نیاز

تا چند پیش ناز تو باید نیاز کرد
بر ناز خود بناز که نازت کشیدنی است ۱

چشمت نظر ز لُطف به عاشق نمی‌کند
چون آهوی ختائی کارش رمیدنی است ۲

از مشربت زلال لبست کام دل برآر
سرچشمهٔ حیات زلالت چشیدنی است ۳

خوشدل مرا نمای بد شنامت ای حبیب
چون حرف تلخ از لب شیرین شنیدنی است ۴

بر نقد جان دو بوسه ز لعل تو خواستم
گرچه گرانبهاست ولیکن خریدنی است ۵

مانع مشو ز لعل لبت بوسه خواستم
هر شکرین لبی نمکین شد چشیدنی است ۶

جز من هر آنکه دست صبوحی بتو فکند
قطعش نما ز دوش که دستش بریدنی است ۷