هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و غنایی است که از مضامینی مانند مینوشی، عشق، طبیعت و فلسفه زندگی استفاده میکند. شاعر از ساقی، باغبان، واعظ و دیگر نمادها برای بیان احساسات خود بهره میبرد و به مفاهیمی مانند مستی، عشق، ناپایداری دنیا و آرزوهای بشری اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و شراب نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۵۳۵ - ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشان
ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشان
مست شراب هم به ریاحین فرو فشان ۱
ای باغبان تو بزم فرو چین که بی خودیم
دامان گل بیار و بر حرف خو فشان ۲
خاموش واعظا که دم گرم نیستت
جامی بگیر و بر جگر گفت و گو فشان ۳
توفان ناز و عشوه اساس امید کند
ای دل جهان جهان طلب آرزو فشان ۴
پیشت رخم در آتش دل پایدار نیست
ای خضر هر نفس دم آبی فرو فشان ۵
عرفی گل و گلاب چه ریزی به خاک ما
مشتی خس و شیشهٔ زهری فرو فشان ۶
مست شراب هم به ریاحین فرو فشان ۱
ای باغبان تو بزم فرو چین که بی خودیم
دامان گل بیار و بر حرف خو فشان ۲
خاموش واعظا که دم گرم نیستت
جامی بگیر و بر جگر گفت و گو فشان ۳
توفان ناز و عشوه اساس امید کند
ای دل جهان جهان طلب آرزو فشان ۴
پیشت رخم در آتش دل پایدار نیست
ای خضر هر نفس دم آبی فرو فشان ۵
عرفی گل و گلاب چه ریزی به خاک ما
مشتی خس و شیشهٔ زهری فرو فشان ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳۴ - کو می شوقی که دل مست جنون آید برون
گوهر بعدی:غزل ۵۳۶ - تو ای زاهد برو افسانهٔ باغ ارم بشنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
