هوش مصنوعی:
شاعر در این متن خود را به عنوان بخشی از تمامی مردگان توصیف میکند، از پرندگان و جانوران تا انسانها. او اشاره میکند که در گذشته بیصدا و بیاحساس بوده است، اما با دیدن مخاطب در خواب، بیدار شده و دگرگون شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بحث درباره مرگ و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رستاخیز
من تمامی مُردگان بودم:
مُردهی پرندگانی که میخوانند
و خاموشند،
مُردهی زیباترینِ جانوران
بر خاک و در آب،
مُردهی آدمیان
از بد و خوب.
من آنجا بودم
در گذشته
بیسرود. ــ
با من رازی نبود
نه تبسمی
نه حسرتی.
بهمهر
مرا
بیگاه
در خواب دیدی
و با تو
بیدار شدم.
۱۹ مردادِ ۱۳۵۹
مُردهی پرندگانی که میخوانند
و خاموشند،
مُردهی زیباترینِ جانوران
بر خاک و در آب،
مُردهی آدمیان
از بد و خوب.
من آنجا بودم
در گذشته
بیسرود. ــ
با من رازی نبود
نه تبسمی
نه حسرتی.
بهمهر
مرا
بیگاه
در خواب دیدی
و با تو
بیدار شدم.
۱۹ مردادِ ۱۳۵۹
۸۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شبانه
گوهر بعدی:در لحظه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
