هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از لطف و عنایت الهی سخن میگوید و با اشاره به زندهبودن دل بدون نیاز به آب و گل، مستانه از نامتناهی (خدا) یاد میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۸۳ - دل دوش دم از لطف الهی می زد
دل دوش دم از لطف الهی می زد
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد ۱
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد ۲
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد ۱
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۲ - در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
گوهر بعدی:رباعی ۸۴ - بیماری اگر کنی دوا به باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
