هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نور و صفای صوفی سخن میگوید و اشاره به حضور پراکندهی این نور در جهان دارد. همچنین، با استفاده از استعارههایی مانند دایره و نقطه، به وحدت وجود و پیوستگی آغاز و پایان اشاره میکند. در پایان، با ذکر سید مست و دعوت به نوشیدن باده، به مفاهیم عرفانی مانند مستی معنوی و رندی پرداخته میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مستی و بادهنوشی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۷۹ - صوفی صافی است در عین صفا
صوفی صافی است در عین صفا
می نماید نور او او را به ما ۱
ذره ای از آفتاب نور او
نیست خالی در همه ارض و سما ۲
نقطه نقطه دایره پیموده است
جمع کرده ابتدا و انتها ۳
سید مست است و جام می به دست
گر تو رندی باده می نوشی بیا ۴
می نماید نور او او را به ما ۱
ذره ای از آفتاب نور او
نیست خالی در همه ارض و سما ۲
نقطه نقطه دایره پیموده است
جمع کرده ابتدا و انتها ۳
سید مست است و جام می به دست
گر تو رندی باده می نوشی بیا ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۸ - گر بیازارد مرا موری نیازارم ورا
گوهر بعدی:غزل ۸۰ - فلولاه و لولانا لما کان الذی کانا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
