هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از رسم مغان که بخشندگی و عطاست یاد میکند و درخواست جامی از آنها دارد. او این عمل را نه نشانهی سخاوت، بلکه شکرانهای برای صافی لبهای تشنه میداند و درخواست درد (احتمالاً عشق یا معرفت) برای تشنگان را روا میشمارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
رباعی ۱۹ - از باب مغان که رسمشان جود و عطاست
از باب مغان که رسمشان جود و عطاست
جامی بدهند این نه آیین سخاست ۱
شکرانهٔ صاف های لب تشه طلب
دردی بدهند، تشنگانیم، رواست ۲
جامی بدهند این نه آیین سخاست ۱
شکرانهٔ صاف های لب تشه طلب
دردی بدهند، تشنگانیم، رواست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸ - آنم که رعیت کمینم دهر است
گوهر بعدی:رباعی ۲۰ - عرفی سخنت گر چه معما رنگ است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
