هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر تمایل خود را به تجربهی لحظات زیبا و گذرای طبیعت، مانند خواب اقاقیاها و نفس اطلسیها، بیان میکند. او حتی در مواجهه با درد و رنج (نمادینه شده با زنبق کبود کارد) نیز به دنبال درک این زیباییهاست. شعر در فضایی خیالانگیز و با تصاویر شاعرانه، گذر زمان و تضاد بین سبکی و سنگینی را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم انتزاعی و تصاویر شاعرانهی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، اشاره به درد و رنج (زنبق کبود کارد) نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
از این گونه مردن...
میخواهم خوابِ اقاقیاها را بمیرم.
خیالگونه
در نسیمی کوتاه
که به تردید میگذرد
خوابِ اقاقیاها را
بمیرم.
□
میخواهم نفسِ سنگینِ اطلسیها را پرواز گیرم.
در باغچههای تابستان،
خیس و گرم
به نخستین ساعاتِ عصر
نفسِ اطلسیها را
پرواز گیرم.
□
حتا اگر
زنبقِ کبودِ کارد
بر سینهام
گُل دهد ــ
میخواهم خوابِ اقاقیاها را بمیرم در آخرین فرصتِ گُل،
و عبورِ سنگینِ اطلسیها باشم
بر تالارِ ارسی
به ساعتِ هفتِ عصر.
۱۸ آذرِ ۱۳۵۱
خیالگونه
در نسیمی کوتاه
که به تردید میگذرد
خوابِ اقاقیاها را
بمیرم.
□
میخواهم نفسِ سنگینِ اطلسیها را پرواز گیرم.
در باغچههای تابستان،
خیس و گرم
به نخستین ساعاتِ عصر
نفسِ اطلسیها را
پرواز گیرم.
□
حتا اگر
زنبقِ کبودِ کارد
بر سینهام
گُل دهد ــ
میخواهم خوابِ اقاقیاها را بمیرم در آخرین فرصتِ گُل،
و عبورِ سنگینِ اطلسیها باشم
بر تالارِ ارسی
به ساعتِ هفتِ عصر.
۱۸ آذرِ ۱۳۵۱
۱۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بر سرمای درون
گوهر بعدی:محاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
