هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به حالت جنون و بی‌خودی سخن می‌گوید. او از چنگ و جام به عنوان نمادهایی از ننگ و نام یاد می‌کند و ابراز می‌کند که از فرزانگی دلگیر شده و به دنبال دیوانگی و آشوب است. شاعر آرزوی رهایی مانند پرنده‌ای از قفس را دارد و می‌خواهد از همه تعلقات دنیوی بگذرد. در پایان، از قاآنی می‌خواهد که با همت خود، همه چیز را در هم بشکند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده مانند جنون و رهایی، درک این شعر را برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار می‌سازد. همچنین، برخی مضامین مانند بی‌خودی و در هم شکستن قید و بندها ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

غزل ۱ - صدشکر گو‌یم هر زمان هم‌ چنگ را هم‌ جام را

صدشکر گو‌یم هر زمان هم‌ چنگ را هم‌ جام را
کاین هر دو بردند از میان هم ننگ را هم نام را ۱

دلتنگم از فرزانگی دارم سر دیوانگی
کز خود دهم بیگانگی هم خاص را هم عام را ۲

خواهم جنونی صف شکن آشوب جان مرد و زن
آرد به شورش تن به تن هم پخته را هم خام را ۳

چون مرغ پرد از قفس دیگر نیندیشد ز کس
بیند مدام از پیش و پس هم دانه را هم دام را ۴

قاآنی ار همت کنی دل از دو عالم برکنی
یک باره درهم بشکنی هم شیشه را هم جام را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

قبلی:قصاید
گوهر بعدی:غزل ۲ - زین پس به کار ناید رطل و سبو مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.