قطعه ۱۱۳ - منم که همت من جز خدا نمی جوید

منم که همت من جز خدا نمی جوید
خوشست همت عالی که باد پاینده ۱

مرا به سایهٔ طوبی چه التفات بود
که هست سایهٔ من آفتاب تابنده ۲

تو راست دنیی وعقبی مراست حضرت او
تو راست خطهٔ دارا مراست دارنده ۳

به نور طلعت او روشنست دیدهٔ ما
چه جای روشنی آفتاب تابنده ۴

به روی او در میخانه را گشادم باز
ببین تو مرحمت حضرت گشاینده ۵

ز روی خود به کرم ساز بینوا بنواخت
بیا و گوش کن آواز آن نوازنده ۶

اگر یکی به هزار آینه نماید رو
هزار رو بنماید یکی نماینده ۷

مرو که شاه جهانی مرا غلام بود
از آنکه سید خود را به جان شدم بنده ۸