هوش مصنوعی:
در این متن شاعر از خاک و غبار در میخانه صحبت میکند و آن را به زیبایی ماه و عطر زلف معشوق تشبیه مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۱۰ - خاک در میخانه مگر بیخته اند
خاک در میخانه مگر بیخته اند
کاین گرد و غبار را بر انگیخته اند ۱
یا ماه رخان خطهٔ ماهانند
کز زلف عبیر در جهان ریخته اند ۲
کاین گرد و غبار را بر انگیخته اند ۱
یا ماه رخان خطهٔ ماهانند
کز زلف عبیر در جهان ریخته اند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - ملک و ملکوت با هم آمیخته اند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - هر باده که از حضرت الله دهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
