هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر جستجوی حقیقت، عشق الهی و وحدانیت تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد از ظواهر عبور کند و به دنبال نور الهی در همه چیز بگردد. عشق بیحد و مرز و حضور خداوند در تمامی مظاهر هستی، موضوع اصلی این شعر است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن، به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
غزل ۱۳۱۸ - بگذر از قطره برو دریا بجو
بگذر از قطره برو دریا بجو
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
دیدهٔ ما جز جمال او ندید
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۲
بی سر و پا گرد میخانه بر آ
در چنان جای خوشی ما را بجو ۳
هر چه بینی هر که آید در نظر
حضرت یکتای بی همتا بجو ۴
عشق را جای معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا بجو ۵
مجلس عشقست و این مأوای ماست
ترک مأوا کرده ای ما را بجو ۶
مظهری بی نعمت الله کی بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
دیدهٔ ما جز جمال او ندید
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۲
بی سر و پا گرد میخانه بر آ
در چنان جای خوشی ما را بجو ۳
هر چه بینی هر که آید در نظر
حضرت یکتای بی همتا بجو ۴
عشق را جای معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا بجو ۵
مجلس عشقست و این مأوای ماست
ترک مأوا کرده ای ما را بجو ۶
مظهری بی نعمت الله کی بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۷ - خوش درآ در بحر ما ما را بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۹ - نقد گنج کنج دل از ما بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
