان می‌برم غزل ۱۵۹۰ - چون ز صورت برتر آمد آفتاب و اخترم غزل ۱۵۹۱ - وقت آن آمد که من سوگندها را بشکنم غزل ۱۵۹۲ - نی تو گفتی از جفای آن جفاگر نشکنم؟ غزل ۱۵۹۳ - روی نیکت بد کند من نیک را بر بد نهم غزل ۱۵۹۴ - ایها العشاق آتش گشته چون استاره‌ایم غزل ۱۵۹۵ - سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم غزل ۱۵۹۶ - چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم غزل ۱۵۹۷ - این چه کژطبعی بود که صد هزاران غم خوریم؟ غزل ۱۵۹۸ - ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم غزل ۱۵۹۹ - چون بدیدم صبح رویت در زمان برخیستم غزل ۱۶۰۰ - از شهنشه شمس دین من ساغری را یافتم غزل ۱۶۰۱ - بار دیگر از دل و از عقل و جان برخاستیم غزل ۱۶۰۲ - می­بسازد جان و دل را بس عجایب کان صیام غزل ۱۶۰۳ - چون که در باغت به زیر سایهٔ طوبی‌ستم غزل ۱۶۰۴ - بده آن بادهٔ دوشین که من از نوش تو مستم غزل ۱۶۰۵ - بزن آن پردهٔ نوشین که من از نوش تو مستم غزل ۱۶۰۶ - هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم غزل ۱۶۰۷ - ز فلک قوت بگیرم دهن از لوت ببندم غزل ۱۶۰۸ - چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه‌مندم غزل ۱۶۰۹ - چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم غزل ۱۶۱۰ - منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم غزل ۱۶۱۱ - مکن ای دوست غریبم سر سودای تو دارم غزل ۱۶۱۲ - منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم غزل ۱۶۱۳ - به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم غزل ۱۶۱۴ - بزن آن پردهٔ دوشین که من امروز خموشم غزل ۱۶۱۵ - من اگر دست­‌زنانم نه من از دست زنانم غزل ۱۶۱۶ - زیکی پسته‌­دهانی صنمی بسته­‌دهانم غزل ۱۶۱۷ - بت بی­‌نقش و نگارم جزتو یار ندارم غزل ۱۶۱۸ - علم عشق برآمد برهاند ز زحیرم غزل ۱۶۱۹ - تو گواه باش خواجه که زتوبه توبه کردم غزل ۱۶۲۰ - هوسی­‌ست در سر من که سر بشر ندارم غزل ۱۶۲۱ - چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم غزل ۱۶۲۲ - تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم غزل ۱۶۲۳ - هذیان که گفت دشمن به درون دل شنیدم غزل ۱۶۲۴ - خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم غزل ۱۶۲۵ - دوهزار عهد کردم که سر جنون نخارم غزل ۱۶۲۶ - فلکا بگو که تا کی گله‌­های یار گویم؟ غزل ۱۶۲۷ - نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم غزل ۱۶۲۹ - دل چه خورده‌­ست عجب دوش که من مخمورم؟ غزل ۱۶۳۰ - گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم غزل ۱۶۳۱ - در فروبند که ما عاشق این میکده‌­ایم غزل ۱۶۳۲ - هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم غزل ۱۶۳۳ - در فروبند که ما عاشق این انجمنیم غزل ۱۶۳۴ - عقل گوید که من او را به زبان بفریبم غزل ۱۶۳۵ - دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم غزل ۱۶۳۶ - از بت باخبر من خبری می­‌رسدم غزل ۱۶۳۷ - منم آن دزد که شب نقب زدم ببریدم غزل ۱۶۳۸ - مادرم بخت بدست و پدرم جود و کرم غزل ۱۶۳۹ - ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم غزل ۱۶۴۰ - گر تو خواهی که تو را بی­‌کس و تنها نکنم غزل ۱۶۴۱ - من چو در گور درون خفته همی فرسایم غزل ۱۶۴۲ - ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم غزل ۱۶۴۳ - چند خسپیم صبوح است صلا برخیزیم غزل ۱۶۴۴ - جز ز فتان دو چشمت ز که مفتون باشیم؟ غزل ۱۶۴۵ - گر تو مستی بر ما آی که ما مستانیم غزل ۱۶۴۶ - روز آن است که ما خویش بر آن یار زنیم غزل ۱۶۴۷ - روز شادی‌ست بیا تا همگان یار شویم غزل ۱۶۴۸ - ساقیا عربده کردیم که در جنگ شویم غزل ۱۶۴۹ - وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویم غزل ۱۶۵۰ - خوش بنوشم تو اگر زهر نهی در جامم غزل ۱۶۵۱ - ما سر و پنجه و قوت نه ازین جان داریم غزل ۱۶۵۲ - ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم غزل ۱۶۵۳ - من ازین خانهٔ پر نور به در می‌نروم غزل ۱۶۵۴ - تا که ما از نظر و خوبی تو باخبریم غزل ۱۶۵۵ - دوش می‌گفت جانم کی سپهر معظم غزل ۱۶۵۶ - هم به درد این درد را درمان کنم غزل ۱۶۵۷ - می‌رسد بوی جگر از دو لبم غزل ۱۶۵۸ - عاشقم از عاشقان نگریختم غزل ۱۶۵۹ - دست من گیر ای پسر، خوش نیستم غزل ۱۶۶۰ - ای گزیده یار چونت یافتم غزل ۱۶۶۱ - سالکان راه را محرم شدم غزل ۱۶۶۲ - بوی آن خوب ختن می‌آیدم غزل ۱۶۶۳ - نو به نو هر روز باری می‌کشم غزل ۱۶۶۴ - می‌شناسد پردهٔ جان آن صنم غزل ۱۶۶۵ - عاشقی بر من پریشانت کنم غزل ۱۶۶۶ - گفته‌‌یی من یار دیگر می‌کنم غزل ۱۶۶۷ - من ز وصلت چون به هجران می‌روم غزل ۱۶۶۸ - من به سوی باغ و گلشن می‌روم غزل ۱۶۶۹ - آتشی نو در وجود اندر زدیم غزل ۱۶۷۰ - ما به خرمنگاه جان باز آمدیم غزل ۱۶۷۱ - گر دم از شادی و گر از غم زنیم غزل ۱۶۷۲ - روز باران است و ما جو می‌کنیم غزل ۱۶۷۳ - امشب ای دلدار مهمان توایم غزل ۱۶۷۴ - ما ز بالاییم و بالا می‌رویم غزل ۱۶۷۵ - دوش عشق شمس دین می‌باختیم غزل ۱۶۷۶ - عاقبت ای جان فزا نشکیفتم غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم غزل ۱۶۷۸ - من اگر نالم اگر عذر آرم غزل ۱۶۷۹ - من اگر مستم اگر هشیارم غزل ۱۶۸۰ - من اگر پر غم اگر شادانم غزل ۱۶۸۱ - من ازین خانه به در می‌نروم غزل ۱۶۸۲ - من اگر پرغم اگر خندانم غزل ۱۶۸۳ - من که حیران ز ملاقات توام غزل ۱۶۸۴ - من ازین خانه به در می‌نروم غزل ۱۶۸۵ - ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم غزل ۱۶۸۶ - گفتم که عهد بستم وز عهد بد برستم غزل ۱۶۸۷ - گر جان منکرانت، شد خصم جان مستم غزل ۱۶۸۸ - رفتم ز دست خود من در‌ بی‌خودی فتادم غزل ۱۶۸۹ - صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم غزل ۱۶۹۰ - اندر دو کون جانا‌ بی‌تو طرب ندیدم غزل ۱۶۹۱ - خواهم که کفک خونین از دیگ جان برآرم غزل ۱۶۹۲ - یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم غزل ۱۶۹۳ - من پاک باز عشقم تخم غرض نکارم غزل ۱۶۹۴ - بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم غزل ۱۶۹۵ - پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم؟ غزل ۱۶۹۶ - ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم غزل ۱۶۹۷ - آری ستیزه می‌کن تا من همی‌ستیزم غزل ۱۶۹۸ - ای توبه‌‌‌ام شکسته از تو کجا گریزم غزل ۱۶۹۹ - دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم غزل ۱۷۰۰ - عالم گرفت نورم، بنگر به چشم‌هایم غزل ۱۷۰۱ - آوازهٔ جمالت از جان خود شنیدیم غزل ۱۷۰۲ - درده شراب یکسان، تا جمله جمع باشیم غزل ۱۷۰۳ - من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم غزل ۱۷۰۴ - اشکم دهل شده‌ست ازین جام دم به دم غزل ۱۷۰۵ - از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم غزل ۱۷۰۶ - برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم غزل ۱۷۰۷ - چیزی مگو که گنج نهانی خریده‌ام غزل ۱۷۰۸ - ای گوش من گرفته، تویی چشم روشنم غزل ۱۷۰۹ - ما قحطیان تشنه و بسیارخواره­ایم غزل ۱۷۱۰ - با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم غزل ۱۷۱۱ - بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم غزل ۱۷۱۲ - ما در جهان موافقت کس‌ نمی‌کنیم غزل ۱۷۱۳ - خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم غزل ۱۷۱۴ - چند روی‌ بی‌خبر؟ آخر بنگر به بام غزل ۱۷۱۵ - هر که بمیرد شود دشمن او دوستکام غزل ۱۷۱۶ - امشب جان را ببر از تن چاکر تمام غزل ۱۷۱۷ - لولیکان توایم، دربگشا ای صنم غزل ۱۷۱۸ - ای تو ترش کرده رو، تا که بترسانی‌ام غزل ۱۷۱۹ - پیش‌ترآ، می لبا تا همه شیدا شویم غزل ۱۷۲۰ - بار دگر ذره‌وار، رقص کنان آمدیم غزل ۱۷۲۱ - خوش سوی ما آدمی، زانچه که ما هم خوشیم غزل ۱۷۲۲ - بدار دست ز ریشم که باده‌یی خوردم غزل ۱۷۲۳ - نیم ز کار تو فارغ، همیشه در کارم غزل ۱۷۲۴ - همه جمال تو بینم، چو چشم باز کنم غزل ۱۷۲۵ - نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم؟ غزل ۱۷۲۶ - بیار باده که دیر است در خمار توام غزل ۱۷۲۷ - به غم فرونروم، باز سوی یار روم غزل ۱۷۲۸ - مرا اگر تو نخواهی، منت به جان خواهم غزل ۱۷۲۹ - اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم غزل ۱۷۳۰ - چه روز باشد کین جسم و رسم بنوردیم غزل ۱۷۳۱ - اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیم غزل ۱۷۳۲ - به حق آن که بخواندی مرا ز گوشهٔ بام غزل ۱۷۳۳ - به جان عشق که از بهر عشق دانه و دام غزل ۱۷۳۴ - سماع چیست؟ ز پنهانیان دل پیغام غزل ۱۷۳۵ - به گوش من برسانید هجر تلخ پیام غزل ۱۷۳۶ - به گرد تو چو نگردم، به گرد خود گردم غزل ۱۷۳۷ - بیار باده که اندر خمار خمارم غزل ۱۷۳۸ - به گوشه‌یی بروم، گوش آن قدح گیرم غزل ۱۷۳۹ - زهی حلاوت پنهان، در این خلای شکم غزل ۱۷۴۰ - خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم غزل ۱۷۴۱ - به کوی عشق تو من نامدم که باز روم غزل ۱۷۴۲ - ببسته است پری نهانی‌یی پایم غزل ۱۷۴۳ - اگر چه ما نه خروس و نه ماکیان داریم غزل ۱۷۴۴ - بیار مطرب، بر ما کریم باش، کریم غزل ۱۷۴۵ - فضول گشته‌ام امروز، جنگ می‌جویم غزل ۱۷۴۶ - بران شده‌ست دلم کآتشی بگیرانم غزل ۱۷۴۷ - اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم غزل ۱۷۴۸ - می‌گریزد از ما و ما قوامش داریم غزل ۱۷۴۹ - گه چرخ زنان همچون فلکم غزل ۱۷۵۰ - تلخی نکند، شیرین ذقنم غزل ۱۷۵۱ - تشنهٔ خویش کن، مده آبم غزل ۱۷۵۲ - کون خر را نظام دین گفتم غزل ۱۷۵۳ - آمدم باز تا چنان گردم غزل ۱۷۵۴ - آتشی از تو در دهان دارم غزل ۱۷۵۵ - در طریقت دو صد کمین دارم غزل ۱۷۵۶ - تا به جان مست عشق آن یارم غزل ۱۷۵۷ - همتم شد بلند و تدبیرم غزل ۱۷۵۸ - در وصالت چرا بیاموزم غزل ۱۷۵۹ - اه چه بی‌‌رنگ و بی‌نشان که منم غزل ۱۷۶۰ - به خدایی که در ازل بوده‌ست غزل ۱۷۶۱ - ما همه از الست هم‌دستیم غزل ۱۷۶۲ - آمدستیم تا چنان گردیم غزل ۱۷۶۳ - ما که باده ز دست یار خوریم غزل ۱۷۶۴ - نالهٔ بلبل بهار کنیم غزل ۱۷۶۵ - عاشق روی جان فزای توایم غزل ۱۷۶۶ - خیز تا فتنه‌یی برانگیزیم غزل ۱۷۶۷ - تو چه دانی که ما چه مرغانیم؟ غزل ۱۷۶۸ - چند قبا بر قد دل دوختم غزل ۱۷۶۹ - ای دل صافی دم ثابت قدم غزل ۱۷۷۰ - آمد سرمست سحر دلبرم غزل ۱۷۷۱ - شد ز غمت خانهٔ سودا دلم غزل ۱۷۷۲ - چند گهی فاتحه خوانت کنم غزل ۱۷۷۳ - بار دگر جانب یار آمدیم غزل ۱۷۷۴ - ما به تماشای تو بازآمدیم غزل ۱۷۷۵ - گر تو کنی روی ترش زحمت از این جا ببرم غزل ۱۷۷۶ - منم آن بندهٔ مخلص که از آن روز که زادم غزل ۱۷۷۷ - انا فتحنا بابکم، لا تهجروا اصحابکم غزل ۱۷۷۸ - رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکم غزل ۱۷۷۹ - اتیناکم، اتیناکم، فحیونا نحییکم غزل ۱۷۸۰ - اقبل الساقی علینا حاملا کاس المدام غزل ۱۷۸۱ - قد رجعنا، قد رجعنا جائیا من طورکم غزل ۱۷۸۲ - ظننتم ایا عذال ان قد عدلتم غزل ۱۷۸۳ - فان وفق الله الکریم وصالکم غزل ۱۷۸۴ - علی اهل نجد الثنا و سلام غزل ۱۷۸۵ - بیا بیا دلدار من، دلدار من غزل ۱۷۸۶ - دزدیده چون جان می‌روی، اندر میان جان من غزل ۱۷۸۷ - گر آخر آمد عشق تو، گردد ز اول‌ها فزون غزل ۱۷۸۸ - تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون؟ غزل ۱۷۸۹ - ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان غزل ۱۷۹۰ - دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن غزل ۱۷۹۱ - بویی همی‌آید مرا، مانا که باشد یار من غزل ۱۷۹۲ - این کیست این؟ این کیست این؟ این یوسف ثانی است این؟ غزل ۱۷۹۳ - این کیست این؟ این کیست این؟ هذا جنون العاشقین غزل ۱۷۹۴ - ای باغبان ای باغبان آمد خزان، آمد خزان غزل ۱۷۹۵ - هین دف بزن، هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن غزل ۱۷۹۶ - دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن غزل ۱۷۹۷ - ای دل شکایت‌ها مکن، تا نشنود دلدار من غزل ۱۷۹۸ - ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار من غزل ۱۷۹۹ - در غیب پر، این سو مپر، ای طایر چالاک من غزل ۱۸۰۰ - هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین غزل ۱۸۰۱ - آن شاخ خشک است و سیه هان ای صبا بر وی مزن غزل ۱۸۰۲ - چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من غزل ۱۸۰۳ - بخت نگار و چشم من هر دو نخسپد در زمن غزل ۱۸۰۴ - با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن غزل ۱۸۰۵ - پوشیده چون جان می‌روی اندر میان جان من غزل ۱۸۰۶ - آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من غزل ۱۸۰۷ - ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من غزل ۱۸۰۸ - با آن که از پیوستگی من عشق گشتم عشق من غزل ۱۸۰۹ - بر گرد گل می‌گشت دی نقش خیال یار من غزل ۱۸۱۰ - من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان غزل ۱۸۱۱ - خوش می‌گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن غزل ۱۸۱۲ - ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین غزل ۱۸۱۳ - کو خر من؟ کو خر من؟ پار بمرد آن خر من غزل ۱۸۱۴ - عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من غزل ۱۸۱۵ - من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان غزل ۱۸۱۶ - آینه‌یی بزدایم از جهت منظر من غزل ۱۸۱۷ - قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من غزل ۱۸۱۸ - قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من غزل ۱۸۱۹ - کافرم ار در دو جهان عشق بود خوش تر ازین غزل ۱۸۲۰ - هی چه گریزی چندین؟ یک نفس این جا بنشین غزل ۱۸۲۱ - آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن غزل ۱۸۲۲ - ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من غزل ۱۸۲۳ - سیر‌ نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من غزل ۱۸۲۴ - سیر‌ نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من غزل ۱۸۲۵ - من طربم طرب منم زهره زند نوای من غزل ۱۸۲۶ - هر که ز حور پرسدت رخ بنما که هم چنین غزل ۱۸۲۷ - دوش چه خورده‌یی دلا راست بگو نهان مکن غزل ۱۸۲۸ - باز نگار می‌کشد چون شتران مهار من غزل ۱۸۲۹ - گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من غزل ۱۸۳۰ - تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من غزل ۱۸۳۱ - راز تو فاش می‌کنم صبر نماند بیش ازین غزل ۱۸۳۲ - مانده شده‌‌ست گوش من از پی انتظار آن غزل ۱۸۳۳ - آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان غزل ۱۸۳۴ - عید نمای عید را ای تو هلال عید من غزل ۱۸۳۵ - گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من غزل ۱۸۳۶ - باز بهار می‌کشد زندگی از بهار من غزل ۱۸۳۷ - یا رب من بدانمی چیست مراد یار من غزل ۱۸۳۸ - چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من؟ غزل ۱۸۳۹ - واقعه‌یی بدیده‌ام لایق لطف و آفرین غزل ۱۸۴۰ - مطرب خوش نوای من عشق نواز هم چنین غزل ۱۸۴۱ - تا چه خیال بسته‌یی ای بت بدگمان من غزل ۱۸۴۲ - چهره شرمگین تو بستد شرمگان من غزل ۱۸۴۳ - دوش چه خورده‌یی دلا؟ راست بگو نهان مکن غزل ۱۸۴۴ - مرا در دل‌ همی‌آید که من دل را کنم قربان غزل ۱۸۴۵ - عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهان غزل ۱۸۴۶ - حرام است ای مسلمانان ازین خانه برون رفتن غزل ۱۸۴۷ - خرامان می‌روی در دل چراغ افروز جان و تن غزل ۱۸۴۸ - چه باشد پیشۀ عاشق به جز دیوانگی کردن؟ غزل ۱۸۴۹ - چرا کوشد مسلمان در مسلمان را فریبیدن؟ غزل ۱۸۵۰ - چراغ عالم افروزم‌ نمی‌تابد چنین روشن غزل ۱۸۵۱ - نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن غزل ۱۸۵۲ - چو آمد روی مه‌رویم که باشم من که باشم من؟ غزل ۱۸۵۳ - چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من غزل ۱۸۵۴ - چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون؟ غزل ۱۸۵۵ - چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون غزل ۱۸۵۶ - مرا هر دم‌ همی‌گویی که برگو قطعه‌یی شیرین غزل ۱۸۵۷ - توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین غزل ۱۸۵۸ - چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من غزل ۱۸۵۹ - منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین غزل ۱۸۶۰ - الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین غزل ۱۸۶۱ - ای قاعدۀ مستان در همدگر افتادن غزل ۱۸۶۲ - چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کن غزل ۱۸۶۳ - ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسین غزل ۱۸۶۴ - در پردۀ دل بنگر صد دختر آبستان غزل ۱۸۶۵ - ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان غزل ۱۸۶۶ - ای کار من از تو زر ای سیم بر مستان غزل ۱۸۶۷ - ای جانک من چونی؟ یک بوسه به چند ای جان؟ غزل ۱۸۶۸ - دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان غزل ۱۸۶۹ - رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دان غزل ۱۸۷۰ - ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان غزل ۱۸۷۱ - دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می‌دان غزل ۱۸۷۲ - ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان غزل ۱۸۷۳ - دانی که کجا جویی ما را به گه جستن؟ غزل ۱۸۷۴ - از آتش روی خود اندر دلم آتش زن غزل ۱۸۷۵ - ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن غزل ۱۸۷۶ - بی‌جا شو در وحدت در عین فنا جا کن غزل ۱۸۷۷ - ای دل چو‌ نمی‌گردد در شرح زبان من غزل ۱۸۷۸ - من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون غزل ۱۸۷۹ - آرایش باغ آمد این روی چه روی است این غزل ۱۸۸۰ - در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین غزل ۱۸۸۱ - از چشمۀ جان ره شد در خانۀ هر مسکین غزل ۱۸۸۲ - آن کس که تو را بیند وان گه نظرش بر تن غزل ۱۸۸۳ - بی او نتوان رفتن‌ بی‌او نتوان گفتن غزل ۱۸۸۴ - آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن غزل ۱۸۸۵ - ای سرده صد سودا دستار چنین می‌کن غزل ۱۸۸۶ - نی نی به ازین باید با دوست وفا کردن غزل ۱۸۸۷ - گرت هست سر ما سر و ریش بجنبان غزل ۱۸۸۸ - بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن؟ غزل ۱۸۸۹ - دل دل دلی تو دل مرا مرنجان غزل ۱۸۹۰ - با روی تو کفر است به معنی نگریدن غزل ۱۸۹۱ - ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن غزل ۱۸۹۲ - هر شب که بود قاعدۀ سفره نهادن غزل ۱۸۹۳ - صد گوش نوام باز شد از راز شنودن غزل ۱۸۹۴ - گر زان که ملولی ز من ای فتنه حوران غزل ۱۸۹۵ - بفریفتی‌ام دوش و پرندوش به دستان غزل ۱۸۹۶ - نشاید از تو چندین جور کردن غزل ۱۸۹۷ - درین دم همدمی آمد خمش کن غزل ۱۸۹۸ - ندا آمد به جان از چرخ پروین غزل ۱۸۹۹ - دل خون خواره را یک‌باره بستان غزل ۱۹۰۰ - بیا ای مونس جان‌‌‌‌های مستان غزل ۱۹۰۱ - ز زخم دف کفم بدرید، ای جان غزل ۱۹۰۲ - چرا منکر شدی ای میر کوران؟ غزل ۱۹۰۳ - شنیدی تو که خط آمد ز خاقان؟ غزل ۱۹۰۴ - کجا خواهی ز چنگ ما پریدن؟ غزل ۱۹۰۵ - اگر تو عاشقی، غم را رها کن غزل ۱۹۰۶ - تو نقد قلب را از زر برون کن غزل ۱۹۰۷ - گر این جا حاضری، سر هم چنین کن غزل ۱۹۰۸ - نتانی آمدن این راه با من غزل ۱۹۰۹ - دل معشوق سوزیده‌‌‌‌‌ست بر من غزل ۱۹۱۰ - تو هر جزو جهان را بر گذر بین غزل ۱۹۱۱ - تو را پندی دهم، ای طالب دین غزل ۱۹۱۲ - بیا ساقی، می ما را بگردان غزل ۱۹۱۳ - به باغ آییم فردا جمله یاران غزل ۱۹۱۴ - اگر خواهی مرا می در هوا کن غزل ۱۹۱۵ - برو ای دل، به سوی دلبر من غزل ۱۹۱۶ - برآ بر بام و اکنون ماه نو بین غزل ۱۹۱۷ - چو بربندند ناگاهت زنخدان غزل ۱۹۱۸ - فرود آ تو ز مرکب، بار می‌بین غزل ۱۹۱۹ - عشق است بر آسمان پریدن غزل ۱۹۲۰ - دیر آمده‌یی، مرو شتابان غزل ۱۹۲۱ - ای ساقی و دستگیر مستان غزل ۱۹۲۲ - ما شادتریم یا تو، ای جان؟ غزل ۱۹۲۳ - ای روی مه تو شاد خندان غزل ۱۹۲۴ - ای روی تو نوبهار خندان غزل ۱۹۲۵ - بازآمد آستین فشانان غزل ۱۹۲۶ - مال است و زر است مکسب تن غزل ۱۹۲۷ - وقت آمد توبه را شکستن غزل ۱۹۲۸ - ای دوست عتاب را رها کن غزل ۱۹۲۹ - ای عربده کرده دوش با من غزل ۱۹۳۰ - امروز تو خوش تری و یا من؟ غزل ۱۹۳۱ - عقل از کف عشق خورد افیون غزل ۱۹۳۲ - ای دشمن عقل و جان شیرین غزل ۱۹۳۳ - برخیز و صبوح را برنجان غزل ۱۹۳۴ - از ما مرو ای چراغ روشن غزل ۱۹۳۵ - دلبر بیگانه صورت، مهر دارد در نهان غزل ۱۹۳۶ - عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن غزل ۱۹۳۷ - هر خوشی که فوت شد از تو، مباش اندوهگین غزل ۱۹۳۸ - نازنینی را رها کن با شهان نازنین غزل ۱۹۳۹ - می‌پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان غزل ۱۹۴۰ - ای ز تو مه پای کوبان، وز تو زهره دف زنان غزل ۱۹۴۱ - مهره‌‌یی از جان ربودم‌ بی‌دهان و‌ بی‌دهان غزل ۱۹۴۲ - من ز گوش او بدزدم حلقهٔ دیگر نهان غزل ۱۹۴۳ - می‌گزید او آستین را، شرمگین در آمدن غزل ۱۹۴۴ - چون ببینی آفتاب، از روی دلبر یاد کن غزل ۱۹۴۵ - هرچه آن سرخوش کند، بویی بود از یار من غزل ۱۹۴۶ - کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من غزل ۱۹۴۷ - سوی بیماران خود شد، شاه مه رویان من غزل ۱۹۴۸ - بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون غزل ۱۹۴۹ - آنچه می‌آید ز وصفت این زمانم در دهن غزل ۱۹۵۰ - بوی آن باغ و بهار و گلبن رعناست این غزل ۱۹۵۱ - ای برادر تو چه مرغی؟ خویشتن را بازبین غزل ۱۹۵۲ - هست ما را هر زمانی از نگار راستین غزل ۱۹۵۳ - هر صبوحی ارغنون‌ها را برنجان هم چنین غزل ۱۹۵۴ - عیش‌هاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان غزل ۱۹۵۵ - ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان غزل ۱۹۵۶ - سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیم تن غزل ۱۹۵۷ - هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن غزل ۱۹۵۸ - ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن غزل ۱۹۵۹ - روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن غزل ۱۹۶۰ - آفتابا بار دیگر خانه را پر نور کن غزل ۱۹۶۱ - نوبهارا جان مایی، جان‌ها را تازه کن غزل ۱۹۶۲ - یار خود را خواب دیدم، ای برادر دوش من غزل ۱۹۶۳ - پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من غزل ۱۹۶۴ - شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین غزل ۱۹۶۵ - در میان ظلمت جان تو نور چیست آن غزل ۱۹۶۶ - جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان غزل ۱۹۶۷ - ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گردنان غزل ۱۹۶۸ - ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان غزل ۱۹۶۹ - از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن غزل ۱۹۷۰ - مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن غزل ۱۹۷۱ - از دخول هر غری، افسرده‌یی، در کار من غزل ۱۹۷۲ - عاشقا دو چشم بگشا، چار جو در خود ببین غزل ۱۹۷۳ - موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین غزل ۱۹۷۴ - ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین غزل ۱۹۷۵ - عشق شمس الدین‌ست، یا نور کف موسی‌‌‌ست آن؟ غزل ۱۹۷۶ - عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی‌‌‌ست آن غزل ۱۹۷۷ - در ستایش‌‌های شمس الدین نباشم مفتتن غزل ۱۹۷۸ - ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من غزل ۱۹۷۹ - عاشقان را مژده‌یی از سرفراز راستین غزل ۱۹۸۰ - یارکان رقصی کنید اندر غمم خوش‌تر ازین غزل ۱۹۸۱ - مطربا نرمک بزن، تا روح بازآید به تن غزل ۱۹۸۲ - گلسن بنده سنا یک غرضم یق اشدرسن غزل ۱۹۸۳ - به خدا میل ندارم، نه به چرب و نه به شیرین غزل ۱۹۸۴ - بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین غزل ۱۹۸۵ - صنما بیار باده، بنشان خمار مستان غزل ۱۹۸۶ - صنما به چشم شوخت، که به چشم اشارتی کن غزل ۱۹۸۷ - هله، نیم مست گشتم، قدحی دگر مدد کن غزل ۱۹۸۸ - چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان غزل ۱۹۸۹ - جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن غزل ۱۹۹۰ - جان حیوان که ندیده‌‌‌ست به جز کاه و عطن غزل ۱۹۹۱ - همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن غزل ۱۹۹۲ - خوی با ما کن و با‌ بی‌خبران خوی مکن غزل ۱۹۹۳ - هیچ باشد که رسد آن شکر و پستهٔ من؟ غزل ۱۹۹۴ - بشنو از بوالهوسان قصهٔ میر عسسان غزل ۱۹۹۵ - اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشان غزل ۱۹۹۶ - چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان غزل ۱۹۹۷ - هر که را گشت سر از غایت برگردیدن غزل ۱۹۹۸ - به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن غزل ۱۹۹۹ - مکن ای دوست ز جور این دلم آواره مکن غزل ۲۰۰۰ - ای ز هجران تو مردن، طرب و راحت من غزل ۲۰۰۱ - دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین‌بر من غزل ۲۰۰۲ - تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین غزل ۲۰۰۳ - همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن غزل ۲۰۰۴ - شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان؟ غزل ۲۰۰۵ - چه نشستی دور چون بیگانگان؟ غزل ۲۰۰۶ - هر کجا که پا نهی ای جان من غزل ۲۰۰۷ - شاه ما باری برای کاهلان غزل ۲۰۰۸ - می بده ای ساقی آخرزمان غزل ۲۰۰۹ - نک بهاران شد، صلا ای لولیان غزل ۲۰۱۰ - بشنو از دل نکته‌های ‌بی‌سخن غزل ۲۰۱۱ - جان جان‌هایی، تو جان را برشکن غزل ۲۰۱۲ - ای دلارام من و ای دل شکن غزل ۲۰۱۳ - ساقیا برخیز و می در جام کن غزل ۲۰۱۴ - راز چون با من نگوید یار من غزل ۲۰۱۵ - فقر را در خواب دیدم دوش من غزل ۲۰۱۶ - جان من جان تو جانت جان من غزل ۲۰۱۷ - آمد آمد در میان خوب ختن غزل ۲۰۱۸ - مرغ خانه با هما پر وا مکن غزل ۲۰۱۹ - ای ببرده دل، تو قصد جان مکن غزل ۲۰۲۰ - ای خدا این وصل را هجران مکن غزل ۲۰۲۱ - صبح دم شد، زود برخیز ای جوان غزل ۲۰۲۲ - ای زیان و ای زیان و ای زیان غزل ۲۰۲۳ - رو قرار از دل مستان بستان غزل ۲۰۲۴ - مات خود را صنما مات مکن غزل ۲۰۲۵ - ای به انکار سوی ما نگران غزل ۲۰۲۶ - به شکرخنده ببردی دل من غزل ۲۰۲۷ - ای امتان باطل بر نان زنید، بر نان غزل ۲۰۲۸ - گر چه بسی نشستم در نار تا به گردن غزل ۲۰۲۹ - ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن غزل ۲۰۳۰ - گفتی مرا که چونی؟ در روی ما نظر کن غزل ۲۰۳۱ - ای محو راه گشته، از محو هم سفر کن غزل ۲۰۳۲ - من از که باک دارم؟ خاصه که یار با من غزل ۲۰۳۳ - جانا نخست ما را مرد مدام گردان غزل ۲۰۳۴ - ای دل ز شاه حوران، یا قبلهٔ صبوران غزل ۲۰۳۵ - آن خوب را طلب کن، اندر میان حوران غزل ۲۰۳۶ - امروز سرکشان را عشقت زجلوه کردن غزل ۲۰۳۷ - چون جان تو می‌ستانی، چون شکر است مردن غزل ۲۰۳۸ - از زنگ لشکر آمد، بر قلب لشکرش زن غزل ۲۰۳۹ - رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن غزل ۲۰۴۰ - روز است ای دو دیده، در روزنم نظر کن غزل ۲۰۴۱ - پروانه شد در آتش، گفتا که همچنین کن غزل ۲۰۴۲ - ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن غزل ۲۰۴۳ - دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن غزل ۲۰۴۴ - جانا بیار باده و بختم بلند کن غزل ۲۰۴۵ - تو آب روشنی، تو درین آب گل مکن غزل ۲۰۴۶ - مستی و عاشقی و جوانی و جنس این غزل ۲۰۴۷ - می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن غزل ۲۰۴۸ - آن کیست ای خدای کزین دام خامشان غزل ۲۰۴۹ - ای دم به دم مصور جان از درون تن غزل ۲۰۵۰ - جانا بیار باده و بختم تمام کن غزل ۲۰۵۱ - می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی، مکن غزل ۲۰۵۲ - ای آن که از میانه کران می‌کنی، مکن غزل ۲۰۵۳ - با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین غزل ۲۰۵۴ - بشنیده‌‌ام ‌‌که عزم سفر می‌کنی، مکن غزل ۲۰۵۵ - مست شدی عاقبت، آمدی اندر میان غزل ۲۰۵۶ - خواجه غلط کرده‌یی در روش یار من غزل ۲۰۵۷ - یار شو و یار بین، دل شو و دلدار بین غزل ۲۰۵۸ - با رخ چون مشعله، بر در ما کیست آن؟ غزل ۲۰۵۹ - گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان غزل ۲۰۶۰ - یک غزل آغاز کن، بر صفت حاضران غزل ۲۰۶۱ - بوسه بده خویش را، ای صنم سیم‌تن غزل ۲۰۶۲ - سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من غزل ۲۰۶۳ - ای رخ خندان تو، مایهٔ صد گلستان غزل ۲۰۶۴ - باز فروریخت عشق، از در و دیوار من غزل ۲۰۶۵ - باز درآمد ز راه، فتنه برانگیز من غزل ۲۰۶۶ - باز برآمد ز کوه، خسرو شیرین من غزل ۲۰۶۷ - ای هوس عشق تو، کرده جهان را زبون غزل ۲۰۶۸ - بازشکستند خلق سلسله یا مسلمین غزل ۲۰۶۹ - بیش مکن همچنان، خانه درآ هم چنین غزل ۲۰۷۰ - یا تو ترش کرده رو، مایه ده شکران غزل ۲۰۷۱ - هر چه کنی تو، کردهٔ من دان غزل ۲۰۷۲ - جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان غزل ۲۰۷۳ - دلا تو شهد منه در دهان رنجوران غزل ۲۰۷۴ - مکن، مکن که روا نیست‌،‌ بی‌گنه کشتن غزل ۲۰۷۵ - تویی که بدرقه باشی گهی، گهی ره زن غزل ۲۰۷۶ - به جان تو که ازین دل شده کرانه مکن غزل ۲۰۷۷ - به من نگر، به دو رخسار زعفرانی من غزل ۲۰۷۸ - چهار روز ببودم به پیش تو مهمان غزل ۲۰۷۹ - مقام ناز نداری، برو تو ناز مکن غزل ۲۰۸۰ - چهار شعر بگفتم، بگفت نی، به ازین غزل ۲۰۸۱ - نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان غزل ۲۰۸۲ - برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن غزل ۲۰۸۳ - اگر سزای لب تو نبود گفتهٔ من غزل ۲۰۸۴ - بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین غزل ۲۰۸۵ - به صلح آمد آن ترک تند عربده کن غزل ۲۰۸۶ - من کجا بودم عجب،‌‌ بی‌تو این چندین زمان غزل ۲۰۸۷ - بگویم مثالی ازین عشق سوزان غزل ۲۰۸۸ - ببردی دلم را، بدادی به زاغان غزل ۲۰۸۹ - تنت زین جهان است و دل زان جهان غزل ۲۰۹۰ - به پیش آر سغراق گلگون من غزل ۲۰۹۱ - ای هفت دریا گوهر عطا کن غزل ۲۰۹۲ - آن دلبر من، آمد بر من غزل ۲۰۹۳ - تازه شد ازو، باغ و بر من غزل ۲۰۹۴ - یک قوصره پر دارم ز سخن غزل ۲۰۹۵ - با من صنما دل یک دله کن غزل ۲۰۹۶ - گر تنگ بدی این سینهٔ من غزل ۲۰۹۷ - چون دل جانا بنشین بنشین غزل ۲۰۹۸ - شب محنت که بد طبیب و تو افگار یاد کن غزل ۲۰۹۹ - چند نظارهٔ جهان کردن؟ غزل ۲۱۰۰ - چند بوسه وظیفه تعیین کن غزل ۲۱۰۱ - سیر گشتم ز نازهای خسان غزل ۲۱۰۲ - چیست با عشق آشنا بودن؟ غزل ۲۱۰۳ - گرچه اندر فغان و نالیدن غزل ۲۱۰۴ - شب که جهان است پر از لولیان غزل ۲۱۰۵ - ساقی من خیزد بی‌گفت من غزل ۲۱۰۶ - مست رسید آن بت بی‌باک من غزل ۲۱۰۷ - جان منی، جان منی، جان من غزل ۲۱۰۸ - می‌نروم هیچ ازین خانه من غزل ۲۱۰۹ - ای تو پناه همه روز محن غزل ۲۱۱۰ - بانگ برآمد ز خرابات من غزل ۲۱۱۱ - بانگ برآمد ز خرابات من غزل ۲۱۱۲ - ظلمت شب پرتو ظلمات من غزل ۲۱۱۳ - ای تو چو خورشید و شه خاص من غزل ۲۱۱۴ - بانگ برآمد ز دل و جان من غزل ۲۱۱۵ - بازرسید آن بت زیبای من غزل ۲۱۱۶ - آمده‌یی بی‌گه، خامش مشین غزل ۲۱۱۷ - پیش ترآ، ای صنم شنگ من غزل ۲۱۱۸ - می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین غزل ۲۱۱۹ - اگر امروز دلدارم، درآید همچو دی خندان غزل ۲۱۲۰ - دگرباره چو مه کردیم خرمن غزل ۲۱۲۱ - افندس مسین کاغا پومیندن غزل ۲۱۲۲ - کیف اتوب یا اخی من سکر کأرجوان؟ غزل ۲۱۲۳ - العشق یقول لی تزین غزل ۲۱۲۴ - ایا بدر الدجی بل انت احسن غزل ۲۱۲۵ - اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان غزل ۲۱۲۶ - اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین غزل ۲۱۲۷ - یا صغیر السن یا رطب البدن غزل ۲۱۲۸ - ابشر ثم ابشریا مؤتمن غزل ۲۱۲۹ - نحن الی سیدنا راجعون غزل ۲۱۳۰ - ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او غزل ۲۱۳۱ - حیلت رها کن عاشقا، دیوانه شو، دیوانه شو غزل ۲۱۳۲ - مستی ببینی رازدان، می‌دان که باشد مست او غزل ۲۱۳۳ - بیدار شو، بیدار شو، هین رفت شب بیدار شو غزل ۲۱۳۴ - نبود چنین مه در جهان، ای دل همین جا لنگ شو غزل ۲۱۳۵ - ای شعشعه‌ی نور فلق در قبهٔ مینای تو غزل ۲۱۳۶ - ساقی اگر کم شد می‌ات، دستار ما بستان گرو غزل ۲۱۳۷ - آن کون خر کز حاسدی، عیسی بود تشویش او غزل ۲۱۳۸ - ای عشق تو موزون‌تری، یا باغ و سیبستان تو؟ غزل ۲۱۳۹ - والله ملولم من کنون، از جام و سغراق و کدو غزل ۲۱۴۰ - دل دی خراب و مست و خوش، هر سو همی‌افتاد ازو غزل ۲۱۴۱ - ای تن و جان بندهٔ او، بند شکرخندهٔ او غزل ۲۱۴۲ - چون بجهد خنده زمن، خنده نهان دارم ازو غزل ۲۱۴۳ - روشنی خانه تویی، خانه بمگذار و مرو غزل ۲۱۴۴ - کار جهان هر چه شود، کار تو کو؟ بار تو کو؟ غزل ۲۱۴۵ - شب شد ای خواجه زکی آخر آن یار تو کو؟ غزل ۲۱۴۶ - ای شکران ای شکران کان شکر دارم ازو غزل ۲۱۴۷ - چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او؟ غزل ۲۱۴۸ - جان و سر تو ای پسر، نیست کسی به پای تو غزل ۲۱۴۹ - ای تو خموش پرسخن، چیست خبر؟ بیا بگو غزل ۲۱۵۰ - عید نمی‌دهد فرح، بی‌نظر هلال تو غزل ۲۱۵۱ - در سفر هوای تو بی‌خبرم، به جان تو غزل ۲۱۵۲ - سخت خوش است چشم تو، وان رخ گل فشان تو غزل ۲۱۵۳ - ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو غزل ۲۱۵۴ - هین کژ و راست می‌روی، باز چه خورده‌یی؟ بگو غزل ۲۱۵۵ - کی ز جهان برون شود جزو جهان؟ هله بگو غزل ۲۱۵۶ - سیم برا ز سیم تو، سیم برم، به جان تو غزل ۲۱۵۷ - سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو غزل ۲۱۵۸ - من که ستیزه روترم در طلب لقای تو غزل ۲۱۵۹ - باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو غزل ۲۱۶۰ - ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌‌ست او غزل ۲۱۶۱ - اگرنه عاشق اویم، چه می‌پویم به کوی او؟ غزل ۲۱۶۲ - دگرباره بشوریدم، بدان سانم به جان تو غزل ۲۱۶۳ - چو شیرین‌تر نمود ای جان، مها شور و بلای تو غزل ۲۱۶۴ - اگر بگذشت روز ای جان، به شب مهمان مستان شو غزل ۲۱۶۵ - فقیر است او، فقیر است او، فقیر ابن الفقیر است او غزل ۲۱۶۶ - دگرباره بشوریدم، بدان سانم به جان تو غزل ۲۱۶۷ - دل آتش پذیر از توست، برق و سنگ و آهن تو غزل ۲۱۶۸ - نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو؟ غزل ۲۱۶۹ - ز مکر حق مباش ایمن، اگر صد بخت بینی تو غزل ۲۱۷۰ - هر شش جهتم ای جان، منقوش جمال تو غزل ۲۱۷۱ - گشته‌‌ست طپان جانم، ای جان و جهان برگو غزل ۲۱۷۲ - هم آگه و هم ناگه، مهمان من آمد او غزل ۲۱۷۳ - چنگ خردم بگسل، تاری من و تاری تو غزل ۲۱۷۴ - ای یار قلندردل، دلتنگ چرایی تو؟ غزل ۲۱۷۵ - در خشکی ما بنگر، وان پردهٔ تر برگو غزل ۲۱۷۶ - آن دلبر عیار جگرخوارهٔ ما کو؟ غزل ۲۱۷۷ - خزان عاشقان را نوبهار او غزل ۲۱۷۸ - تو کمترخواره‌یی، هشیار می‌رو غزل ۲۱۷۹ - تو جام عشق را بستان و می‌رو غزل ۲۱۸۰ - ازین پستی به سوی آسمان شو غزل ۲۱۸۱ - دل و جان را طربگاه و مقام او غزل ۲۱۸۲ - به پیشت نام جان گویم؟ زهی رو غزل ۲۱۸۳ - به پیشت نام جان گویم؟ زهی رو غزل ۲۱۸۴ - بیا ای رونق گلزار ازین سو غزل ۲۱۸۵ - چو بگشادم نظر از شیوهٔ تو غزل ۲۱۸۶ - خداوندا چو تو صاحب قران کو؟ غزل ۲۱۸۷ - گران جانی مکن ای یار برگو غزل ۲۱۸۸ - درین رقص و درین های و درین هو غزل ۲۱۸۹ - بازم صنما چه می‌فریبی تو؟ غزل ۲۱۹۰ - دیدی که چه کرد آن پری رو؟ غزل ۲۱۹۱ - ای رونق نوبهار برگو غزل ۲۱۹۲ - ای عارف خوش کلام برگو غزل ۲۱۹۳ - ای صید رخ تو شیر و آهو غزل ۲۱۹۴ - آن وعده که کرده‌ای مرا کو؟ غزل ۲۱۹۵ - خوش خرامان می‌روی، ای جان جان بی‌من مرو غزل ۲۱۹۶ - از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او غزل ۲۱۹۷ - ای خراب اسرارم از اسرار تو، اسرار تو غزل ۲۱۹۸ - جمله خشم از کبر خیزد، از تکبر پاک شو غزل ۲۱۹۹ - ای سنایی عاشقان را درد باید، درد کو؟ غزل ۲۲۰۰ - ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو غزل ۲۲۰۱ - در گذر آمد خیالش، گفت جان این است او غزل ۲۲۰۲ - ای جهان برهم زده سودای تو، سودای تو غزل ۲۲۰۳ - جسم و جان با خود نخواهم، خانهٔ خمار کو؟ غزل ۲۲۰۴ - عاشقی بر من؟ پریشانت کنم، نیکو شنو غزل ۲۲۰۵ - دوش خوابی دیده‌ام، خود عاشقان را خواب کو؟ غزل ۲۲۰۶ - ای برادر عاشقی را درد باید، درد کو؟ غزل ۲۲۰۷ - در خلاصه‌ی عشق آخر شیوهٔ اسلام کو؟ غزل ۲۲۰۸ - ناله‌یی کن عاشقانه، درد محرومی بگو غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو غزل ۲۲۱۰ - طرب اندر طرب است او، که در عقل شکست او غزل ۲۲۱۱ - ز من و تو شرری زاد، درین دل ز چنان رو غزل ۲۲۱۲ - تو بمال گوش بربط، که عظیم کاهل است او غزل ۲۲۱۳ - خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او غزل ۲۲۱۴ - خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو غزل ۲۲۱۵ - گر رود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو غزل ۲۲۱۶ - تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو غزل ۲۲۱۷ - چهرهٔ زرد مرا بین و مرا هیچ مگو غزل ۲۲۱۸ - همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو غزل ۲۲۱۹ - من غلام قمرم، غیر قمر هیچ مگو غزل ۲۲۲۰ - هله ای شاه مپیچان سر و دستار، مرو غزل ۲۲۲۱ - سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش ازو غزل ۲۲۲۲ - سر عثمان تو مست است، برو ریز کدو غزل ۲۲۲۳ - ای همه سرگشتگان مهمان تو غزل ۲۲۲۴ - ای بمرده هرچه جان در پای او غزل ۲۲۲۵ - شکر ایزد را که دیدم روی تو غزل ۲۲۲۶ - ای بکرده رخت عشاقان گرو غزل ۲۲۲۷ - مطربا اسرار ما را بازگو غزل ۲۲۲۸ - جان ما را هر نفس، بستان نو غزل ۲۲۲۹ - ای غذای جان مستم نام تو غزل ۲۲۳۰ - صوفیانیم آمده در کوی تو غزل ۲۲۳۱ - می‌دوید از هر طرف در جست و جو غزل ۲۲۳۲ - به حریفان بنشین، خواب مرو غزل ۲۲۳۳ - ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو غزل ۲۲۳۴ - ای دیده من جمال خود اندر جمال تو غزل ۲۲۳۵ - آمد خیال آن رخ چون گلستان تو غزل ۲۲۳۶ - جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو غزل ۲۲۳۷ - این ترک ماجرا زدو حکمت برون نبو غزل ۲۲۳۸ - ای کرده چهرهٔ تو چو گلنار شرم تو غزل ۲۲۳۹ - رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟ غزل ۲۲۴۰ - ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو غزل ۲۲۴۱ - هان، ای جمال دلبر، ای شاد وقت تو غزل ۲۲۴۲ - تا که درآمد به باغ، چهرهٔ گلنار تو غزل ۲۲۴۳ - آینهٔ جان شده، چهرهٔ تابان تو غزل ۲۲۴۴ - سیر نیم، سیر نی، از لب خندان تو غزل ۲۲۴۵ - مطرب مهتاب رو، آنچه شنیدی بگو غزل ۲۲۴۶ - ای سر مردان برگو برگو غزل ۲۲۴۷ - مرا اگر تو نیابی، به پیش یار بجو غزل ۲۲۴۸ - من آن نیم که بگویم حدیث نعمت او غزل ۲۲۴۹ - به وقت خواب بگیری مرا که هین، بر گو غزل ۲۲۵۰ - هزار بار کشیده‌‌ست عشق کافرخو غزل ۲۲۵۱ - چو از سر بگیرم، بود سرور او غزل ۲۲۵۲ - بی‌دل شده‌ام، بهر دل تو غزل ۲۲۵۳ - نور دل ما، روی خوش تو غزل ۲۲۵۴ - دل من، دل من، دل من بر تو غزل ۲۲۵۵ - بنشسته به گوشه‌یی، دو سه مست ترانه گو غزل ۲۲۵۶ - به قرار تو او رسد، که بود بی‌قرار تو غزل ۲۲۵۷ - قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو غزل ۲۲۵۸ - هله ای طالب سمو، بگداز از غمش چو مو غزل ۲۲۵۹ - هله طبل وفا بزن، که بیامد اوان تو غزل ۲۲۶۰ - طیب الله عیشکم لوحش الله منکم غزل ۲۲۶۱ - بوقلمون چند از انکار تو؟ غزل ۲۲۶۲ - پرده بگردان و بزن ساز نو غزل ۲۲۶۳ - یا قمرا طلوعه للقمرین سکن غزل ۲۲۶۴ - بوسیسی افندیمو هم محسن و هم مه رو غزل ۲۲۶۵ - الیوم من الوصل نسیم وسعود غزل ۲۲۶۶ - بگردان ساقی مه روی جام غزل ۲۲۶۷ - هم صدوا، هم عتبوا، عتابا ما له سبب غزل ۲۲۶۸ - یا عاشقین المقصد سیحوا الی ما ترشدوا غزل ۲۲۶۹ - الا یا ساقیا انی لظمآن ومشتاق غزل ۲۲۷۰ - ابناء ربیعنا تعالوا غزل ۲۲۷۱ - جود الشموس علی الوری اشراق غزل ۲۲۷۲ - حدأ البشیر بشارة یا جار غزل ۲۲۷۳ - امسی واصبح بالجوی اتعذب غزل ۲۲۷۴ - مررت بدر فی هواه بحار غزل ۲۲۷۵ - امروز مستان را نگر در مست ما آویخته غزل ۲۲۷۶ - ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته غزل ۲۲۷۷ - یک چند رندند این طرف، در ظل دل پنهان شده غزل ۲۲۷۸ - این کیست این؟ این کیست این؟ شیرین و زیبا آمده غزل ۲۲۷۹ - این کیست این؟ این کیست این؟ در حلقه ناگاه آمده؟ غزل ۲۲۸۰ - ای عاشقان ای عاشقان دیوانه‌ام، کو سلسله؟ غزل ۲۲۸۱ - ای از تو خاکی تن شده، تن فکرت و گفتن شده غزل ۲۲۸۲ - ای جان و دل از عشق تو، در بزم تو پا کوفته غزل ۲۲۸۳ - ساقی فرخ رخ من، جام چو گلنار بده غزل ۲۲۸۴ - باده بده، باد مده، وز خودمان یاد مده غزل ۲۲۸۵ - یا رجلا حصیده مجبنة و مبخله غزل ۲۲۸۶ - ای تو برای آب رو، آب حیات ریخته غزل ۲۲۸۷ - آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله غزل ۲۲۸۸ - شحنهٔ عشق می‌کشد از دو جهان مصادره غزل ۲۲۸۹ - دایم پیش خود نهی آینه را، هرآینه غزل ۲۲۹۰ - کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده؟ غزل ۲۲۹۱ - برآنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره غزل ۲۲۹۲ - به لاله دوش نسرین گفت، برخیزیم مستانه غزل ۲۲۹۳ - یکی ماهی همی‌بینم، برون از دیده در دیده غزل ۲۲۹۴ - ز بردابرد عشق او، چو بشنید این دل پاره غزل ۲۲۹۵ - سراندازان همی‌آیی، نگارین جگرخواره غزل ۲۲۹۶ - مرا گویی که چونی تو؟ لطیف و لمتر و تازه غزل ۲۲۹۷ - چو در دل پای بنهادی،  بشد از دست اندیشه غزل ۲۲۹۸ - زهی بزم خداوندی، زهی می‌های شاهانه غزل ۲۲۹۹ - سراندازن همی‌آیی زراه سینه در دیده غزل ۲۳۰۰ - با زر غم و بی‌زر غم، آخر غم با زر به غزل ۲۳۰۱ - من سرخوش و تو دلخوش، غم بی‌دل و بی‌سر به غزل ۲۳۰۲ - هشیار شدم ساقی، دستار به من وا ده غزل ۲۳۰۳ - ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده غزل ۲۳۰۴ - هر روز پری زادی از سوی سراپرده غزل ۲۳۰۵ - کی باشد من با تو باده به گرو خورده؟ غزل ۲۳۰۶ - ناموس مکن، پیش آ، ای عاشق بیچاره غزل ۲۳۰۷ - بربند دهان از نان، کآمد شکر روزه غزل ۲۳۰۸ - یا رب چه کس است آن مه، یا رب چه کس است آن مه غزل ۲۳۰۹ - من بی‌خود و تو بی‌خود، ما را که برد خانه؟ غزل ۲۳۱۰ - ای غایب ازین محضر، از مات سلام الله غزل ۲۳۱۱ - از انبهی ماهی، دریا پنهان گشته غزل ۲۳۱۲ - دیدم رخ ترسا را، با ما چو گل اشکفته غزل ۲۳۱۳ - ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده غزل ۲۳۱۴ - ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده غزل ۲۳۱۵ - دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده غزل ۲۳۱۶ - امروز بت خندان، می‌بخش کند خنده غزل ۲۳۱۷ - ای خاک کف پایت، رشک فلکی بوده غزل ۲۳۱۸ - مستی ده و هستی ده، ای غمزهٔ خماره غزل ۲۳۱۹ - آن یار غریب من، آمد به سوی خانه غزل ۲۳۲۰ - بی‌برگی بستان بین، کآمد دی دیوانه غزل ۲۳۲۱ - ای دل به کجایی تو، آگاه هیی یا نه غزل ۲۳۲۲ - هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه غزل ۲۳۲۳ - ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه غزل ۲۳۲۴ - روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده غزل ۲۳۲۵ - امروز من و باده، وان یار پری زاده غزل ۲۳۲۶ - ای بر سر بازاری، دستار چنان کرده غزل ۲۳۲۷ - ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه غزل ۲۳۲۸ - چون عزم سفر کردی، فی لطف امان الله غزل ۲۳۲۹ - هر موی من از عشقت، بیت و غزلی گشته غزل ۲۳۳۰ - آن عشق جگرخواره، کز خون شود او فربه غزل ۲۳۳۱ - ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده غزل ۲۳۳۲ - ای آن که تو را ما ز همه کون گزیده غزل ۲۳۳۳ - این کیست چنین مست، ز خمار رسیده؟ غزل ۲۳۳۴ - ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده غزل ۲۳۳۵ - رندان همه جمعند درین دیر مغانه غزل ۲۳۳۶ - این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده؟ غزل ۲۳۳۷ - هلا ساقی بیا، ساغر مرا ده غزل ۲۳۳۸ - بیا دل بر دل پردرد من نه غزل ۲۳۳۹ - ایا گم گشتگان راه و بی‌راه غزل ۲۳۴۰ - چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه غزل ۲۳۴۱ - سماع آمد، هلا ای یار برجه غزل ۲۳۴۲ - خدایا مطربان را انگبین ده غزل ۲۳۴۳ - ایا خورشید بر گردون سواره غزل ۲۳۴۴ - مبارک باد، آمد ماه روزه غزل ۲۳۴۵ - چو بیگاه است و باران، خانه خانه غزل ۲۳۴۶ - مکن راز مرا ای جان فسانه غزل ۲۳۴۷ - خدایا رحمت خود را به من ده غزل ۲۳۴۸ - فریاد ز یار خشم کرده غزل ۲۳۴۹ - ای دیدهٔ راست راست دیده غزل ۲۳۵۰ - آمد مه و لشکر ستاره غزل ۲۳۵۱ - دیدی که چه کرد آن یگانه غزل ۲۳۵۲ - یک جام ز صد هزار جان به غزل ۲۳۵۳ - جان آمده در جهان ساده غزل ۲۳۵۴ - ای بی‌تو حیات‌ها فسرده غزل ۲۳۵۵ - ای دوش ز دست ما رهیده غزل ۲۳۵۶ - ماییم قدیم عشق باره غزل ۲۳۵۷ - ای گشته دلت چو سنگ خاره غزل ۲۳۵۸ - ماییم و دو چشم و جان خیره غزل ۲۳۵۹ - آن سفره بیار و در میان نه غزل ۲۳۶۰ - ای نقد تو را زکات نسیه غزل ۲۳۶۱ - ای روز مبارک و خجسته غزل ۲۳۶۲ - ای دو چشمت جادوان را نکته‌ها آموخته غزل ۲۳۶۳ - ای ز هندستان زلفت ره زنان برخاسته غزل ۲۳۶۴ - ای زهجرانت زمین و آسمان بگریسته غزل ۲۳۶۵ - ای ز گلزار جمالت یاسمن پا کوفته غزل ۲۳۶۶ - ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته غزل ۲۳۶۷ - تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده غزل ۲۳۶۸ - ای به میدان‌های وحدت، گوی شاهی باخته غزل ۲۳۶۹ - چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته غزل ۲۳۷۰ - این چه باد صرصر است از آسمان پویان شده غزل ۲۳۷۱ - کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته؟ غزل ۲۳۷۲ - هله بحری شو و در رو، مکن از دور نظاره غزل ۲۳۷۳ - مشنو حیلت خواجه، هله ای دزد شبانه غزل ۲۳۷۴ - هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه؟ غزل ۲۳۷۵ - سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه غزل ۲۳۷۶ - صنما از آنچ خوردی بهل، اندکی به ما ده غزل ۲۳۷۷ - ای خداوند یکی یار جفا کارش ده غزل ۲۳۷۸ - صد خمار است و طرب، در نظر آن دیده غزل ۲۳۷۹ - بده آن بادهٔ جانی، که چنانیم همه غزل ۲۳۸۰ - پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه غزل ۲۳۸۱ - عشق بین، با عاشقان آمیخته غزل ۲۳۸۲ - ای بخاری را تو جان پنداشته غزل ۲۳۸۳ - عشق تو از بس کشش جان آمده غزل ۲۳۸۴ - جسته‌اند دیوانگان از سلسله غزل ۲۳۸۵ - روز ما را، دیگران را شب شده غزل ۲۳۸۶ - قرابه باز دانا هش دار آبگینه غزل ۲۳۸۷ - پیغام زاهدان را، کآمد بلای توبه غزل ۲۳۸۸ - این جا کسی است پنهان، دامان من گرفته غزل ۲۳۸۹ - در خانهٔ دل ای جان آن کیست ایستاده؟ غزل ۲۳۹۰ - آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده غزل ۲۳۹۱ - بازآمد آن مغنی، با چنگ سازکرده غزل ۲۳۹۲ - ای کهربای عشقت، دل را به خود کشیده غزل ۲۳۹۳ - برجه ز خواب و بنگر، صبحی دگر دمیده غزل ۲۳۹۴ - از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله غزل ۲۳۹۵ - دیدم نگار خود را، می‌گشت گرد خانه غزل ۲۳۹۶ - ای پاک از آب و از گل، پایی درین گلم نه غزل ۲۳۹۷ - ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته غزل ۲۳۹۸ - آن دم که دررباید، باد از رخ تو پرده غزل ۲۳۹۹ - ای از تو من برسته، ای هم توام بخورده غزل ۲۴۰۰ - گل را نگر ز لطف سوی خار آمده غزل ۲۴۰۱ - ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته غزل ۲۴۰۲ - باده بده ساقیا عشوه و بادم مده غزل ۲۴۰۳ - ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده غزل ۲۴۰۴ - ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره غزل ۲۴۰۵ - ای همه منزل شده از تو ره‌ بی‌رهه غزل ۲۴۰۶ - ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده غزل ۲۴۰۷ - زهی لواء و علم لا اله الا الله غزل ۲۴۰۸ - چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاه غزل ۲۴۰۹ - که بوده است تو را دوش یار و هم‌خوابه؟ غزل ۲۴۱۰ - مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته غزل ۲۴۱۱ - دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده غزل ۲۴۱۲ - چو مست روی توام ای حکیم فرزانه غزل ۲۴۱۳ - عجب دلی که به عشق بت است پیوسته غزل ۲۴۱۴ - ز لقمه‌یی که بشد دیده تو را پرده غزل ۲۴۱۵ - تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده غزل ۲۴۱۶ - برو برو که به بز لایق است بزغاله غزل ۲۴۱۷ - خلاصۀ دو جهان است آن پری چهره غزل ۲۴۱۸ - ای جان ای جان فی ستر الله غزل ۲۴۱۹ - خوش بود فرش تن نوردیده غزل ۲۴۲۰ - آمد آمد نگار پوشیده غزل ۲۴۲۱ - مطرب جان‌های دل برده غزل ۲۴۲۲ - رخ نفسی بر رخ این مست نه غزل ۲۴۲۳ - یا رشأ فدیته من زمن رأیته غزل ۲۴۲۴ - هل طربا لعاشق وافقه زمانه غزل ۲۴۲۵ - طوبی لمن آواه سر فؤاده غزل ۲۴۲۶ - فدیتک یا ستی النا سیة غزل ۲۴۲۷ - گر باغ ازو واقف بدی از شاخ تر خون آمدی غزل ۲۴۲۸ - فصل بهاران شد ببین بستان پر از حور و پری غزل ۲۴۲۹ - ای در طواف ماه تو ماه و سپهر مشتری غزل ۲۴۳۰ - ای آن که بر اسب بقا از دیر فانی می‌روی غزل ۲۴۳۱ - این عشق گردان کو به کو بر سر نهاده طبله‌یی غزل ۲۴۳۲ - ای رونق هر گلشنی وی روزن هر خانه‌یی غزل ۲۴۳۳ - ای آن که اندر باغ جان آلاچقی برساختی غزل ۲۴۳۴ - از دار ملک لم یزل ای شاه سلطان آمدی غزل ۲۴۳۵ - من دوش دیدم سر دل اندر جمال دلبری غزل ۲۴۳۶ - ای یار اگر نیکو کنی اقبال خود صدتو کنی غزل ۲۴۳۷ - ای یوسف خوش نام هی در ره میا‌ بی‌همرهی غزل ۲۴۳۸ - دزدید جمله رخت ما لولی و لولی زاده‌یی غزل ۲۴۳۹ - دامن کشانم می‌کشد در بتکده عیاره‌یی غزل ۲۴۴۰ - ای آفتاب سرکشان با کهکشان آمیختی غزل ۲۴۴۱ - آخر مراعاتی بکن مر‌ بی‌دلان را ساعتی غزل ۲۴۴۲ - بانگی عجب از آسمان در می‌رسد هر ساعتی غزل ۲۴۴۳ - ای تو ملول از کار من من تشنه تر هر ساعتی غزل ۲۴۴۴ - چون درشوی در باغ دل مانند گل خوش بو شوی غزل ۲۴۴۵ - از بامدادان ساغری پر کرد خوش خماره‌یی غزل ۲۴۴۶ - ای شهسوار خاصبک کز عالم جان تاختی غزل ۲۴۴۷ - یک ساعت ار دو قبلگی از عقل و جان برخاستی غزل ۲۴۴۸ - ای داده جان را لطف تو خوش تر ز مستی حالتی غزل ۲۴۴۹ - من پیش ازین می‌خواستم گفتار خود را مشتری غزل ۲۴۵۰ - در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری غزل ۲۴۵۱ - دریوزه‌یی دارم ز تو در اقتضای آشتی غزل ۲۴۵۲ - ای دل نگویی چون شدی؟ ور عشق روزافزون شدی غزل ۲۴۵۳ - بویی ز گردون می‌رسد با پرسش و دلداری‌یی غزل ۲۴۵۴ - عیش جهان پیسه بود گاه خوشی گاه بدی غزل ۲۴۵۵ - برگذری درنگری جز دل خوبان نبری غزل ۲۴۵۶ - هم نظری هم خبری هم قمران را قمری غزل ۲۴۵۷ - ای دل سرگشته شده در طلب یاوه روی غزل ۲۴۵۸ - سنگ مزن بر طرف کارگه شیشه‌گری غزل ۲۴۵۹ - عارف گوینده اگر تا سحر صبر کنی غزل ۲۴۶۰ - تو نه چنانی که منم من نه چنانم که تویی غزل ۲۴۶۱ - چون دل من جست ز تن بازنگشتی چه شدی؟ غزل ۲۴۶۲ - طوطی و طوطی بچه‌یی قند به صد ناز خوری غزل ۲۴۶۳ - آه چه دیوانه شدم در طلب سلسله‌یی غزل ۲۴۶۴ - هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری غزل ۲۴۶۵ - آمده‌یی که راز من بر همگان بیان کنی غزل ۲۴۶۶ - ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌یی غزل ۲۴۶۷ - کعبه طواف می‌کند بر سر کوی یک بتی غزل ۲۴۶۸ - نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی غزل ۲۴۶۹ - آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی غزل ۲۴۷۰ - جان به فدای عاشقان خوش هوسی‌ست عاشقی غزل ۲۴۷۱ - سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی غزل ۲۴۷۲ - چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی؟ غزل ۲۴۷۳ - آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی غزل ۲۴۷۴ - ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی غزل ۲۴۷۵ - باز ترش شدی مگر یار دگر گزیده‌یی غزل ۲۴۷۶ - هین که خروس بانگ زد وقت صبوح یافتی غزل ۲۴۷۷ - سرکه هفت ساله را از لب او حلاوتی غزل ۲۴۷۸ - باز چه شد تو را دلا؟ باز چه مکر اندری؟ غزل ۲۴۷۹ - پیش از آن که از عدم کرد وجودها سری غزل ۲۴۸۰ - ای دل‌ بی‌قرار من راست بگو چه گوهری؟ غزل ۲۴۸۱ - با همگان فضولکی چون که به ما ملولکی؟ غزل ۲۴۸۲ - ای که لب تو چون شکر هان که قرابه نشکنی غزل ۲۴۸۳ - تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی غزل ۲۴۸۴ - خواجه اگر تو همچو ما‌ بی‌خود و شوخ و مستی‌یی غزل ۲۴۸۵ - یاور من تویی بکن بهر خدای یاری‌یی غزل ۲۴۸۶ - ای زده مطرب غمت در دل ما ترانه‌یی غزل ۲۴۸۷ - هست به خطه عدم شور و غبار و غارتی غزل ۲۴۸۸ - ای که غریب آتشی در دل و جان ما زدی غزل ۲۴۸۹ - گر ز تو بوسه‌یی خرد صد مه و مهر و مشتری غزل ۲۴۹۰ - ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثری غزل ۲۴۹۱ - جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری غزل ۲۴۹۲ - هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی غزل ۲۴۹۳ - رو بنمودمی به تو گر همگی نه جانمی غزل ۲۴۹۴ - زرگر آفتاب را بسته گاز می‌کنی غزل ۲۴۹۵ - آن که بخورد دم به دم سنگ جفای صد منی غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی؟ غزل ۲۴۹۷ - صبح چو آفتاب زد رایت روشنایی‌یی غزل ۲۴۹۸ - مرا سودای آن دلبر ز دانایی و قرایی غزل ۲۴۹۹ - مسلمانان مسلمانان مرا ترکی‌ست یغمایی غزل ۲۵۰۰ - چه افسردی دران گوشه؟ چرا تو هم‌ نمی‌گردی؟ غزل ۲۵۰۱ - گرم سیم و درم بودی، مرا مونس چه کم بودی؟ غزل ۲۵۰۲ - امیر دل همی‌گوید تو را، گر تو دلی داری غزل ۲۵۰۳ - چو سرمست منی ای جان، ز خیر و شر چه اندیشی؟ غزل ۲۵۰۴ - اگر زهر است اگر شکر، چه شیرین است‌‌ بی‌خویشی غزل ۲۵۰۵ - چو‌‌ بی‌گه آمدی باری، درآ مردانه ای ساقی غزل ۲۵۰۶ - مبارک باشد آن رو را بدیدن بامدادانی غزل ۲۵۰۷ - بیامد عید ای ساقی، عنایت را نمی‌دانی غزل ۲۵۰۸ - مرا آن دلبر پنهان، همی‌گوید به پنهانی غزل ۲۵۰۹ - بر دیوانگان امروز آمد شاه پنهانی غزل ۲۵۱۰ - مرا پرسید آن سلطان، به نرمی و سخن خایی غزل ۲۵۱۱ - به باغ و چشمهٔ حیوان چرا این چشم نگشایی؟ غزل ۲۵۱۲ - رها کن ماجرا ای جان، فرو کن سر زبالایی غزل ۲۵۱۳ - بیا ای عارف مطرب چه باشد گر ز خوش خویی غزل ۲۵۱۴ - درآمد در میان شهر آدم زفت سیلابی غزل ۲۵۱۵ - یکی گنجی پدید آمد، دران دکان زرکوبی غزل ۲۵۱۶ - اگر الطاف شمس الدین به دیده برفتاده‌ستی غزل ۲۵۱۷ - ز رنگ روی شمس الدین، گرم خود بو و رنگستی غزل ۲۵۱۸ - اگر امروز دلدارم کند چون دوش بدمستی غزل ۲۵۱۹ - غلام پاسبانانم، که یارم پاسبانستی غزل ۲۵۲۰ - گر آبت بر جگر بودی، دل تو پس چکاره‌ستی غزل ۲۵۲۱ - اگر یار مرا از من، غم و سودا نبایستی غزل ۲۵۲۲ - دل پر درد من امشب، بنوشیده‌‌ست یک دردی غزل ۲۵۲۳ - دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی غزل ۲۵۲۴ - اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی غزل ۲۵۲۵ - اگر گل‌های رخسارش ازان گلشن بخندیدی غزل ۲۵۲۶ - نکو بنگر به روی من، نه آنم من که هر باری غزل ۲۵۲۷ - بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری غزل ۲۵۲۸ - مروت نیست در سرها که اندازند دستاری غزل ۲۵۲۹ - ایا نزدیک جان و دل، چنین دوری روا داری؟ غزل ۲۵۳۰ - دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری غزل ۲۵۳۱ - چو سرمست منی ای جان، زدرد سر چه غم داری؟ غزل ۲۵۳۲ - که افسون خواند در گوشت، که ابرو پر گره داری؟ غزل ۲۵۳۳ - برآ بر بام ای عارف، بکن هر نیم شب زاری غزل ۲۵۳۴ - مها یک دم رعیت شو، مرا شه دان و سالاری غزل ۲۵۳۵ - هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری غزل ۲۵۳۶ - مثال باز رنجورم زمین بر، من ز بیماری غزل ۲۵۳۷ - مگردانید با دلبر، به حق صحبت و یاری غزل ۲۵۳۸ - حجاب از چشم بگشایی، که سبحان الذی اسری غزل ۲۵۳۹ - یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی غزل ۲۵۴۰ - چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر درآمیزی؟ غزل ۲۵۴۱ - الا ای جان جان جان، چو می‌بینی چه می‌پرسی؟ غزل ۲۵۴۲ - بتاب ای ماه بر یارم، بگو یارا اغا پوسی غزل ۲۵۴۳ - بیا ای شاه خودکامه، نشین بر تخت خودکامی غزل ۲۵۴۴ - شنیدم کاشتری گم شد، ز کردی در بیابانی غزل ۲۵۴۵ - مگر مستی نمی‌دانی که چون زنجیر جنبانی غزل ۲۵۴۶ - سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی غزل ۲۵۴۷ - شدم از دست یک باره زدست عشق تا دانی غزل ۲۵۴۸ - تو استظهار آن داری که رو از ما بگردانی غزل ۲۵۴۹ - چو دید آن طرهٔ کافر، مسلمان شد مسلمانی غزل ۲۵۵۰ - یکی دودی پدید آمد، سحرگاهی به هامونی غزل ۲۵۵۱ - دلی یا دیدهٔ عقلی تو، یا نور خدابینی؟ غزل ۲۵۵۲ - کجا باشد دورویان را میان عاشقان جایی؟ غزل ۲۵۵۳ - کجا شد عهد و پیمانی که می‌کردی، نمی‌گویی؟ غزل ۲۵۵۴ - اگر‌‌ بی‌من خوشی یارا به صد دامم چه می‌بندی؟ غزل ۲۵۵۵ - چرا، چون ای حیات جان درین عالم وطن داری غزل ۲۵۵۶ - زهی چشم مرا حاصل شده آیین خون ریزی غزل ۲۵۵۷ - هر آن چشمی که گریان‌‌ست در عشق دلارامی غزل ۲۵۵۸ - الا ای نقش روحانی، چرا از ما گریزانی؟ غزل ۲۵۵۹ - الا ای یوسف مصری ازین دریای ظلمانی غزل ۲۵۶۰ - الا ای جان قدس آخر به سوی من نمی‌آیی؟ غزل ۲۵۶۱ - مسلمانان مسلمانان، مرا جانی‌‌ست سودایی غزل ۲۵۶۲ - یکی فرهنگ دیگر نو برآر، ای اصل دانایی غزل ۲۵۶۳ - من پای همی‌کوبم، ای جان و جهان دستی غزل ۲۵۶۴ - گر عشق بزد راهم، ور عقل شد از مستی غزل ۲۵۶۵ - ای دوست زشهر ما، ناگه به سفر رفتی غزل ۲۵۶۶ - آورد طبیب جان، یک طبله ره آوردی غزل ۲۵۶۷ - افتاد دل و جانم در فتنهٔ طراری غزل ۲۵۶۸ - یک حمله و یک حمله، کامد شب و تاریکی غزل ۲۵۶۹ - آن زلف مسلسل را گر دام کنی، حالی غزل ۲۵۷۰ - پنهان به میان ما، می‌گردد سلطانی غزل ۲۵۷۱ - ای شاه مسلمانان، وی جان مسلمانی غزل ۲۵۷۲ - جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی؟ غزل ۲۵۷۳ - در پردهٔ خاک ای جان؟ عیشی‌‌ست به پنهانی غزل ۲۵۷۴ - از آتش ناپیدا، دارم دل بریانی غزل ۲۵۷۵ - هر لحظه یکی صورت، می‌بینی و زادن نی غزل ۲۵۷۶ - ای خواجه سلام علیک، از زحمت ما چونی؟ غزل ۲۵۷۷ - هم رنگ جماعت شو، تا لذت جان بینی غزل ۲۵۷۸ - ای بود تو از کی نی، وی ملک تو تا کی نی غزل ۲۵۷۹ - با هر که تو درسازی، می‌دان که نیاسایی غزل ۲۵۸۰ - ای خیره نظر در جو، پیش آ و بخور آبی غزل ۲۵۸۱ - ای سوختهٔ یوسف در آتش یعقوبی غزل ۲۵۸۲ - خواهم که روم زین جا، پایم بگرفته‌ستی غزل ۲۵۸۳ - آمد مه ما مستی، دستی، فلکا دستی غزل ۲۵۸۴ - ماییم درین گوشه، پنهان شده از مستی غزل ۲۵۸۵ - گر نرگس خون خوارش، دربند امانستی غزل ۲۵۸۶ - گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی غزل ۲۵۸۷ - ای ساکن جان من، آخر به کجا رفتی؟ غزل ۲۵۸۸ - ای یار غلط کردی، با یار دگر رفتی غزل ۲۵۸۹ - نه چرخ زمرد را محبوس هوا کردی غزل ۲۵۹۰ - ای پردهٔ در پرده، بنگر که چه‌ها کردی غزل ۲۵۹۱ - ای پردهٔ در پرده، بنگر که چه‌ها کردی غزل ۲۵۹۲ - ای صورت روحانی، امروز چه آوردی؟ غزل ۲۵۹۳ - گر شمس و قمر خواهی، نک شمس و قمر، باری غزل ۲۵۹۴ - از مرگ چه اندیشی، چون جان بقا داری؟ غزل ۲۵۹۵ - امشب پریان را من، تا روز به دلداری غزل ۲۵۹۶ - نظاره چه می‌آیی در حلقهٔ بیداری غزل ۲۵۹۷ - گر روی بگردانی، تو پشت قوی داری غزل ۲۵۹۸ - ای جان و جهان آخر از روی نکوکاری غزل ۲۵۹۹ - ای بر سر بازارت، صد خرقه به زناری غزل ۲۶۰۰ - گفتم که بجست آن مه از خانه چو عیاری غزل ۲۶۰۱ - ای بر سر هر سنگی، از لعل لبت نوری غزل ۲۶۰۲ - ای دشمن عقل من، وی داروی بی‌هوشی غزل ۲۶۰۳ - ای بر سر و پا گشته، داری سر حیرانی غزل ۲۶۰۴ - آن چهره و پیشانی، شد قبلهٔ حیرانی غزل ۲۶۰۵ - ای باغ همی‌دانی، کز باد کی رقصانی؟ غزل ۲۶۰۶ - مانده شدم از گفتن، تا تو بر ما مانی غزل ۲۶۰۷ - آن ماه همی‌تابد بر چرخ و زمین یا نی؟ غزل ۲۶۰۸ - افند کلیمیرا از زحمت ما چونی؟ غزل ۲۶۰۹ - در عشق کجا باشد، مانند تو عشقینی؟ غزل ۲۶۱۰ - چونبسته کنی راهی، آخر بشنو آهی غزل ۲۶۱۱ - جانا تو بگو رمزی، از آتش همراهی غزل ۲۶۱۲ - در کوی که می‌گردی؟ ای خواجه چه می‌خواهی؟ غزل ۲۶۱۳ - ای شادی آن روزی، کز راه تو بازآیی غزل ۲۶۱۴ - ما می‌نرویم ای جان، زین خانه دگر جایی غزل ۲۶۱۵ - هم پهلوی خم سر نه، ای خواجهٔ هرجایی غزل ۲۶۱۶ - من نیت آن کردم تا باشم سودایی غزل ۲۶۱۷ - عیسی چو تویی جانا ای دولت ترسایی غزل ۲۶۱۸ - جانا نظری فرما، چون جان نظرهایی غزل ۲۶۱۹ - گل گفت مرا نرمی از خار چه می‌جویی؟ غزل ۲۶۲۰ - ای دل به ادب بنشین، برخیز ز بدخویی غزل ۲۶۲۱ - از هر چه ترنجیدی، با دل تو بگو حالی غزل ۲۶۲۲ - ای خواجه تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟ غزل ۲۶۲۳ - ما گوش شماییم، شما تن زده تا کی؟ غزل ۲۶۲۴ - برخیز که جان است و جهان است و جوانی غزل ۲۶۲۵ - گر علم خرابات تو را همنفسستی غزل ۲۶۲۶ - ای دل تو درین غارت و تاراج چه دیدی؟ غزل ۲۶۲۷ - عاشق شو و عاشق شو، بگذار زحیری غزل ۲۶۲۸ - هر روز بگه ای شه دلدار درآیی غزل ۲۶۲۹ - ای ماه اگر باز برین شکل بتابی غزل ۲۶۳۰ - یا ساقی شرف بشراباتک زندی غزل ۲۶۳۱ - تو دوش زهیدی و شب دوش رهیدی غزل ۲۶۳۲ - ای جان گذرکرده ازین گنبد ناری غزل ۲۶۳۳ - در خانهٔ خود یافتم از شاه نشانی غزل ۲۶۳۴ - امروز درین شهر نفیر است و فغانی غزل ۲۶۳۵ - امروز سماع است و مدام است و سقایی غزل ۲۶۳۶ - ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی غزل ۲۶۳۷ - امروز سماع است و شراب است و صراحی غزل ۲۶۳۸ - ای آنکه به دل‌ها ز حسد خار خلیدی غزل ۲۶۳۹ - برخیز که صبح است و صبوح است و سکاری غزل ۲۶۴۰ - مگریز ز آتش، که چنین خام بمانی غزل ۲۶۴۱ - گیرم که نبینی رخ آن دختر چینی غزل ۲۶۴۲ - زان جای بیا خواجه بدین جای نه جایی غزل ۲۶۴۳ - ای شاه تو ترکی، عجمی وار چرایی؟ غزل ۲۶۴۴ - یک روز مرا بر لب خود میر نکردی غزل ۲۶۴۵ - بخوردم از کف دلبر شرابی غزل ۲۶۴۶ - چه باشد گر چو عقل و جان نخسبی؟ غزل ۲۶۴۷ - دلا چون واقف اسرار گشتی غزل ۲۶۴۸ - دریغا کز میان ای یار رفتی غزل ۲۶۴۹ - منم فانی و غرقه در ثبوتی غزل ۲۶۵۰ - تو آن ماهی که در گردون نگنجی غزل ۲۶۵۱ - کریما تو گلی، یا جمله قندی؟ غزل ۲۶۵۲ - نگارا تو در اندیشه‌ی درازی غزل ۲۶۵۳ - گرین سلطان ما را بنده باشی غزل ۲۶۵۴ - ببین این فتح، زاستفتاح تا کی؟ غزل ۲۶۵۵ - تو نقشی، نقش بندان را چه دانی؟ غزل ۲۶۵۶ - نه آتش‌‌های ما را ترجمانی غزل ۲۶۵۷ - دلا تا نازکی و نازنینی غزل ۲۶۵۸ - اگر درد مرا درمان فرستی غزل ۲۶۵۹ - کسی کو را بود در طبع سستی غزل ۲۶۶۰ - چرا ز اندیشه‌یی بیچاره گشتی؟ غزل ۲۶۶۱ - کجا شد عهد و پیمانی که کردی؟ غزل ۲۶۶۲ - دلا رو رو، همان خون شو که بودی غزل ۲۶۶۳ - مرا چون ناف بر مستی بریدی غزل ۲۶۶۴ - ازین تنگین قفس جانا پریدی غزل ۲۶۶۵ - صلا ای صوفیان کامروز باری غزل ۲۶۶۶ - به تن این جا، به باطن در چه کاری؟ غزل ۲۶۶۷ - مبارک باد بر ما این عروسی غزل ۲۶۶۸ - خبر واده کزین دنیای فانی غزل ۲۶۶۹ - برفتیم ای عقیق لامکانی غزل ۲۶۷۰ - خوشی آخر؟ بگو ای یار چونی؟ غزل ۲۶۷۱ - بر من نیستی، یارا کجایی؟ غزل ۲۶۷۲ - دلا در روزه مهمان خدایی غزل ۲۶۷۳ - سوالی دارم ای خواجه‌ی خدایی غزل ۲۶۷۴ - هلا ای آب حیوان، از نوایی غزل ۲۶۷۵ - بیاموز از پیمبر کیمیایی غزل ۲۶۷۶ - سبک بنواز ای مطرب ربایی غزل ۲۶۷۷ - سلام علیک ای مقصود هستی غزل ۲۶۷۸ - اگر خورشید جاویدان نگشتی غزل ۲۶۷۹ - ز ما برگشتی و با گل فتادی غزل ۲۶۸۰ - چنین باشد، چنین گوید منادی غزل ۲۶۸۱ - کجا شد عهد و پیمان را چه کردی؟ غزل ۲۶۸۲ - به بخت و طالع ما ای افندی غزل ۲۶۸۳ - نگارا تو گلی یا جمله قندی؟ غزل ۲۶۸۴ - شنودم من که چاکر را ستودی غزل ۲۶۸۵ - دگرباره شه ساقی رسیدی غزل ۲۶۸۶ - اگریار مرا از من برآری غزل ۲۶۸۷ - صلا ای صوفیان کامروز باری غزل ۲۶۸۸ - صلا ای صوفیان کامروز باری غزل ۲۶۸۹ - منم غرقه درون جویباری غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟ غزل ۲۶۹۱ - نگفتم دوش ای زین بخاری غزل ۲۶۹۲ - به جان تو پس گردن نخاری غزل ۲۶۹۳ - به تن با ما، به دل در مرغزاری غزل ۲۶۹۴ - مرا بگرفت روحانی نگاری غزل ۲۶۹۵ - متاز ای دل سوی دریای ناری غزل ۲۶۹۶ - مرا در خنده می‌آرد بهاری غزل ۲۶۹۷ - بدید این دل درون دل بهاری غزل ۲۶۹۸ - خداوندا زکات شهریاری غزل ۲۶۹۹ - ندارد مجلس ما بی‌تو نوری غزل ۲۷۰۰ - ز هر چیزی ملول است آن فضولی غزل ۲۷۰۱ - مرا هر لحظه قربان است جانی غزل ۲۷۰۲ - مگیر ای ساقی از مستان کرانی غزل ۲۷۰۳ - ز مهجوران‌ نمی‌جویی نشانی؟ غزل ۲۷۰۴ - برون کن سر، که جان سرخوشانی غزل ۲۷۰۵ - مرا هر لحظه منزل آسمانی غزل ۲۷۰۶ - چه دلشادم به دلدار خدایی غزل ۲۷۰۷ - کجایید ای شهیدان خدایی؟ غزل ۲۷۰۸ - تو هر روزی ازان پشته برآیی غزل ۲۷۰۹ - دلاراما چنین زیبا چرایی؟ غزل ۲۷۱۰ - بیا ای غم که تو بس باوفایی غزل ۲۷۱۱ - بیا ای یار کامروز آن مایی غزل ۲۷۱۲ - بیا جانا که امروز آن مایی غزل ۲۷۱۳ - چنان گشتم ز مستی و خرابی غزل ۲۷۱۴ - چو اسم شمس دین اسما تو دیدی؟ غزل ۲۷۱۵ - مرا اندر جگر بنشست خاری غزل ۲۷۱۶ - بگفتم با دلم آخر قراری غزل ۲۷۱۷ - تو جانا‌ بی‌وصالش در چه کاری غزل ۲۷۱۸ - بیا، ای آن که سلطان جمالی غزل ۲۷۱۹ - مگر تو یوسفان را دلستانی؟ غزل ۲۷۲۰ - تو تا بنشسته‌یی بر دار فانی غزل ۲۷۲۱ - نه آتش‌‌های ما را ترجمانی غزل ۲۷۲۲ - به کوی دل فرورفتم زمانی غزل ۲۷۲۳ - دیدی که چه کرد یار ما، دیدی غزل ۲۷۲۴ - روز ار دو هزار بار می‌آیی غزل ۲۷۲۵ - مندیش ازان بت مسیحایی غزل ۲۷۲۶ - ای دیده ز نم زبون نگشتی؟ غزل ۲۷۲۷ - گر وسوسه ره دهی به گوشی غزل ۲۷۲۸ - باغ است و بهار و سرو عالی غزل ۲۷۲۹ - با این همه مهر و مهربانی غزل ۲۷۳۰ - آورد خبر شکرستایی غزل ۲۷۳۱ - بشنیده بدم که جان جانی غزل ۲۷۳۲ - ای ساقی بادهٔ معانی غزل ۲۷۳۳ - ای وصل تو آب زندگانی غزل ۲۷۳۴ - ای‌ بی‌تو حرام زندگانی غزل ۲۷۳۵ - برجه، که بهار زد صلایی غزل ۲۷۳۶ - چون سوی برادری بپویی غزل ۲۷۳۷ - مجلس چو چراغ و تو چو آبی غزل ۲۷۳۸ - من پار بخورده‌ام شرابی غزل ۲۷۳۹ - ای یار یگانه چند خسبی؟ غزل ۲۷۴۰ - بازم صنما چه می‌فریبی؟ غزل ۲۷۴۱ - ای آن که تو خواب ما ببستی غزل ۲۷۴۲ - ای آن که تو خواب ما ببستی غزل ۲۷۴۳ - رو رو، که ازین جهان گذشتی غزل ۲۷۴۴ - روز طرب است و سال شادی غزل ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی غزل ۲۷۴۶ - آن را که به لطف سر بخاری غزل ۲۷۴۷ - خضری به میان سینه داری غزل ۲۷۴۸ - می‌آید سنجق بهاری غزل ۲۷۴۹ - ای چشم و چراغ شهریاری غزل ۲۷۵۰ - ای جان و جهان چه می‌گریزی؟ غزل ۲۷۵۱ - از قصه حال ما نپرسی؟ غزل ۲۷۵۲ - ای دلبر‌ بی‌دلان صوفی غزل ۲۷۵۳ - ای آن که تو شاه مطربانی غزل ۲۷۵۴ - روزی که مرا ز من ستانی غزل ۲۷۵۵ - چون عشق کند شکرفشانی غزل ۲۷۵۶ - ای وصل تو اصل شادمانی غزل ۲۷۵۷ - کژ زخمه مباش تا توانی غزل ۲۷۵۸ - مست می عشق را حیا نی غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟ غزل ۲۷۶۰ - با دل گفتم چرا چنینی؟ غزل ۲۷۶۱ - در خون دلم رسید فتوی غزل ۲۷۶۲ - در عشق هر آن که شد فدایی غزل ۲۷۶۳ - عشق است دلاور و فدایی غزل ۲۷۶۴ - ماها چو به چرخ دل برآیی غزل ۲۷۶۵ - آن شمع چو شد طرب فزایی غزل ۲۷۶۶ - ای‌ بی‌تو محال جان فزایی غزل ۲۷۶۷ - گر یار لطیف و باوفایی غزل ۲۷۶۸ - ساقی انصاف خوش لقایی غزل ۲۷۶۹ - برخیز و بزن یکی نوایی غزل ۲۷۷۰ - رخ‌ها بنگر تو زعفرانی غزل ۲۷۷۱ - ای قلب و درست را روایی غزل ۲۷۷۲ - ای آن که تو خواب ما ببستی غزل ۲۷۷۳ - با یار بساز تا توانی غزل ۲۷۷۴ - در فنای محض افشانند مردان آستی غزل ۲۷۷۵ - مرغ دل پران مبا، جز در هوای‌ بی‌خودی غزل ۲۷۷۶ - ای رها کرده تو باغی از پی انجیرکی غزل ۲۷۷۷ - شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی غزل ۲۷۷۸ - ای خدایی که مفرح بخش رنجوران تویی غزل ۲۷۷۹ - بانگ می‌زن ای منادی بر سر هر رسته‌‌‌‌یی غزل ۲۷۸۰ - در شرابم چیز دیگر ریختی، در ریختی غزل ۲۷۸۱ - ساقیا بر خاک ما چون جرعه‌ها می‌ریختی غزل ۲۷۸۲ - گر شراب عشق کار جان حیوانیستی غزل ۲۷۸۳ - ای نرفته از دل من اندرآ، شاد آمدی غزل ۲۷۸۴ - در جهان گر بازجویی، نیست‌ بی‌سودا سری غزل ۲۷۸۵ - گر من از اسرار عشقش، نیک دانا بودمی غزل ۲۷۸۶ - آتشینا آب حیوان از کجا آورده‌یی؟ غزل ۲۷۸۷ - ای مهی کندر نکویی از صفت افزوده‌یی غزل ۲۷۸۸ - آه ازان رخسار برق انداز خوش عیاره‌یی غزل ۲۷۸۹ - پیش شمع نور جان، دل هست چون پروانه‌‌‌‌یی غزل ۲۷۹۰ - بار دیگر ملتی برساختی، برساختی غزل ۲۷۹۱ - هر دلی را گر سوی گلزار، جانان خاستی غزل ۲۷۹۲ - سر نهاده بر قدم‌‌های بت چین، نیستی غزل ۲۷۹۳ - این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتی؟ غزل ۲۷۹۴ - ای ملامتگر تو عاشق را سبک پنداشتی غزل ۲۷۹۵ - ای تو جان صد گلستان، از سمن پنهان شدی غزل ۲۷۹۶ - ای که جان‌ها خاک پایت، صورت اندیش آمدی غزل ۲۷۹۷ - تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری غزل ۲۷۹۸ - در دو چشم من نشین، ای آن که از من من تری غزل ۲۷۹۹ - بی‌گهان شد، بهر رفتن سوی روزن ننگری غزل ۲۸۰۰ - در میان جان نشین، کامروز جان دیگری غزل ۲۸۰۱ - عاشقان را آتشی، وان گه چه پنهان آتشی غزل ۲۸۰۲ - آخر ای دلبر تو ما را می‌نجویی اندکی؟ غزل ۲۸۰۳ - ساقیا شد عقل‌ها هم خانهٔ دیوانگی غزل ۲۸۰۴ - چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی غزل ۲۸۰۵ - ای خوشا عیشی که باشد، ای خوشا نظاره‌یی غزل ۲۸۰۶ - آه کان سایه‌ی خدا، گوهردلی، پرمایه‌یی غزل ۲۸۰۷ - گشت جان از صدر شمس الدین یکی سودایی‌یی غزل ۲۸۰۸ - گرچه در مستی خسی را تو مراعاتی کنی غزل ۲۸۰۹ - ساخت بغراقان به رسم عید بغراقانی‌یی غزل ۲۸۱۰ - ای بداده دیده‌های خلق را حیرانی‌یی غزل ۲۸۱۱ - از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی غزل ۲۸۱۲ - ای دهان آلوده جانی، از کجا می خورده‌یی؟ غزل ۲۸۱۳ - اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی غزل ۲۸۱۴ - خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری غزل ۲۸۱۵ - بمشو همره مرغان، که چنین بی‌پر و بالی غزل ۲۸۱۶ - که شکیبد زتو ای جان، که جگرگوشهٔ جانی؟ غزل ۲۸۱۷ - مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیایی غزل ۲۸۱۸ - صنما چون که فریبی، همه عیار فریبی غزل ۲۸۱۹ - اگر او ماه منستی، شب من روز شدستی غزل ۲۸۲۰ - چو به شهر تو رسیدم، تو ز من گوشه گزیدی غزل ۲۸۲۱ - تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری غزل ۲۸۲۲ - تو فقیری، تو فقیری، تو فقیر ابن فقیری غزل ۲۸۲۳ - ز کجایی؟ ز کجایی؟ هله ای مجلس سامی غزل ۲۸۲۴ - مه ما نیست منور، تو مگر چرخ درآیی غزل ۲۸۲۵ - مثل ذرهٔ روزن، همگان گشته هوایی غزل ۲۸۲۶ - همه چون ذرهٔ روزن، ز غمت گشته هوایی غزل ۲۸۲۷ - بده ای دوست شرابی، که خدایی‌ست خدایی غزل ۲۸۲۸ - خبری‌ست نورسیده، تو مگر خبر نداری؟ غزل ۲۸۲۹ - تو نفس نفس برین دل، هوسی دگر گماری غزل ۲۸۳۰ - هله پاسبان منزل، تو چگونه پاسبانی؟ غزل ۲۸۳۱ - چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی غزل ۲۸۳۲ - صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی غزل ۲۸۳۳ - سوی باغ ما سفر کن، بنگر بهار، باری غزل ۲۸۳۴ - به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی غزل ۲۸۳۵ - ز گزاف ریز باده، که تو شاه ساقیانی غزل ۲۸۳۶ - به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی غزل ۲۸۳۷ - هله عاشقان بشارت، که نماند این جدایی غزل ۲۸۳۸ - صفت خدای داری، چو به سینه‌یی درآیی غزل ۲۸۳۹ - بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی غزل ۲۸۴۰ - منگر به هر گدایی، که تو خاص ازان مایی غزل ۲۸۴۱ - به خدا کسی نجنبد، چو تو تن زنی، نجنبی غزل ۲۸۴۲ - بت من زدر درآمد، به مبارکی و شادی غزل ۲۸۴۳ - هله ای پری شب رو، که ز خلق ناپدیدی غزل ۲۸۴۴ - تو که‌یی درین ضمیرم، که فزون‌تر از جهانی؟ غزل ۲۸۴۵ - بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟ غزل ۲۸۴۶ - چو مرا زعشق کهنه، صنما به یاد دادی غزل ۲۸۴۷ - دل بی‌قرار را گو که چو مستقر نداری غزل ۲۸۴۸ - سحر است خیز ساقی بکن آنچه خوی داری غزل ۲۸۴۹ - زبهار جان خبر ده، هله ای دم بهاری غزل ۲۸۵۰ - ز غم تو زار زارم، هله تا تو شاد باشی غزل ۲۸۵۱ - شب و روز آن نکوتر، که به پیش یار باشی غزل ۲۸۵۲ - چو یقین شده‌ست دل را که تو جان جان جانی غزل ۲۸۵۳ - تو زعشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی؟ غزل ۲۸۵۴ - برسید لکلک جان که بهار شد، کجایی؟ غزل ۲۸۵۵ - هله ای دلی که خفته، تو به زیر ظل مایی غزل ۲۸۵۶ - صنما چگونه گویم، که تو نور جان مایی؟ غزل ۲۸۵۷ - چه جمال جان فزایی؟ که میان جان مایی غزل ۲۸۵۸ - صنما تو همچو آتش قدح مدام داری غزل ۲۸۵۹ - برو ای عشق که تا شحنهٔ خوبان شده‌یی غزل ۲۸۶۰ - هست در حلقهٔ ما حلقه ربایی، عجبی غزل ۲۸۶۱ - چند روز است که شطرنج عجب می‌بازی غزل ۲۸۶۲ - هله هش دار که با بی‌خبران نستیزی غزل ۲۸۶۳ - وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزی غزل ۲۸۶۴ - به شکرخنده اگر می‌ببرد دل ز کسی غزل ۲۸۶۵ - در رخ عشق نگر، تا به صفت مرد شوی غزل ۲۸۶۶ - گر گریزی به ملولی ز من سودایی غزل ۲۸۶۷ - نیستی عاشق، ای جلف شکم خوار گدای غزل ۲۸۶۸ - در دلت چیست عجب که چو شکر می‌خندی؟ غزل ۲۸۶۹ - هست اندر غم تو، دلشده دانشمندی غزل ۲۸۷۰ - ای دریغا، در این خانه دمی بگشودی غزل ۲۸۷۱ - به دغل کی بگزیند دل یارم یاری؟ غزل ۲۸۷۲ - مرغ اندیشه که اندر همه دل‌ها بپری غزل ۲۸۷۳ - رو رو ای جان سبک خیز غریب سفری غزل ۲۸۷۴ - سحری کرد ندایی عجب، آن رشک پری غزل ۲۸۷۵ - نی، تو شکلی دگری، سنگ نباشی تو، زری غزل ۲۸۷۶ - شکنی شیشهٔ مردم، گرو از من گیری غزل ۲۸۷۷ - بر یکی بوسه حقستت که چنان می‌لرزی غزل ۲۸۷۸ - هله تا ظن نبری، کز کف من بگریزی غزل ۲۸۷۹ - ننگ هر قافله در ششدرهٔ ابلیسی غزل ۲۸۸۰ - به حق و حرمت آن که همگان را جانی غزل ۲۸۸۱ - گر تو ما را به جفای صنمان ترسانی غزل ۲۸۸۲ - تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنی غزل ۲۸۸۳ - چه حریصی که مرا بی‌خور و بی‌خواب کنی غزل ۲۸۸۴ - به شکرخنده بتا نرخ شکر می‌شکنی غزل ۲۸۸۵ - هله، آن به که خوری این می و از دست روی غزل ۲۸۸۶ - اگر امشب بر من باشی و خانه نروی غزل ۲۸۸۷ - بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی غزل ۲۸۸۸ - به شکرخنده اگر می‌ببرد جان ز کسی غزل ۲۸۸۹ - ای که تو چشمهٔ حیوان و بهار چمنی غزل ۲۸۹۰ - سخن تلخ مگو، ای لب تو حلوایی غزل ۲۸۹۱ - هر که از نیستی آید به سوی او خبری غزل ۲۸۹۲ - ای شه جاودانی، وی مه آسمانی غزل ۲۸۹۳ - قدر غم گر چشم سر بگریستی غزل ۲۸۹۴ - با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟ غزل ۲۸۹۵ - چاره‌یی کو بهتر از دیوانگی؟ غزل ۲۸۹۶ - قرة العین منی ای جان، بلی غزل ۲۸۹۷ - بوی باغ و گلستان آید همی غزل ۲۸۹۸ - هر دم ای دل سوی جانان می‌روی غزل ۲۸۹۹ - بار دیگر عزم رفتن کرده‌یی غزل ۲۹۰۰ - بوی مشکی در جهان افکنده‌یی غزل ۲۹۰۱ - فارغم گر گشت دل آواره‌یی غزل ۲۹۰۲ - ای درآورده جهانی را ز پای غزل ۲۹۰۳ - باوفا یارا جفا آموختی غزل ۲۹۰۴ - عاقبت از عاشقان بگریختی غزل ۲۹۰۵ - اندرآ در خانه یارا ساعتی غزل ۲۹۰۶ - گوید آن دلبر که چون هم دل شدی غزل ۲۹۰۷ - آفتابا سوی مه رویان شدی غزل ۲۹۰۸ - باوفاتر گشت یارم اندکی غزل ۲۹۰۹ - هست امروز آنچه می‌باید، بلی غزل ۲۹۱۰ - باز گردد عاقبت این در، بلی غزل ۲۹۱۱ - طبع چیزی نو به نو خواهد همی غزل ۲۹۱۲ - با من ای عشق امتحان‌ها می‌کنی غزل ۲۹۱۳ - باز چون گل سوی گلشن می‌روی غزل ۲۹۱۴ - ناگهان اندردویدم پیش وی غزل ۲۹۱۵ - خوش بود گر کاهلی یک سو نهی غزل ۲۹۱۶ - مرحبا ای پرده، تو آن پرده‌یی غزل ۲۹۱۷ - هیچ خمری بی‌خماری دیده‌یی؟ غزل ۲۹۱۸ - می‌زنم حلقه‌‌‌ی در هر خانه‌یی غزل ۲۹۱۹ - گر سران را بی‌سری، درواستی غزل ۲۹۲۰ - ای بهار سبز و تر، شاد آمدی غزل ۲۹۲۱ - ساقی این جا هست ای مولا، بلی غزل ۲۹۲۲ - هم تو شمعی، هم تو شاهد هم تو می غزل ۲۹۲۳ - باد بین اندر سرم از باده‌یی غزل ۲۹۲۴ - آه از عشق جمال حوری‌یی غزل ۲۹۲۵ - ای دلی کز گلشکر پرورده‌یی غزل ۲۹۲۶ - گر در آب و گر در آتش می‌روی غزل ۲۹۲۷ - ز کجا آمده‌یی، می‌دانی؟ غزل ۲۹۲۸ - آنچه در سینه نهان می‌داری غزل ۲۹۲۹ - ای خیالی که به دل می‌گذری غزل ۲۹۳۰ - تو چرا جمله نبات و شکری؟ غزل ۲۹۳۱ - از دلبر نهانی، گر بوی جان بیابی غزل ۲۹۳۲ - چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی؟ غزل ۲۹۳۳ - ای آنک امام عشقی، تکبیر کن که مستی غزل ۲۹۳۴ - گفتی شکار گیرم، رفتی شکار گشتی غزل ۲۹۳۵ - گر چه به زیر دلقی شاهی و کیقبادی غزل ۲۹۳۶ - ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی غزل ۲۹۳۷ - از بهر مرغ خانه، چون خانه‌‌یی بسازی غزل ۲۹۳۸ - آن مه چو در دل آید، او را عجب شناسی؟ غزل ۲۹۳۹ - ما را مسلم آمد، هم عیش و هم عروسی غزل ۲۹۴۰ - چون زخمهٔ رجا را بر تار می‌کشانی غزل ۲۹۴۱ - ای گوهر خدایی، آیینهٔ معانی غزل ۲۹۴۲ - اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی غزل ۲۹۴۳ - گرمی مجوی الا از سوزش درونی غزل ۲۹۴۴ - ای مبدعی که سگ را بر شیر می‌فزایی غزل ۲۹۴۵ - ای حیله‌هات شیرین، تا کی مرا فریبی؟ غزل ۲۹۴۶ - دی عهد و توبه کردی، امروز درشکستی غزل ۲۹۴۷ - یا من عجب فتادم، یا تو عجب فتادی غزل ۲۹۴۸ - ای کرده رو چو سرکه، چه گردد ار بخندی؟ غزل ۲۹۴۹ - در غیب هست عودی، کین عشق از اوست دودی غزل ۲۹۵۰ - ای آن که جان ما را در گلشکر کشیدی غزل ۲۹۵۱ - زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری غزل ۲۹۵۲ - گر از شراب دوشین، در سر خمار داری غزل ۲۹۵۳ - بازآمدی که ما را درهم زنی، بشوری غزل ۲۹۵۴ - گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری غزل ۲۹۵۵ - چون روی آتشین را یک دم تو می‌نپوشی غزل ۲۹۵۶ - دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی غزل ۲۹۵۷ - اندر شکست جان شد، پیدا لطیف جانی غزل ۲۹۵۸ - مطرب چو زخمه‌ها را بر تار می‌کشانی غزل ۲۹۵۹ - ای آن که جمله عالم، از توست یک نشانی غزل ۲۹۶۰ - رقصان شو ای قراضه کز اصل اصل کانی غزل ۲۹۶۱ - در رنگ یار بنگر، تا رنگ زندگانی غزل ۲۹۶۲ - با تو عتاب دارم، جانا چرا چنینی؟ غزل ۲۹۶۳ - می‌زن سه تا که یکتا گشتم، مکن دوتایی غزل ۲۹۶۴ - دی دامنش گرفتم کی گوهر عطایی غزل ۲۹۶۵ - ای برده اختیارم، تو اختیار مایی غزل ۲۹۶۶ - هر چند بی‌گه آیی، بی‌گاه خیز مایی غزل ۲۹۶۷ - آمد ز نای دولت، بار دگر نوایی غزل ۲۹۶۸ - ای چنگیان غیبی از راه خوش نوایی غزل ۲۹۶۹ - بوی کباب داری، تو نیز دل کبابی غزل ۲۹۷۰ - با صد هزار دستان، آمد خیال یاری غزل ۲۹۷۱ - اندر قمارخانه، چون آمدی به بازی غزل ۲۹۷۲ - ای آن که مر مرا تو به از جان و دیده‌یی غزل ۲۹۷۳ - ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌یی غزل ۲۹۷۴ - آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی غزل ۲۹۷۵ - هر روز بامداد به آیین دلبری غزل ۲۹۷۶ - شد جادویی حرام و حق از جادویی بری غزل ۲۹۷۷ - هر روز بامداد درآید یکی پری غزل ۲۹۷۸ - ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری غزل ۲۹۷۹ - هر روز بامداد، طلب کار ما تویی غزل ۲۹۸۰ - آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی غزل ۲۹۸۱ - ای سیرگشته از ما، ما سخت مشتهی غزل ۲۹۸۲ - ای ساقی‌یی که آن می احمر گرفته‌یی غزل ۲۹۸۳ - ای ساقی‌یی که آن می احمر گرفته‌یی غزل ۲۹۸۴ - ای مرغ گیر دام نهانی نهاده‌یی غزل ۲۹۸۵ - مه طلعتی و شهره قبایی بدیده‌یی غزل ۲۹۸۶ - ای عشق کز قدیم تو با ما یگانه‌یی غزل ۲۹۸۷ - ای جان و ای دو دیدهٔ بینا، چگونه‌یی غزل ۲۹۸۸ - هر چند شیر بیشه و خورشید طلعتی غزل ۲۹۸۹ - رویش ندیده، پس مکنیدم ملامتی غزل ۲۹۹۰ - جان خاک آن مهی، که خداش است مشتری غزل ۲۹۹۱ - ای عشق پرده در، که تو در زیر چادری غزل ۲۹۹۲ - ای بس فراز و شیب، که کردم طلب گری غزل ۲۹۹۳ - شاها بکش قطار، که شه وار می‌کشی غزل ۲۹۹۴ - ای نای خوش نوای، که دلدار و دلخوشی غزل ۲۹۹۵ - اندر میان جمع چه جان است آن یکی غزل ۲۹۹۶ - گر من ز دست بازی هر غم پژولمی غزل ۲۹۹۷ - ای آسمان که بر سر ما چرخ می‌زنی غزل ۲۹۹۸ - سوگند خورده‌یی که ازین پس جفا کنی غزل ۲۹۹۹ - تا چند از فراق مرا کار بشکنی؟ غزل ۳۰۰۰ - ساقی بیار بادهٔ سغراق ده منی غزل ۳۰۰۱ - ای نای، بس خوش است کز اسرار آگهی غزل ۳۰۰۲ - شوری فتاد در فلک ای مه، چه شسته‌یی؟ غزل ۳۰۰۳ - ای کاشکی تو خویش زمانی بدانی‌‌‌‌یی غزل ۳۰۰۴ - بزم و شراب لعل و خرابات و کافری غزل ۳۰۰۵ - آن دل که گم شده‌ست، هم از جان خویش جوی غزل ۳۰۰۶ - سیمرغ و کیمیا و مقام قلندری غزل ۳۰۰۷ - دوش همه شب، دوش همه شب، گشتم من بر بام حبیبی غزل ۳۰۰۸ - خواجه سلام علیک، گنج وفا یافتی غزل ۳۰۰۹ - اه که چه شیرین بتی‌ست، در تتق زرکشی غزل ۳۰۱۰ - روی من از روی تو، دارد صد روشنی غزل ۳۰۱۱ - هر نفسی از درون، دلبر روحانی‌یی غزل ۳۰۱۲ - ای دل چون آهنت بوده چو آیینه‌یی غزل ۳۰۱۳ - یار در آخر زمان، کرد طرب سازیی غزل ۳۰۱۴ - رو، که به مهمان تو، می‌نروم ای اخی غزل ۳۰۱۵ - جان و جهان، می‌روی، جان و جهان می‌بری غزل ۳۰۱۶ - بازرهان خلق را از سر و از سرکشی غزل ۳۰۱۷ - لاله‌ستان است از، عکس تو هر شوره‌یی غزل ۳۰۱۸ - ای تو ز خوبی خویش، آینه را مشتری غزل ۳۰۱۹ - ای که تو عشاق را همچو شکر می‌کشی غزل ۳۰۲۰ - پیش‌تر آ پیش‌تر، چند ازین ره زنی؟ غزل ۳۰۲۱ - شیردلا، صد هزار شیردلی کرده‌یی غزل ۳۰۲۲ - گفت مرا آن طبیب رو، ترشی خورده‌یی غزل ۳۰۲۳ - قصر بود روح ما، نی تل ویرانه‌یی غزل ۳۰۲۴ - بستگی این سماع، هست ز بیگانه‌یی غزل ۳۰۲۵ - جای دگر بوده‌یی، زان که تهی روده‌یی غزل ۳۰۲۶ - خیره چرا گشته‌‌‌‌یی خواجه، مگر عاشقی؟ غزل ۳۰۲۷ - نیست عجب صف زده، پیش سلیمان پری غزل ۳۰۲۸ - ای صنم گلزاری، چند مرا آزاری؟ غزل ۳۰۲۹ - اه که دلم برد غمزه‌های نگاری غزل ۳۰۳۰ - سلمک الله، نیست مثل تو یاری غزل ۳۰۳۱ - خوش دلم از یار، همچنان که تو دیدی غزل ۳۰۳۲ - از پگه ای یار، زان عقار سمایی غزل ۳۰۳۳ - چند دویدم سوی افندی غزل ۳۰۳۴ - می‌رسد ای جان، باد بهاری غزل ۳۰۳۵ - دوش همه شب، دوش همه شب غزل ۳۰۳۶ - گاه چو اشتر، در وحل آیی غزل ۳۰۳۷ - به خاک پای تو ای مه، هر آن شبی که بتابی غزل ۳۰۳۸ - ببرد عقل و دلم را براق عشق معانی غزل ۳۰۳۹ - هزار جان مقدس، هزار گوهر کانی غزل ۳۰۴۰ - چه آفتاب جمالی، که از مجره گشادی غزل ۳۰۴۱ - اگر مرا تو ندانی، بپرس از شب تاری غزل ۳۰۴۲ - چو مهر عشق سلیمان، به هر دو کون تو داری غزل ۳۰۴۳ - ز حد چون بگذشتی، بیا بگوی که چونی غزل ۳۰۴۴ - گهی به سینه درآیی، گهی ز روح برآیی غزل ۳۰۴۵ - من آن نیم که تو دیدی، چو بینی‌ام نشناسی غزل ۳۰۴۶ - چو صبح دم خندیدی، در بلا بندیدی غزل ۳۰۴۷ - به جان تو، ای طایی، که سوی ما بازآیی غزل ۳۰۴۸ - تو آسمان منی، من زمین به حیرانی غزل ۳۰۴۹ - ربود عقل و دلم را جمال آن عربی غزل ۳۰۵۰ - خدایگان جمال و خلاصهٔ خوبی غزل ۳۰۵۱ - به عاقبت بپریدی و در نهان رفتی غزل ۳۰۵۲ - چه باده بود که در دور از بگه دادی غزل ۳۰۵۳ - ز قیل و قال تو گر خلق بو نبردندی غزل ۳۰۵۴ - منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری غزل ۳۰۵۵ - بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاری غزل ۳۰۵۶ - خورانمت می جان، تا دگر تو غم نخوری غزل ۳۰۵۷ - اگر ز حلقهٔ این عاشقان کران گیری غزل ۳۰۵۸ - ز بامداد درآورد دلبرم جامی غزل ۳۰۵۹ - چه باک دارد عاشق ز ننگ و بدنامی؟ غزل ۳۰۶۰ - نهان شدند معانی ز یار بی‌معنی غزل ۳۰۶۱ - اگر تو یار نداری، چرا طلب نکنی؟ غزل ۳۰۶۲ - اگر تو مست شرابی، چرا حشر نکنی؟ غزل ۳۰۶۳ - به هر دلی که درآیی، چو عشق بنشینی غزل ۳۰۶۴ - ز بامداد دلم می‌پرد به سودایی غزل ۳۰۶۵ - شدم به سوی چه آب، همچو سقایی غزل ۳۰۶۶ - رسید ترکم، با چهره‌های گل وردی غزل ۳۰۶۷ - تو در عقیلهٔ ترتیب کفش و دستاری غزل ۳۰۶۸ - فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری غزل ۳۰۶۹ - نگاهبان دو دیده‌ست چشم دلداری غزل ۳۰۷۰ - اگر به خشم شود چرخ هفتم از تو بری غزل ۳۰۷۱ - دلا، همای وصالی، بپر، چرا نپری؟ غزل ۳۰۷۲ - به من نگر، که به جز من، به هر که درنگری غزل ۳۰۷۳ - بیا بیا که پشیمان شوی ازین دوری غزل ۳۰۷۴ - مسلم آمد یار مرا دل افروزی غزل ۳۰۷۵ - بیا بیا، که تو از نادرات ایامی غزل ۳۰۷۶ - بلندتر شده است آفتاب انسانی غزل ۳۰۷۷ - ایا مربی جان، از صداع جان چونی؟ غزل ۳۰۷۸ - ز آب، تشنه گرفته‌ست خشم می‌بینی غزل ۳۰۷۹ - بیامدیم دگربار سوی مولایی غزل ۳۰۸۰ - تو نور دیدهٔ جان، یا دو دیدهٔ مایی غزل ۳۰۸۱ - تو عاشقی؟ چه کسی؟ از کجا رسیدستی؟ غزل ۳۰۸۲ - رهید جان دوم، از خودی و از هستی غزل ۳۰۸۳ - بیا بیا، که چو آب حیات درخوردی غزل ۳۰۸۴ - به جان تو که بگویی وطن کجا داری غزل ۳۰۸۵ - به حق آن که تو جان و جهان، جهانداری غزل ۳۰۸۶ - شبی که دررسد از عشق، پیک بیداری غزل ۳۰۸۷ - اگر تو همره بلبل، ز بهر گلزاری غزل ۳۰۸۸ - حرام گشت ازین پس فغان و غم خواری غزل ۳۰۸۹ - به اهل پردۀ اسرارها ببر خبری غزل ۳۰۹۰ - بجه بجه ز جهان، تا شه جهان باشی غزل ۳۰۹۱ - اگر دمی بگذاری هوا و نااهلی غزل ۳۰۹۲ - هزار جان مقدس، فدای سلطانی غزل ۳۰۹۳ - نگفتمت که تو سلطان خوب رویانی؟ غزل ۳۰۹۴ - بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونی؟ غزل ۳۰۹۵ - ازین درخت بدان شاخ و بر نمی‌بینی غزل ۳۰۹۶ - ز بامداد دلم می‌جهد به سودایی غزل ۳۰۹۷ - بیا، بیا که شدم در غم تو سودایی غزل ۳۰۹۸ - ترش ترش بنشستی، بهانه دربستی غزل ۳۰۹۹ - بداد پندم استاد عشق ز استادی غزل ۳۱۰۰ - ببست خواب مرا جادوانه دلداری غزل ۳۱۰۱ - کسی که باده خورد بامداد زین ساقی غزل ۳۱۰۲ - برست جان و دلم از خودی و از هستی غزل ۳۱۰۳ - پدید گشت یکی آهویی درین وادی غزل ۳۱۰۴ - طواف کعبهٔ دل کن، اگر دلی داری غزل ۳۱۰۵ - ز صبح گاه فتادم به دست سرمستی غزل ۳۱۰۶ - فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری غزل ۳۱۰۷ - میان تیرگی خواب و نور بیداری غزل ۳۱۰۸ - به دست هجر تو زارم، تو نیز می‌دانی غزل ۳۱۰۹ - کالی تیشی آیانسو، ای افندی چلبی غزل ۳۱۱۰ - جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی غزل ۳۱۱۱ - تو چنین نبودی، تو چنین چرایی؟ غزل ۳۱۱۲ - تو خدای خویی، تو صفات هویی غزل ۳۱۱۳ - نه ز عاقلانم، که ز من بگیری غزل ۳۱۱۴ - عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری؟ غزل ۳۱۱۵ - در لطف اگر بروی، شاه همه چمنی غزل ۳۱۱۶ - دلا گر مرا تو ببینی ندانی غزل ۳۱۱۷ - پذیرفت این دل ز عشقت خرابی غزل ۳۱۱۸ - نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟ غزل ۳۱۱۹ - نشانت که جوید؟ که تو‌ بی‌نشانی غزل ۳۱۲۰ - اگر چه لطیفی و زیبالقایی غزل ۳۱۲۱ - هم ایثار کردی، هم ایثار گفتی غزل ۳۱۲۲ - الا میر خوبان، هلا تا نرنجی غزل ۳۱۲۳ - به حیلت تو خواهی، که در را ببندی غزل ۳۱۲۴ - چو عشقش برآرد سر از‌ بی‌قراری غزل ۳۱۲۵ - بتا گر مرا تو ببینی، ندانی غزل ۳۱۲۶ - گل سرخ دیدم، شدم زعفرانی غزل ۳۱۲۷ - عجیب العجایب تویی در کیایی غزل ۳۱۲۸ - تو هر چند صدری، شه مجلسی غزل ۳۱۲۹ - رضیت بما قسم الله لی غزل ۳۱۳۰ - تماشا مرو، نک تماشا تویی غزل ۳۱۳۱ - الا هات حمراء کالعندم غزل ۳۱۳۲ - خواهیم یارا کامشب نخسپی غزل ۳۱۳۳ - حدی نداری، در خوش لقایی غزل ۳۱۳۴ - تو جان مایی، ماه سمایی غزل ۳۱۳۵ - با چرخ گردان، تیر هوایی غزل ۳۱۳۶ - خواهی ز جنون بویی ببری غزل ۳۱۳۷ - سلطان منی، سلطان منی غزل ۳۱۳۸ - آن به که مرا تمکین نکنی غزل ۳۱۳۹ - صنما، خرگه توام، که بسازی و برکنی غزل ۳۱۴۰ - صنما، بر همه جهان، تو چو خورشید سروری غزل ۳۱۴۱ - ای خجل از تو شکر و آزادی غزل ۳۱۴۲ - حکم نو کن، که شاه دورانی غزل ۳۱۴۳ - مستی و عاشقانه می‌گویی غزل ۳۱۴۴ - بحر ما را کنار بایستی غزل ۳۱۴۵ - آوخ آوخ، چو من وفاداری غزل ۳۱۴۶ - ای دل ار محنت و بلا داری غزل ۳۱۴۷ - ساقیا، ساقیا، روا داری غزل ۳۱۴۸ - تا شدستی امیر چوگانی غزل ۳۱۴۹ - مستم از باده‌های پنهانی غزل ۳۱۵۰ - من مرید توام، مراد تویی غزل ۳۱۵۱ - چند اندر میان غوغایی؟ غزل ۳۱۵۲ - گر چه تو نیم شب رسیدستی غزل ۳۱۵۳ - ز اول بامداد سرمستی غزل ۳۱۵۴ - ز اول بامداد سرمستی غزل ۳۱۵۵ - در غم یار، یار بایستی غزل ۳۱۵۶ - در غم یار، یار بایستی غزل ۳۱۵۷ - آن که چون ابر خواند کف تورا غزل ۳۱۵۸ - رو، مسلم تو راست‌ بی‌کاری غزل ۳۱۵۹ - زندگانی مجلس سامی غزل ۳۱۶۰ - جان جانی و جان صد جانی غزل ۳۱۶۱ - خامشی، ناطقی، مگر جانی غزل ۳۱۶۲ - ای که مستک شدی و می‌گویی غزل ۳۱۶۳ - عشق در کفر کرد اظهاری غزل ۳۱۶۴ - مست و خوشی، باده کجا خورده‌یی؟ غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان، دوش کجا بوده‌یی؟ غزل ۳۱۶۶ - ای دل سرمست، کجا می‌پری؟ غزل ۳۱۶۷ - از مه من، مست دو صد مشتری غزل ۳۱۶۸ - یا ملک المغرب والمشرق غزل ۳۱۶۹ - گر نه شکار غم دلدارمی غزل ۳۱۷۰ - ای که تو از عالم ما می‌روی غزل ۳۱۷۱ - خشم مرو خواجه پشیمان شوی غزل ۳۱۷۲ - ای که ازین تنگ قفص می‌پری غزل ۳۱۷۳ - باده ده، ای ساقی هر متقی غزل ۳۱۷۴ - صد دل و صد جان به دمی دادمی غزل ۳۱۷۵ - کار به پیری و جوانیستی غزل ۳۱۷۶ - کردم با کان گهر آشتی غزل ۳۱۷۷ - آدمی‌یی، آدمی‌یی، آدمی غزل ۳۱۷۸ - در دل من پردهٔ نو می‌زنی غزل ۳۱۷۹ - این طریق دارهم یا سندی و سیدی غزل ۳۱۸۰ - اخلائی، اخلائی، صفونی عند مولایی غزل ۳۱۸۱ - ما انصف ندمانی، لو انکر ادمانی غزل ۳۱۸۲ - بغداد همان است که دیدی و شنیدی غزل ۳۱۸۳ - ای جان، چندان خوبی، نوباوهٔ یعقوبی غزل ۳۱۸۴ - کسی کو را بود خلق خدایی غزل ۳۱۸۵ - عزیزی و کریم و لطف داری غزل ۳۱۸۶ - بگو ای تازه رو، کم کن ملولی غزل ۳۱۸۷ - اتی النیروز مسرورالجنان غزل ۳۱۸۸ - ادر کأسی و دعنی عن فنونی غزل ۳۱۸۹ - یا ساقی اسقنی براح غزل ۳۱۹۰ - سلب العشق فؤادی، حصل الیوم مرادی غزل ۳۱۹۱ - کالی تیشی آینوسوای افندی چلبی غزل ۳۱۹۲ - لا یغرنک سد هوس عن رایی غزل ۳۱۹۳ - غدرالعشق فزلت قدمی غزل ۳۱۹۴ - وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری غزل ۳۱۹۵ - درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامی غزل ۳۱۹۶ - بار من است او به چه نغزی، خواجه اگرچه همه مغزی غزل ۳۱۹۷ - سیدی ایم هو کی، خذ یدی ایم هو کی غزل ۳۱۹۸ - گهی پرده سوزی، گهی پرده داری غزل ۳۱۹۹ - الام طماعیة العاذل غزل ۳۲۰۰ - هٰذا طبیبی، عند الدوآء غزل ۳۲۰۱ - یا ساقی الحی، اسمع سوالی غزل ۳۲۰۲ - هٰذا سیدی، هٰذا سندی غزل ۳۲۰۳ - طیب الله عیشکم، لا اوحش الله من ابی غزل ۳۲۰۴ - یا ملک المبعث والمحشر غزل ۳۲۰۵ - روزن دل، آه چه خوش روزنی غزل ۳۲۰۶ - اضحکنی بنظرة، قلت له فهٰکذی غزل ۳۲۰۷ - قد اسکرنی ربی من قهوة مد راری غزل ۳۲۰۸ - الا فی العشق تشریفی و عیدی غزل ۳۲۰۹ - نسیت الیوم من عشقی صلاتی غزل ۳۲۱۰ - اتاک الصوم فی حلل السعود غزل ۳۲۱۱ - نسیم الصبح جد بالابتشار غزل ۳۲۱۲ - الا یا مالکا رق الزمان غزل ۳۲۱۳ - املأ قدح البقا ندیمی غزل ۳۲۱۴ - یا مالک ذمة الزمان غزل ۳۲۱۵ - یا ساقیة المدام هاتی غزل ۳۲۱۶ - طارت حیلی و زال حیلی غزل ۳۲۱۷ - قالت الکأس ارفعونی کم الیٰ کم تحبسونی غزل ۳۲۱۸ - ترکبن طبقا عن طبق مولائی غزل ۳۲۱۹ - اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری غزل ۳۲۲۰ - لا قی الفراش نارا کن هٰکذا حبیبی غزل ۳۲۲۱ - الا حریم لیلیٰ، علیکم سلامی غزل ۳۲۲۲ - اخرج عن المکان، یا صارم الزمان غزل ۳۲۲۳ - یا من یزید حسنک حقا تحیری غزل ۳۲۲۴ - یا ویح نفسنا بفوات الفضائل غزل ۳۲۲۵ - یا ملک المحشر، ترحم لا ترتشی غزل ۳۲۲۶ - قلت له مصبحا یا ملک المشرق غزل ۳۲۲۷ - یا ساقی الراح خذ واملاء به طاسی غزل ۳۲۲۸ - ایا ملتقی العیش کم تبعدی غزل ۳۲۲۹ - یا ولی نعمتی و سلطانی غزل ۳۲۳۰ - یا سندا لحاظه عاقلتی و مسکنی