هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، مستی معنوی، سجده در برابر معشوق، و غرق شدن در دریای عشق میپردازد. شاعر از زبان یک عاشق مست و رند سخن میگوید که در راه عشق و زیبایی معشوق، خود را فراموش کرده و در این مسیر غرق شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'مستی' و 'خراب' ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد و مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.
غزل ۷۲۶ - هر که بر خاک راه او افتاد
هر که بر خاک راه او افتاد
بد مگویش که او نکو افتاد ۱
به هوائی که خاک راه افتاد
رند سرمست کو به کو افتاد ۲
بت من پرده را ز رو برداشت
بنده سجده کنان برو افتاد ۳
عشق مستانه در خروش آمد
عقل مسکین به گفتگو افتاد ۴
آفتاب جمال رو بنمود
مه هلالی شد و دو تو افتاد ۵
هر که چون ما فتاد در دریا
غرقه گردید و سو به سو افتاد ۶
نعمت الله فتاد مست و خراب
نظری کن ببین که چو افتاد ۷
بد مگویش که او نکو افتاد ۱
به هوائی که خاک راه افتاد
رند سرمست کو به کو افتاد ۲
بت من پرده را ز رو برداشت
بنده سجده کنان برو افتاد ۳
عشق مستانه در خروش آمد
عقل مسکین به گفتگو افتاد ۴
آفتاب جمال رو بنمود
مه هلالی شد و دو تو افتاد ۵
هر که چون ما فتاد در دریا
غرقه گردید و سو به سو افتاد ۶
نعمت الله فتاد مست و خراب
نظری کن ببین که چو افتاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۲۵ - آتشی در نهاد جان افتاد
گوهر بعدی:غزل ۷۲۷ - دل به دست زلف دلبر اوفتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.