هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به توصیف بخشش‌ها و رحمت بی‌حد و حصر خداوند می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که خداوند با نام و نشان خود، همه چیز را به بندگانش عطا کرده، رازهای پنهان را آشکار ساخته، و تاج و تخت حکومت را به آنان بخشیده است. همچنین، خداوند در آینه دل، تصویر خود را نشان داده و گنجینه‌ای از اسماء الهی را به بندگان عرضه کرده است. این متن، نعمت‌های الهی را از ازل تا ابد به تصویر می‌کشد و خداوند را به عنوان سرور عاشقان معرفی می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۶۶۷ - پادشه حکم ما روان بنمود

پادشه حکم ما روان بنمود
هم به نام خودش نشان بنمود ۱

هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان بنمود ۲

در میخانه را گشود به ما
راز پنهان به ما عیان بنمود ۳

حکم تاج و کمر به ما بخشید
این عطا او به ما چنان بنمود ۴

رو در آئینهٔ دلم بنمود
نام تمثال خویش جان بنمود ۵

نقد گنج خزانهٔ اسما
جمله انعام این و آن بنمود ۶

نعمت الله در ازل بنواخت
تا ابد میر عاشقان بنمود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۶۶ - خوش خیالی به خواب رو بنمود
گوهر بعدی:غزل ۶۶۸ - صبحدم آفتاب رو بنمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.