هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق و عرفان میپردازد و میگوید میخانه محل عاشقان است و عشق، جان عالم است. عاشق و معشوق یکی هستند و در این مسیر، بیان و معانی دیگر جایگاهی ندارند. در مجلس عاشقان، تنها شراب و ساقی و رند مهم است. شاعر از نور عشق در چشم مستان سخن میگوید و اشاره میکند که این اشعار از دریای بیکران عرفان سرچشمه گرفتهاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند شراب و میخانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.
غزل ۳۰۶ - میخانه سرای عاشقان است
میخانه سرای عاشقان است
خود خلوت خاص عاشقانست ۱
عالم بدن است و عشق جانان
جان است که در بدن روانست ۲
عشقست که عاشق است و معشوق
در مذهب عاشقان چنان است ۳
با صورت و معنئی که او راست
چه جای معانی و بیان است ۴
جام است و شراب و رند و ساقی
در مجلس ما همین همان است ۵
در دیدهٔ مست ما نظر کن
نوری که به چشم ما عیان است ۶
این گوهر نظم نعمت الله
از بحر محیط بیکران است ۷
خود خلوت خاص عاشقانست ۱
عالم بدن است و عشق جانان
جان است که در بدن روانست ۲
عشقست که عاشق است و معشوق
در مذهب عاشقان چنان است ۳
با صورت و معنئی که او راست
چه جای معانی و بیان است ۴
جام است و شراب و رند و ساقی
در مجلس ما همین همان است ۵
در دیدهٔ مست ما نظر کن
نوری که به چشم ما عیان است ۶
این گوهر نظم نعمت الله
از بحر محیط بیکران است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۵ - جانست که در بدن روانست
گوهر بعدی:غزل ۳۰۷ - رندی که حریف عاشقان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
