غزل ۶۷۹ - لطف ساقی بسی کرم فرمود

لطف ساقی بسی کرم فرمود
در میخانه ای به ما بگشود ۱

هر چه در غیب و در شهادت بود
بود و نابود را به ما بنمود ۲

جام گیتی نما هویدا کرد
می خمخانه را به ما پیمود ۳

آتش عشق اوست در دل ما
خوش بود آتشی چنین بی دود ۴

هو هو لا اله الا هو
لیس فی الدار غیره موجود ۵

از ازل تا ابد عنایت او
بود با بندگان و خواهد بود ۶

نعمت الله حریف و ساقی او
هر که آمد به بزم ما آسود ۷