هوش مصنوعی: این شعر عرفانی بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق الهی است. شاعر از نور و مهر معشوق سخن می‌گوید و عشق را تنها راه رسیدن به او می‌داند. او خود و دیگر عاشقان را از جنس دیگری می‌داند و از خلوت با معشوق و همدمی با او سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۸۳۴ - یافتم از نور تو تابی دگر

یافتم از نور تو تابی دگر
دیدم از مهر تو مهتابی دگر ۱

جز در خلوتسرای عشق تو
نیست عشاق تو را بابی دگر ۲

دیگران از آب و گل باشند و ما
از گل عشقیم و از آبی دگر ۳

آنکه جان ما خیال روی اوست
دیده ام بیدار و در خوابی دگر ۴

ما محبان حبیب عاشقیم
تو محب حب احبابی دگر ۵

بی سبب ما با مسبب همدمیم
ای مسبب بنگر اسبابی دگر ۶

سیدم در صحبت صاحبدلان
محرم یاران و اصحابی دگر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۳۳ - ای مرا در هر سخن بحری گر
گوهر بعدی:غزل ۸۳۵ - جز وجود او نمی دانیم موجودی دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.