هوش مصنوعی:
این شعر به جستجوی معنا و ارتباط در جهانی بیزمان و بیمکان میپردازد. شاعر از احساس نیاز به حضور و درک متقابل سخن میگوید و آن را در قالب پچپچهای تکرارشونده تا دوردستهای نامعلوم توصیف میکند. در پایان، کشف همدلی و همراهی را در لحظهای زودگذر و انسانی میستاید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
حجمِ قیرینِ نهدرکجایی...
به واحد اسکندری
حجمِ قیرینِ نهدرکجایی،
نادَرکجایی و بیدرزمانی.
و آنگاه
احساسِ سرانگشتانِ نیازِ کسی را جُستن
در زمان و مکان
به مهربانی:
«ــ من هم اینجا هستم!»
پچپچهیی که غلتاغلت تکرار میشود
تا دوردستهای لامکانی.
□
کشفِ سحابی مرموزِ همداستانی
در تلنگرِ زودگذرِ شهابی انسانی.
۱ مهرِ ۱۳۷۰
حجمِ قیرینِ نهدرکجایی،
نادَرکجایی و بیدرزمانی.
و آنگاه
احساسِ سرانگشتانِ نیازِ کسی را جُستن
در زمان و مکان
به مهربانی:
«ــ من هم اینجا هستم!»
پچپچهیی که غلتاغلت تکرار میشود
تا دوردستهای لامکانی.
□
کشفِ سحابی مرموزِ همداستانی
در تلنگرِ زودگذرِ شهابی انسانی.
۱ مهرِ ۱۳۷۰
۱۵۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:ظلماتِ مطلقِ نابینایی
گوهر بعدی:درپيچيده به خويش...
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
