هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، مستی معنوی، سجده در برابر معشوق، و غرق شدن در دریای عشق می‌پردازد. شاعر از زبان یک عاشق مست و رند سخن می‌گوید که در راه عشق و زیبایی معشوق، خود را فراموش کرده و در این مسیر غرق شده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'مستی' و 'خراب' ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد و مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.

غزل ۷۲۶ - هر که بر خاک راه او افتاد

هر که بر خاک راه او افتاد
بد مگویش که او نکو افتاد ۱

به هوائی که خاک راه افتاد
رند سرمست کو به کو افتاد ۲

بت من پرده را ز رو برداشت
بنده سجده کنان برو افتاد ۳

عشق مستانه در خروش آمد
عقل مسکین به گفتگو افتاد ۴

آفتاب جمال رو بنمود
مه هلالی شد و دو تو افتاد ۵

هر که چون ما فتاد در دریا
غرقه گردید و سو به سو افتاد ۶

نعمت الله فتاد مست و خراب
نظری کن ببین که چو افتاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۲۵ - آتشی در نهاد جان افتاد
گوهر بعدی:غزل ۷۲۷ - دل به دست زلف دلبر اوفتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.