هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که مخاطب را به ترک دلبستگیهای دنیوی و مادی، گذر از وجود و عدم، و رسیدن به حالتی از وحدت و بیخودی فرا میخواند. شاعر از مفاهیمی مانند نور و ظلمت، دنیا و آخرت، و نوشیدن از جام عرفان سخن میگوید و در نهایت به بیکرانی میخانه عشق اشاره میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند نوشیدن از جام ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا گمراهکننده باشد.
غزل ۱۰۸۳ - بگذر ز وجود و ز عدم هم
بگذر ز وجود و ز عدم هم
بگذر ز حدوث وز قدم هم ۱
در آب بشو کتاب معقول
بشکن تو دوات را قلم هم ۲
رو دنیی و آخرت رها کن
تا نور نماند و ظلم هم ۳
می نوش ز خم خسروانی
آخر چه کنی تو جام جم هم ۴
آنجا که منم نه صبح و نه شام
نه روز و نه شب نه بیش و کم هم ۵
میخانه اگر چه بیکران است
می نوش به قدر خویش هم هم ۶
نعمت بگذار نعمت الله
از لا چه گشاید و نعم هم ۷
بگذر ز حدوث وز قدم هم ۱
در آب بشو کتاب معقول
بشکن تو دوات را قلم هم ۲
رو دنیی و آخرت رها کن
تا نور نماند و ظلم هم ۳
می نوش ز خم خسروانی
آخر چه کنی تو جام جم هم ۴
آنجا که منم نه صبح و نه شام
نه روز و نه شب نه بیش و کم هم ۵
میخانه اگر چه بیکران است
می نوش به قدر خویش هم هم ۶
نعمت بگذار نعمت الله
از لا چه گشاید و نعم هم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۸۲ - من به خدا که از خدا غیر خدا نمی خوهم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۸۴ - غیر او با او نگنجد در دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.