هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، رندی، خدمت به معشوق، و بیاعتنایی به دنیای مادی میپردازد. شاعر از یاران و خلوت با معشوق سخن میگوید و عاشقی را کار دائمی خود میداند. همچنین، به ستایش ساقی و مینوشی اشاره دارد و زاهد و هشیاران را به بندگی محکوم میکند. در پایان، شاعر خود را بندهٔ سید خرابات معرفی میکند و برتری خود را بر سرداران میستاید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم رندی نیاز به درک عمیقتری از ادبیات و فلسفه دارد.
غزل ۱۲۷۴ - قدمی نه به خلوت یاران
قدمی نه به خلوت یاران
یار اگر بایدت بیا یاران ۱
هر که ما چون فتاد در دریا
کی خورد غم ز قطرهٔ باران ۲
کار ما عاشقی بود دائم
بود این کار کار بیکاران ۳
ما و رندی و خدمت ساقی
زاهد و بندگی هشیاران ۴
هر عزیزی که می خورد با ما
نبود خار پیش میخواران ۵
وه که زلف بتم چه طرار است
می برد دل ز دست عیاران ۶
بندهٔ سید خراباتم
لاجرم سرورم به سرداران ۷
یار اگر بایدت بیا یاران ۱
هر که ما چون فتاد در دریا
کی خورد غم ز قطرهٔ باران ۲
کار ما عاشقی بود دائم
بود این کار کار بیکاران ۳
ما و رندی و خدمت ساقی
زاهد و بندگی هشیاران ۴
هر عزیزی که می خورد با ما
نبود خار پیش میخواران ۵
وه که زلف بتم چه طرار است
می برد دل ز دست عیاران ۶
بندهٔ سید خراباتم
لاجرم سرورم به سرداران ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۷۳ - چه خوش ذوقیست ذوق باده نوشان
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷۵ - جام گیتی نمای ما انسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
