شماره ۳۵ - ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت

ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت
همه از فضل خداوند میسر گردد ۱

گر چکد نقطه‌ای از کلک تو در بحر محیط
چون سخنهای تو موجش همه‌ گوهر‌ گردد ۲

پشه در سایهٔ اقبال تو سیمرغ شود
باز از هیبت قهر تو کبوتر گردد ۳

قطره از تربیتت لؤلؤ رخشنده شود
ذرّه از مهر تو خورشید منوّر گردد ۴

گر به بال پشه‌ای صورت حزم توکشند
بال او سخت‌تر از سدّ سکندر گردد ۵

میر ملک جم از آنجا که تو را دارد دوست
زیبد ار قدر تو با عرش برابرگردد ۶

چند محروم ز لطف تو شود قاآنی
دل چون آینه‌اش از چه مکدرگردد ۷

در علاج غمش امروز بکن تدبیری
کانچه تدبیر نمایی تو مقدر گردد ۸

حالی او تشنهٔ آبست و تویی رود روان
از لب رود روان تشنه چسان برگردد ۹

گرچه صد ره چو قلم تو بریش بند از بند
همچنان در ره اخلاص تو با سر گردد ۱۰