فی ترک العادة بالمجاهدة

چکنی در کنار مادر خو
آخر ای نازنین کم از دو دو ۱

پای در نه به راه بی‌فریاد
بر خرد خوان که هرچه باداباد ۲

آنکه با میل مال و مُل باشد
نقد در دل ز بیم ذُل باشد ۳

به مُل و مال میل تا چه کنی
الفی قد چو دال تا چه کنی ۴

تا تو ترکی همی کنی بر من
هندویت نقد گشت جان ‌می‌کن ۵

تا تو خود را نهی چو ترک محل
هندویت سر گرفت زیر بغل ۶

علف میش خود نکرده به کف
گرگ را گشته همچو میش علف ۷

تو علف گشته مر فنا را رَو
باز داده ز دست گوز گرو ۸

تو طلبکار قوت و خصم تو باز
چنگ کرده به حنجر تو دراز ۹