زلف و خال

ای خواجه چشم من همه سوی خط است و خال
تو در خیال مال و در اندیشهٔ منال ۱

من معترف که باده حرامست میخورم
ای شیخ مال وقف چسان بر تو شد حلال؟ ۲

جُستی نشان او که مبادا نشان او
هر جا بر افکند صنمی پرده از جمال ۳

در گوش بود حرف فراقم فسانه‌ای
غافل ز بازی فلک و مکر بد سگال ۴

هر درد را دوائی و هر خار را گلی است
ایدل خموش باش دمی آنقدر منال ۵

شبهاست باز دیده‌ام از آرزوی تو
تا از شمایل تو حکایت کند مثال ۶

گفتی که دام و دانه دل از کجا ببین
بر روی دوست زلف و برخسار یار خال ۷

ای باد حال زار صبوحی بگو به یار
امّا نه آنقدر که ازو گیردش ملال ۸