هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از محبت و رحمت معشوق (که می‌تواند خدا، معشوق زمینی یا پیر عرفان باشد) سخن می‌گوید و به نوشیدن شراب معنوی و بهره‌گیری از نعمت‌های او دعوت می‌کند. در ابیات مختلف، مفاهیمی مانند می‌نوشی، ساقی، میخانه و جام شراب به‌صورت نمادین برای بیان مفاهیم عرفانی به‌کار رفته‌اند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های شراب و می‌نوشی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد. همچنین، درک صحیح آن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.

غزل ۷۳۴ - می محبت او نوش کن که نوشت باد

می محبت او نوش کن که نوشت باد
بیا و خدمت او نوش کن که نوشت باد ۱

شراب پاک هلال است و ساقی سرمست
زلال نعمت او نوش کن که نوشت باد ۲

همیشه رحمت او آبرو دهد ما را
ز آب رحمت او نوش کن که نوشت باد ۳

چو جای جام و صراحی بیا به میخانه
به قدر همت او نوش کن که نوشت باد ۴

بیا که قسمت ما کرده اند جام شراب
خوشست قسمت او نوش کن که نوشت باد ۵

رسید ساقی کوثر حیات می بخشد
ز دست حضرت او نوش کن که نوشت باد ۶

شراب سید ما جرعه ای به صد جان است
به یاد قیمت او نوش کن که نوشت باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۳۳ - جام جم می خورم که نوشم باد
گوهر بعدی:غزل ۷۳۵ - ورد صاحبنظران فاتحهٔ روی تو باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.