هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق عمیق و ناامیدانه خود میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند ستاره بودن چشمان معشوق و شک بودن دل او، احساساتش را بیان میکند. او همچنین به ناامیدی خود از رسیدن به معشوق اشاره میکند، حتی با وجود عطش شدیدش.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
بوتیمار
چه لازم است بگویم
که چه مایه میخواهمت؟
چشمانت ستاره است و
دلت شک.
□
جرعهیی نوشیدم و خشکید.
دریاچهی شیرین
با آن عطش که مرا بود
برنمیآمد،
میدانستم.
چه لازم بود بگویم
که چه مایه میخواستمش؟
۱۳۶۴
که چه مایه میخواهمت؟
چشمانت ستاره است و
دلت شک.
□
جرعهیی نوشیدم و خشکید.
دریاچهی شیرین
با آن عطش که مرا بود
برنمیآمد،
میدانستم.
چه لازم بود بگویم
که چه مایه میخواستمش؟
۱۳۶۴
۱۱۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:کجا بود آن جهان...
گوهر بعدی:ترانهی اشک و آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.