هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، شاعر و عارف ایرانی، دعوتی به تأمل و نگریستن به جهان با نگاهی معنوی است. شاعر از مخاطب میخواهد تا با نگاهی مست و معنوی به جهان بنگرد و در پس ظواهر، حقیقت یکتای بیهمتا را ببیند. او تأکید میکند که همه چیز بازتابی از ذات الهی است و با نگریستن عمیق، میتوان این حقیقت را دریافت.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۸۴ - بیا در چشم مست ما نظر کن
بیا در چشم مست ما نظر کن
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
درین دریای بی پایان قدم نه
به عین ما درین دریا نظر کن ۲
هزاران آینه گر رو نماید
در آن یکتای بی همتا نظر کن ۳
نظر کن ناظر و منظور بنگر
دمی در دیدهٔ بینا نظر کن ۴
همه اشیا به ما او را نماید
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۵
به نور روی او او را توان دید
توان دید آنچنان جانا نظر کن ۶
کتاب نعمت الله خوش بخوانش
مسما در همه اسما نظر کن ۷
ببین منظور و ناظر را نظر کن ۱
درین دریای بی پایان قدم نه
به عین ما درین دریا نظر کن ۲
هزاران آینه گر رو نماید
در آن یکتای بی همتا نظر کن ۳
نظر کن ناظر و منظور بنگر
دمی در دیدهٔ بینا نظر کن ۴
همه اشیا به ما او را نماید
نظر کن در همه اشیا نظر کن ۵
به نور روی او او را توان دید
توان دید آنچنان جانا نظر کن ۶
کتاب نعمت الله خوش بخوانش
مسما در همه اسما نظر کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸۳ - دمی در چشم مست ما نظر کن
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۵ - عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.