هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و صوفیانه به زیبایی‌های معنوی و عرفانی می‌پردازد و از مفاهیمی مانند نور، شراب معنوی، گنج حقیقی و مشاهدهٔ حق در همه چیز سخن می‌گوید. شاعر از خواننده می‌خواهد تا در پدیده‌های طبیعی و انسانی، جلوه‌های الهی را ببیند و به مستی معنوی برسد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'شراب معنوی' و 'مستی خراب' نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

غزل ۸۳۰ - در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر

در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
آب از حباب می نوش جام و شراب بنگر ۱

در کوی میفروشان رندانه خوش قدم نه
ما را اگر بیابی مست و خراب بنگر ۲

آن گنج کنت کنزاً می جو به هر چه یابی
اسمای حق تعالی در شیخ و شاب و بنگر ۳

از نور آفتابش عالم شده منور
گر نور چشم داری در آفتاب بنگر ۴

جامی ز می پر از می در بزم ما روان است
در عین ما نظر کن آب و حباب بنگر ۵

هر صورتی که بینی معنی به تو نماید
جاوید بی حجابی در هر حجاب بنگر ۶

پیوسته نعمت الله می می دهد به رندان
با او دمی بر آور خیر و ثواب بنگر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۲۹ - در حسن ماهرویان آن آفتاب بنگر
گوهر بعدی:غزل ۸۳۱ - راه شرابخانه را می دهمت نشان دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.