هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که هرگاه به آینه نگاه میکند، تصویر زیبایی معشوق را میبیند. او با نگاهی به جام جهاننما، همه کمالات را در یک چیز (معشوق) جمع میبیند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۲۳۵ - هر آینه ای که آید اندر نظرم
هر آینه ای که آید اندر نظرم
تمثال جمال روی او می نگرم ۱
در جام جهان نما نگاهی کردم
مجموع کمال در یکی می شمرم ۲
تمثال جمال روی او می نگرم ۱
در جام جهان نما نگاهی کردم
مجموع کمال در یکی می شمرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۴ - گویی که توکل و رضایی دارم
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۶ - تا جان دارم به می خوری می کوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
