غزل ۱۵۵۴ - دل به دریا ده که تا دریا شوی

دل به دریا ده که تا دریا شوی
نزد ما بنشین که همچون ما شوی ۱

ساغر دُردی درد دل بنوش
تا دمی همدرد بودردا شوی ۲

از بلا چون کار ما بالا گرفت
رو به بالاکش که تا بالا شوی ۳

غیر نور او نبیند چشم تو
گر به نور روی او بینا شوی ۴

آن یکی در هر یکی بینی عیان
در دو عالم گر دمی یکتا شوی ۵

عشق را جائی معین هست نیست
جای او یابی اگر بی جا شوی ۶

نعمت الله جو که از ارشاد او
عارف یکتای بی همتا شوی ۷