هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که از مخاطب میخواهد در شب به مهمانی مستان برود، به خویشان و بیخویشان خدمت کند، و در این شب خاص (شب قدر) چراغ خانهی اندوه شود. همچنین، از مخاطب میخواهد که در صورت دوری از رحمت، عیبداری، ضعف، درد، کفر، یا گناه، به ایمان، غفران، احسان، بهشت و رضوان تبدیل شود. در ادامه، از مخاطب میخواهد که برای پاسبانی و دیورانی، طبل جانی بکوبد و شهب شیطان شود. در پایان، از ماه میخواهد که در شب تیره بدرخشد و دل مضطر را به سکوت و پنهانشدن دعوت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیدهی عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۱۶۴ - اگر بگذشت روز ای جان، به شب مهمان مستان شو
اگر بُگذشت روز ای جان، به شب مهمانِ مَستان شو
بَرِ خویشان و بیخویشان، شبی تا روزْ مهمان شو ۱
مَرو ای یوسُفِ خوبان زِ پیشِ چَشمِ یعقوبان
شبِ قَدْری کُن این شب را، چراغِ بیتِ اَحْزان شو ۲
اگر دوریمْ رَحمَت شو، وَگَر عوریمْ خِلْعَت شو
وَگَر ضَعْفیم صِحَّت شو، وَگَر دَردیمْ دَرمان شو ۳
اگر کُفریمْ ایمان شو، وَگَر جُرمیمْ غُفران شو
وَگَر عوریمْ اِحْسان شو، بهشتی باش و رِضوان شو ۴
برایِ پاسبانی را، بِکوب آن طَبْلِ جانی را
برایِ دیورانی را، شُهُب اندازِ شیطان شو ۵
تو بَحْریّ و جهانْ ماهی، بگاهی چیست و بیگاهی
حَیاتِ ماهیان خواهی، بر ایشان آبِ حیوان شو ۶
شبِ تیره چه خوش باشد که مَهْ مهمانِ ما باشد
برایِ شب رُوانِ جان، بَرآ ای ماه تابان شو ۷
خَمُش کُن ای دلِ مُضْطَر، مگو دیگر زِ خیر و شَر
چو پیشِ اوست سِرّ مُظْهَر، دَهان بَربَند و پنهان شو ۸
بَرِ خویشان و بیخویشان، شبی تا روزْ مهمان شو ۱
مَرو ای یوسُفِ خوبان زِ پیشِ چَشمِ یعقوبان
شبِ قَدْری کُن این شب را، چراغِ بیتِ اَحْزان شو ۲
اگر دوریمْ رَحمَت شو، وَگَر عوریمْ خِلْعَت شو
وَگَر ضَعْفیم صِحَّت شو، وَگَر دَردیمْ دَرمان شو ۳
اگر کُفریمْ ایمان شو، وَگَر جُرمیمْ غُفران شو
وَگَر عوریمْ اِحْسان شو، بهشتی باش و رِضوان شو ۴
برایِ پاسبانی را، بِکوب آن طَبْلِ جانی را
برایِ دیورانی را، شُهُب اندازِ شیطان شو ۵
تو بَحْریّ و جهانْ ماهی، بگاهی چیست و بیگاهی
حَیاتِ ماهیان خواهی، بر ایشان آبِ حیوان شو ۶
شبِ تیره چه خوش باشد که مَهْ مهمانِ ما باشد
برایِ شب رُوانِ جان، بَرآ ای ماه تابان شو ۷
خَمُش کُن ای دلِ مُضْطَر، مگو دیگر زِ خیر و شَر
چو پیشِ اوست سِرّ مُظْهَر، دَهان بَربَند و پنهان شو ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۶۳ - چو شیرینتر نمود ای جان، مها شور و بلای تو
گوهر بعدی:غزل ۲۱۶۵ - فقیر است او، فقیر است او، فقیر ابن الفقیر است او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.