هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از رفتن به سوی معشوق (جانان) و سپس پنهان شدن سخن میگوید. همچنین اشارهای به رفتن نعمتالله از جهان دارد و بیان میکند که با نور ایمان رفتهاند. این ابیات حس عرفانی و عاشقانه را توأمان منتقل میکنند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این متن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
رباعی ۲۱۳ - انگشت زنان بر در جانان رفتیم
انگشت زنان بر در جانان رفتیم
پیدا بودیم باز پنهان رفتیم ۱
گوئی که برفت نعمت الله ز جهان
رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم ۲
پیدا بودیم باز پنهان رفتیم ۱
گوئی که برفت نعمت الله ز جهان
رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۲ - آن صورت الطاف الهی مائیم
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۴ - ما درویشیم پادشاهی بخشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
