غزل ۱۲۴۵ - چشم من شد به نور او روشن

چشم من شد به نور او روشن
نظری کن به نور او در من ۱

هر خیالی که نقش می بندم
بود آن یوسفی و پیراهن ۲

جام گیتی نما به دست آور
تا نماید تو را به تو روشن ۳

کنج میخانه جنت الماویست
خوش بهشتیست گر کنی مسکن ۴

دست ساقی ما بگیر و ببوس
سرخود را به پای او افکن ۵

عاشق مست چون سخن گوید
عقل مخمور می شود الکن ۶

گر تو هستی محب سید ما
دل رند شکسته را مشکن ۷