غزل ۱ - صدشکر گو‌یم هر زمان هم‌ چنگ را هم‌ جام را غزل ۲ - زین پس به کار ناید رطل و سبو مرا غزل ۳ - کنون که برگ و نوا نیست باغ و بستان را غزل ۴ - ضحاک ‌وار کشته بسی بی گناه را غزل ۵ - حیران کند جمال تو ماه دو هفته را غزل ۶ - چه شیرین گفت خسرو این عبارت غزل ۷ - ز ما صد جان وز آن لب یک عبارت غزل ۸ - دامن وصل تو گر افتد به دست غزل ۹ - که بود آن ترک خون‌آشام سرمست غزل ۱۰ - دل دیوانه که خود را به سر زلف تو بستست غزل ۱۱ - قوت من باده قوتم یارست غزل ۱۲ - دل هرجایی من آفت جانست و تنست غزل ۱۳ - چه غم ز بی کلهی کآ‌سمان کلاه منست غزل ۱۴ - اگر از خوردن می لعل لبت رنگینست غزل ۱۵ - آن نه رویست که یک باغ‌ گل و نسرینست غزل ۱۶ - زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست غزل ۱۷ - به چشم من همه آفاق پر کاهی نیست غزل ۱۸ - یارکی مراست رند و بذله گو غزل ۱۹ - دوش‌ رندی خلوتی‌ خوش خالی از اغیار داشت غزل ۲۰ - سخن از بوسهٔ آن لعل لب نوش افتاد غزل ۲۱ - دل شکسته من آهش ار اثر دارد غزل ۲۲ - مرا شوخیست شیرین‌لب که ‌رنگ نیشکر دارد غزل ۲۳ - غم عشق تو آ‌زادم ز غم‌های جهان دارد غزل ۲۴ - دل تو خاره و جسمت حریر را ماند غزل ۲۵ - رفتند دوستان و کم از بیش و کم نماند غزل ۲۶ - نگار سرو قد من چو عزم باغ کند غزل ۲۷ - لحن اسماعیل آشوبی که در دستان کند غزل ۲۸ - ای رفیقان امشب اسماعیل غوغا می‌کند غزل ۲۹ - طالع مسعود چیست طلعت محمود غزل ۳۰ - شب دوشین‌ که مرا لب به لب نوشین بود غزل ۳۱ - هر جا حکایت از صنمی دلربا رود غزل ۳۲ - خلق را قصهٔ حسن پری از یاد رود غزل ۳۳ - مست‌ و بیخود سروناز من به‌ صحرا می‌رود غزل ۳۴ - دولت آنست که از در صنمی تازه درآید غزل ۳۵ - ماه من از زلف چون گره بگشاید غزل ۳۶ - چونست که اسماعیل هرگه به خروش آید غزل ۳۷ - ای شیخ چه دل نهی به دستار غزل ۳۸ - دلدار بود دین و دل و طاقت و قرار غزل ۳۹ - واقفی ای پیک چون ز حال دل زار غزل ۴۰ - هرکس به هوای جان گرفتار غزل ۴۱ - ای حسن تو چون فتنهٔ چشم تو جهانگیر غزل ۴۲ - ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوش غزل ۴۳ - پیر مغان جام میم داد دوش غزل ۴۴ - لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش غزل ۴۵ - تا به شکار رفته‌ای گشته دلم شکار غم غزل ۴۶ - نه تو دست عهد دادی که ز مهر سر نتابم غزل ۴۷ - به جرم عشق تو گر می‌زنند بر دارم غزل ۴۸ - دست در حلقهٔ آن طرهٔ پرچین دارم غزل ۴۹ - بکش ار کشی به تیغم، بزن ار زنی به تبرم غزل ۵۰ - ز بس که هجر تو لاغر میان بکاست تنم غزل ۵۱ - دی من و محمود در وثاق نشستیم غزل ۵۲ - بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم غزل ۵۳ - واجب نبود دل به بتی بیهده بستن غزل ۵۴ - نکو نبود به یکبار ترک ما گفتن غزل ۵۵ - آن سنگدل که شیشهٔ جانهاست جای او غزل ۵۶ - ای آفتاب بندهٔ تابنده رای تو غزل ۵۷ - قاصدی کو تا فرستم سوی تو غزل ۵۸ - یارکی هست مرا به لطافت ملکو غزل ۵۹ - دلم به‌ زلف تو عهدی که بسته بود شکستی غزل ۶۰ - ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاری غزل ۶۱ - بتا ز دست ببردی دلم به طراری غزل ۶۲ - مگر دریچهٔ نوری تو یا نتیجهٔ حوری غزل ۶۳ - گر به تیغم بکشی زار و به خونم بکشی غزل ۶۴ - به رنگ و بوی جهانی نه بلکه بهتر از آنی غزل ۶۵ - دلا بیا بشنو از حکیم قاآنی غزل ۶۶ - گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانی غزل ۶۷ - دوست دارم که مرا در بر خود بنشانی غزل ۶۸ - ای شوخ نازپرور آشوب عقل و دینی غزل ۶۹ - ای روی تو فرخنده‌ترین صنع الهی غزل ۷۰ - دلبران اخترند و تو ماهی غزل ۷۱ - به هر چه وصف نمایم ترا به زیبایی غزل ۷۲ - تو در خوبی و زیبایی چنان امروز یکتایی غزل ۷۳ - تو را رسمست اول دلربایی غزل ۷۴ - نامدی دوش و دلم تنگ شد از تنهایی غزل ۷۵ - این چه حالست که از سرکله انداخته‌ای غزل ۷۶ - دارم نگار سنگدل سیم سینه‌ای