هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا یا شاعر دیگری از مکتب عرفان اسلامی است که به موضوع وحدت وجود، عشق الهی و فنا در معشوق حقیقی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که همه چیز جز ظهور یک حقیقت واحد نیست و ذهن انسان از درک این وحدت عاجز است. او به تمایز میان صورت و معنی، ارزش واقعی عشق الهی و بی‌اعتباری دنیوی اشاره می‌کند و در نهایت به پاکی روح و برتری انسان کامل می‌پردازد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان اسلامی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم لایه‌های معنایی این شعر با مشکل مواجه شوند.

غزل ۳۸۷ - او با تو ، تو را از او خبر نیست

او با تو ، تو را از او خبر نیست
جز عین یکی ، یکی دگر نیست ۱

نقشی که خیال غیر دارد
صاحبنظرش بر آن نظر نیست ۲

چون صورت دوست معنی ماست
بس معتبر است و مختصر نیست ۳

در بحر گهر بود ولیکن
چون دُر یتیم ما گهر نیست ۴

در کوچهٔ ما بیا و بنشین
زان کوچه مرو که ره به در نیست ۵

ما خرقهٔ خویش پاک شستیم
از هستی ما بر او اثر نیست ۶

خیر البشر است سید ما
گویند بشر ولی بشر نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۸۶ - عشق را با کفر و ایمان کار نیست
گوهر بعدی:غزل ۳۸۸ - خوشتر از ساغر می همدم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.