هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی، زیبایی و ناز معشوق را توصیف میکند و از عشق و دلباختگی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند غنچه لب، شکر خنده، و گلستان، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
ناز کن
ناز کن، ناز، که نازت به جهان میارزد
بوسهای از لب لعلت بروان میارزد ۱
بگشا غنچهٔ لب را بنما بر همه کس
یک شکر خنده که با روح روان میارزد ۲
رخ و زلف و خط و خالت به گلستان ماند
چه گلستان که به صد باغ جنان میارزد ۳
ای صبوحی پس از این جای تو و میخانه
زانکه خاکش بهمه کون و مکان میارزد ۴
بوسهای از لب لعلت بروان میارزد ۱
بگشا غنچهٔ لب را بنما بر همه کس
یک شکر خنده که با روح روان میارزد ۲
رخ و زلف و خط و خالت به گلستان ماند
چه گلستان که به صد باغ جنان میارزد ۳
ای صبوحی پس از این جای تو و میخانه
زانکه خاکش بهمه کون و مکان میارزد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:زلف تو
گوهر بعدی:تعبیر خواب پریشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
