غزل ۱۲۷۴ - قدمی نه به خلوت یاران

قدمی نه به خلوت یاران
یار اگر بایدت بیا یاران ۱

هر که ما چون فتاد در دریا
کی خورد غم ز قطرهٔ باران ۲

کار ما عاشقی بود دائم
بود این کار کار بیکاران ۳

ما و رندی و خدمت ساقی
زاهد و بندگی هشیاران ۴

هر عزیزی که می خورد با ما
نبود خار پیش میخواران ۵

وه که زلف بتم چه طرار است
می برد دل ز دست عیاران ۶

بندهٔ سید خراباتم
لاجرم سرورم به سرداران ۷