هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای عشق و رابطهی عاشقانه میپردازد و بیان میکند که هرکس در کار و حال خود خوش است. از عاشق و یارش گرفته تا زاهد و رند، هر کس در دنیای خود شادمان است. شاعر بار عشق را با خوشحالی بر دوش میکشد و عشقبازی را کار همیشگی دل میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند میخواری و رندی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۵۶۹ - عاشق و یار خویش خوش باشد
عاشق و یار خویش خوش باشد
دل و دلدار خویش خوش باشد ۱
زاهد و زهد و رند و میخواری
هر کس و کار خویش خوش باشد ۲
بلبل مست و عاشق شیدا
خود و گلزار خویش خوش باشد ۳
بار عشقش نهاده ام بر دل
می کشم بار خویش خوش باشد ۴
عاشقانه به دُردی دردش
کرده تیمار خویش خوش باشد ۵
عشقبازی است کار دل دائم
دل به کردار خویش خوش باشد ۶
نعمت الله خوش بود با من
یار با یار خویش خوش باشد ۷
دل و دلدار خویش خوش باشد ۱
زاهد و زهد و رند و میخواری
هر کس و کار خویش خوش باشد ۲
بلبل مست و عاشق شیدا
خود و گلزار خویش خوش باشد ۳
بار عشقش نهاده ام بر دل
می کشم بار خویش خوش باشد ۴
عاشقانه به دُردی دردش
کرده تیمار خویش خوش باشد ۵
عشقبازی است کار دل دائم
دل به کردار خویش خوش باشد ۶
نعمت الله خوش بود با من
یار با یار خویش خوش باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۸ - ناز با یار غار خوش باشد
گوهر بعدی:غزل ۵۷۰ - مدام همدم جام شراب خوش باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.