هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به وحدت در کثرت و کثرت در وحدت می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آینه، باده، و جام، به بیان این مفهوم می‌پردازد که ذات هستی یکی است اما صفات و مظاهر آن بی‌شمار است. همچنین، به عشق الهی و مستی ناشی از آن اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.

غزل ۶۱۱ - از سر ذوق دیده ام عین یکی و نام صد

از سر ذوق دیده ام عین یکی و نام صد
ذات یکی صفت بسی خاص یکی و عام صد ۱

حسن یکی و در نظر آینه بی شمار هست
روح یکی و تن هزار باده یکی و جام صد ۲

گر به صد آینه یکی رو بنمود صد نشد
نقش خیال او صد و صد نشد آن کدام صد ۳

همدم جام پر میم ساقی مجلس ویم
پیش یکی گرفته ام ساغر می مدام صد ۴

نام یکی اگر یکی صد نهد ای عزیز من
صد نشود حقیقتش یک بود او به نام صد ۵

در دو جهان خدا یکی نیست در آن یکی شکی
ملک بسی ملک یکی شاه بسی غلام صد ۶

عاشق و مست و واله هم همدم نعمة اللهم
نوش کنم به عشق او ساغر می به کام صد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱۰ - توحید و موحد و موحد
گوهر بعدی:غزل ۶۱۲ - دلی که درد ندارد دوا کجا یابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.