هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق الهی، روشنایی درون و رهایی از تعلقات دنیوی سخن میگوید. او از مستی معنوی، فراموشی دانش ظاهری و غرق شدن در دریای عشق الهی صحبت میکند و مخاطب را به تأمل در نور حقیقت دعوت مینماید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در این متن، درک آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین، برخی مفاهیم مانند مستی معنوی و رهایی از وجود و عدم نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۱۲ - خیالش نقش می بندم به دیده
خیالش نقش می بندم به دیده
چنین نقش و خیالی خود که دیده ۱
به نور اوست روشن دیدهٔ من
نظر فرما که بینی نور دیده ۲
الفبا خواندم و کردم فراموش
خطی بر عالم و آدم کشیده ۳
گذشته از وجود و از عدم هم
نمانده سیئات و هم حمیده ۴
خراباتست و ما مست و خرابیم
ز مخموران عالم وارهیده ۵
بیا با ما درین دریا و بنشین
که دریائیست نیکو آرمیده ۶
نگر در آفتاب نعمت الله
که در هر ذره ای روشن بدیده ۷
چنین نقش و خیالی خود که دیده ۱
به نور اوست روشن دیدهٔ من
نظر فرما که بینی نور دیده ۲
الفبا خواندم و کردم فراموش
خطی بر عالم و آدم کشیده ۳
گذشته از وجود و از عدم هم
نمانده سیئات و هم حمیده ۴
خراباتست و ما مست و خرابیم
ز مخموران عالم وارهیده ۵
بیا با ما درین دریا و بنشین
که دریائیست نیکو آرمیده ۶
نگر در آفتاب نعمت الله
که در هر ذره ای روشن بدیده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۱۱ - ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۱۳ - خیالش نقش می بندد به دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
