هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به توصیف بخششها و رحمت بیحد و حصر خداوند میپردازد. شاعر بیان میکند که خداوند با نام و نشان خود، همه چیز را به بندگانش عطا کرده، رازهای پنهان را آشکار ساخته، و تاج و تخت حکومت را به آنان بخشیده است. همچنین، خداوند در آینه دل، تصویر خود را نشان داده و گنجینهای از اسماء الهی را به بندگان عرضه کرده است. این متن، نعمتهای الهی را از ازل تا ابد به تصویر میکشد و خداوند را به عنوان سرور عاشقان معرفی میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۶۷ - پادشه حکم ما روان بنمود
پادشه حکم ما روان بنمود
هم به نام خودش نشان بنمود ۱
هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان بنمود ۲
در میخانه را گشود به ما
راز پنهان به ما عیان بنمود ۳
حکم تاج و کمر به ما بخشید
این عطا او به ما چنان بنمود ۴
رو در آئینهٔ دلم بنمود
نام تمثال خویش جان بنمود ۵
نقد گنج خزانهٔ اسما
جمله انعام این و آن بنمود ۶
نعمت الله در ازل بنواخت
تا ابد میر عاشقان بنمود ۷
هم به نام خودش نشان بنمود ۱
هر چه در غیب و در شهادت بود
همه ایثار بندگان بنمود ۲
در میخانه را گشود به ما
راز پنهان به ما عیان بنمود ۳
حکم تاج و کمر به ما بخشید
این عطا او به ما چنان بنمود ۴
رو در آئینهٔ دلم بنمود
نام تمثال خویش جان بنمود ۵
نقد گنج خزانهٔ اسما
جمله انعام این و آن بنمود ۶
نعمت الله در ازل بنواخت
تا ابد میر عاشقان بنمود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۶۶ - خوش خیالی به خواب رو بنمود
گوهر بعدی:غزل ۶۶۸ - صبحدم آفتاب رو بنمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.