هوش مصنوعی:
این متن عرفانی به وحدت عاشق و معشوق اشاره دارد و بیان میکند که همه چیز از دید عاشق، جلوهای از معشوق است. عشق در این متن به عنوان نیرویی سرمست و فراتر از عقل توصیف شده است. همچنین، شاعر از حالت بیخودی و مستی عرفانی سخن میگوید و تأکید میکند که هر کس این حال را تجربه کند، جهان را زیبا میبیند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۴۵ - چشم ما روشن به نور روی اوست
چشم ما روشن به نور روی اوست
هرچه بیند دوست را بیند به دوست ۱
عاشق و معشوق ما هر دو یکی است
تا نپنداری که این رشته دوتوست ۲
جرعهٔ جام می ما هر که خورد
چون محبان دائما در جستجوست ۳
عشق سرمست است و فارغ از همه
عقل مخمور است و هم در گفتگوست ۴
بسته ام نقش خیالش در نظر
هرچه دیده می شود چشمم بر اوست ۵
خرقه می شویم به جام می مدام
مدتی شد تا مرا این شست و شوست ۶
هر که بیند نعمت الله با همه
بد نبیند هرچه می بیند نکوست ۷
هرچه بیند دوست را بیند به دوست ۱
عاشق و معشوق ما هر دو یکی است
تا نپنداری که این رشته دوتوست ۲
جرعهٔ جام می ما هر که خورد
چون محبان دائما در جستجوست ۳
عشق سرمست است و فارغ از همه
عقل مخمور است و هم در گفتگوست ۴
بسته ام نقش خیالش در نظر
هرچه دیده می شود چشمم بر اوست ۵
خرقه می شویم به جام می مدام
مدتی شد تا مرا این شست و شوست ۶
هر که بیند نعمت الله با همه
بد نبیند هرچه می بیند نکوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۴ - چشم ما روشن به نور اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۴۶ - چشم ما روشن به نور روی اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
